Τρίτη 13 Αυγούστου 2013
Πέμπτη 8 Αυγούστου 2013
Οι ασθενείς με αρθρίτιδα χρειάζονται καλύτερη πληροφόρηση σχετικά με τις θεραπευτικές επιλογές που έχουν
από τον ιστότοπο του C.S.P. (News & Events)
8 Αυγούστου 2013
Σε μια μελέτη, το ίδρυμα Arthritis Research U.K. διαπίστωσε ότι πολλά άτομα με αρθρίτιδα και άλλες μυοσκελετικές παθήσεις δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, ότι δηλαδή αν χρειάζονται χειρουργική επέμβαση μέσω του εθνικού συστήματος υγείας (N.H.S.), πρέπει να εκτελεστεί εντός 18 εβδομάδων ή να ζητήσουν εναλλακτική αγωγή, εάν η επέμβαση καθυστερήσει περισσότερο.
Ο Tracey Loftis, επικεφαλής της πολιτικής και των δημοσίων υποθέσεων του Arthritis Research U.K., δήλωσε: "Όλοι οι επαγγελματίες υγείας έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν στην αποκατάσταση των ατόμων με σοβαρή αρθρίτιδα, οι οποίοι περιμένουν για μια αρθροπλαστική επέμβαση. Πρέπει να είναι ενήμεροι για το δικαίωμά τους να ξεκινήσουν την επέμβαση ή οτι άλλο χρειαστεί εντός 18 εβδομάδων".
Ο επαγγελματικός σύμβουλος του Βρετανικού Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών (C.S.P.) Steve Tolan είπε ότι η έκθεση ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία να πιέσει ο Σύλλογος για έγκαιρη πρόσβαση σε φυσικοθεραπεία για τους ασθενείς με αρθρίτιδα, καθώς με αυτό πιθανόν να μπορούσε να αποφύγει την χειρουργική επέμβαση ο ασθενής και βέβαια να μειωθεί ο χρόνος αναμονής.
"Πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από αρθρίτιδα αντιμετωπίζουν το πρόβλημά τους χωρίς την υποστήριξη φυσικοθεραπείας και καταλήγουν έτσι να χρειάζονται συντομότερα χειρουργική επέμβαση. Μια καλύτερη επιλογή είναι η έγκαιρη παρέμβαση για τη διαχείριση του προβλήματος. Οι γιατροί πρέπει να παραπέμπουν τους ασθενείς για φυσικοθεραπεία στα πρώιμα σταδια ή, ακόμη καλύτερα, οι ασθενείς να χρησιμοποιούν την αυτο-παραπομπή τους για φυσικοθεραπεία. (σ.σ.: αυτό ισχύει στην Μ.Βρετανία)"
"Οι φυσικοθεραπευτές θα πρέπει να ενημερώνουν τους ασθενείς για τα δικαιώματά τους στην θεραπεία τους", συμπλήρωσε ο κ. Tolan, σημειώνοντας ότι θα μπορούσαν να αυξήσουν τη συνειδητοποίηση, ότι οι θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν τόσο την φυσικοθεραπεία, όσο και τη χειρουργική επέμβαση.
Και πρόσθεσε: "Για τους ανθρώπους που δεν είχαν ακολουθήσει φυσικοθεραπευτική αγωγή, ο χειρουργός θα πρέπει να εξετάσει εάν η χειρουργική επέμβαση είναι η καλύτερη επιλογή. Οι νεότεροι ασθενείς, για παράδειγμα αυτοί που είναι κοντά στα 40 τους, θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα της φυσικοθεραπείας ως εναλλακτική λύση στη χειρουργική επέμβαση. Μην ξεχνάμε ότι μια ολική αρθροπλαστική διαρκεί μόλις 15 χρόνια κατά μέσο όρο και το αποτέλεσμα σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι συνήθως το αναμενόμενο."
πηγή: http://www.csp.org.uk/news/2013/08/08/patients-arthritis-need-better-information-treatment-rights
Η είσοδος της Ρομποτικής στη Φυσικοθεραπεία
του Timothy Hay
απο την "The Wall Street Journal" (5 Αυγούστου 2013)
Ένα άτομο που έχει υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο ή τραυματισμό του νωτιαίου μυελού, ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσει βοηθήματα βάδισης ή αναπηρική καρέκλα, στην προσπάθεια να ανακτήσει σταδιακά την κίνηση που έχει χάσει, μέσω της φυσικοθεραπευτικής αγωγής.Αλλά αυτοί οι ασθενείς θα μπορούσαν να δουν περισσότερο δραστικά αποτελέσματα, αν είχαν χρησιμοποιήσει ρομποτικά βοηθήματα και περπατούσαν κάπως σαν τον Iron Man, κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας τους. Και αυτό το ψηφιακό μέσον θα τους έδινε σίγουρα τη δυνατότητα να ανακάμψουν γρηγορότερα.
Πάνω σ' αυτή τη λογική, διάφορες εταιρείες που ασχολούνται με την ιατρική ρομποτική, σχεδιάζουν σημαντικά τεχνολογικά βοηθήματα για κλινικές αποκατάστασης, φυσικοθεραπευτήρια, ακόμη και για το σπίτι. Η εξέλιξη αυτών των συσκευών, φέρνει μείωση των τιμών τους, ενώ η ζήτηση τους μεταξύ των φυσικοθεραπευτών έχει αρχίσει να αυξάνεται, ισχυρίζονται πολλοί ιδιοκτήτες τέτοιων εταιρειών.
Οι επενδυτές όμως των επιχειρηματικών κεφαλαίων, έχουν μείνει ακόμη σε αναμονή, αμφισβητώντας το μέγεθος της αγοράς για προϊόντα τόσο υψηλής τεχνολογίας στην αποκατάσταση.
Από την άλλη πλευρά, οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών ισχυρίζονται ότι η αγορά ακόμη δεν έχει ξυπνήσει, καθώς δεκάδες χιλιάδες φυσικοθεραπευτές συνειδητοποιούν ότι οι κλινικές τους μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα ρομποτικό εξωσκέλετο ή μια τηλεχειριζόμενη συσκευή κίνησης των άκρων, και ότι η χρήση αυτών των συσκευών θα έχει μια σημαντική επίδραση στους ασθενείς τους.
"Θα πρέπει να δείτε την ψυχολογική επίδραση από τη χρήση αυτού του είδους των συσκευών", δήλωσε ο Nathan Harding, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κατασκευής εξωσκελετικών ρομπότ Ekso Bionics Inc., με έδρα την Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
"Αντί οι ασθενείς αυτοί να κάθονται σε μια αναπηρική καρέκλα, στέκονται όρθιοι και περπατάνε. Είναι υπέροχο να το βλέπεις αυτό. Παρουσιάσαμε αυτό το πρωτότυπο σε διάφορα νοσοκομεία, αλλά είμαστε σε φάση εξέλιξης ακόμη. Πρέπει να επανασχεδιαστούν τα χειριστήρια γενικότερα."
Τελικά, αυτή η φουτουριστική τεχνολογία προορίζεται να παραμείνει στη σφαίρα των αστροναυτών και των ελίτ στρατιωτών, ή θα περάσει στους καθημερινούς ανθρώπους που έχουν προβλήματα και θα τους δώσει την ευκαιρία να αισθανθούν οσο γίνεται πιο ικανοί και αυτόνομοι;
πηγή: http://blogs.wsj.com/venturecapital/2013/08/05/the-rise-of-robotics-for-physical-therapy/?mod=e2tw
http://eksobionics.com/
απο την "The Wall Street Journal" (5 Αυγούστου 2013)
Ένα άτομο που έχει υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο ή τραυματισμό του νωτιαίου μυελού, ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσει βοηθήματα βάδισης ή αναπηρική καρέκλα, στην προσπάθεια να ανακτήσει σταδιακά την κίνηση που έχει χάσει, μέσω της φυσικοθεραπευτικής αγωγής.Αλλά αυτοί οι ασθενείς θα μπορούσαν να δουν περισσότερο δραστικά αποτελέσματα, αν είχαν χρησιμοποιήσει ρομποτικά βοηθήματα και περπατούσαν κάπως σαν τον Iron Man, κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας τους. Και αυτό το ψηφιακό μέσον θα τους έδινε σίγουρα τη δυνατότητα να ανακάμψουν γρηγορότερα.
Πάνω σ' αυτή τη λογική, διάφορες εταιρείες που ασχολούνται με την ιατρική ρομποτική, σχεδιάζουν σημαντικά τεχνολογικά βοηθήματα για κλινικές αποκατάστασης, φυσικοθεραπευτήρια, ακόμη και για το σπίτι. Η εξέλιξη αυτών των συσκευών, φέρνει μείωση των τιμών τους, ενώ η ζήτηση τους μεταξύ των φυσικοθεραπευτών έχει αρχίσει να αυξάνεται, ισχυρίζονται πολλοί ιδιοκτήτες τέτοιων εταιρειών.
Οι επενδυτές όμως των επιχειρηματικών κεφαλαίων, έχουν μείνει ακόμη σε αναμονή, αμφισβητώντας το μέγεθος της αγοράς για προϊόντα τόσο υψηλής τεχνολογίας στην αποκατάσταση.
Από την άλλη πλευρά, οι ιδιοκτήτες αυτών των εταιρειών ισχυρίζονται ότι η αγορά ακόμη δεν έχει ξυπνήσει, καθώς δεκάδες χιλιάδες φυσικοθεραπευτές συνειδητοποιούν ότι οι κλινικές τους μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα ρομποτικό εξωσκέλετο ή μια τηλεχειριζόμενη συσκευή κίνησης των άκρων, και ότι η χρήση αυτών των συσκευών θα έχει μια σημαντική επίδραση στους ασθενείς τους.
"Θα πρέπει να δείτε την ψυχολογική επίδραση από τη χρήση αυτού του είδους των συσκευών", δήλωσε ο Nathan Harding, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κατασκευής εξωσκελετικών ρομπότ Ekso Bionics Inc., με έδρα την Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
"Αντί οι ασθενείς αυτοί να κάθονται σε μια αναπηρική καρέκλα, στέκονται όρθιοι και περπατάνε. Είναι υπέροχο να το βλέπεις αυτό. Παρουσιάσαμε αυτό το πρωτότυπο σε διάφορα νοσοκομεία, αλλά είμαστε σε φάση εξέλιξης ακόμη. Πρέπει να επανασχεδιαστούν τα χειριστήρια γενικότερα."
Τελικά, αυτή η φουτουριστική τεχνολογία προορίζεται να παραμείνει στη σφαίρα των αστροναυτών και των ελίτ στρατιωτών, ή θα περάσει στους καθημερινούς ανθρώπους που έχουν προβλήματα και θα τους δώσει την ευκαιρία να αισθανθούν οσο γίνεται πιο ικανοί και αυτόνομοι;
πηγή: http://blogs.wsj.com/venturecapital/2013/08/05/the-rise-of-robotics-for-physical-therapy/?mod=e2tw
http://eksobionics.com/
Κατ' οίκον ή νοσοκομειακή αποκατάσταση μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση
από το περιοδικό: Physical Therapy (Απρίλιος 2013)
των: Simonetta Scalvini,Emanuela Zanelli,Laura Comini,Margherita Dalla Tomba,Giovanni Troise,Oreste Febo και Amerigo Giordano
Το φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση έχει ευεργετικά αποτελέσματα και ειδικά όταν ακολουθείται σε μια μακροχρόνια βάση. Η τηλεϊατρική σήμερα διαθέτει την κατάλληλη τεχνολογία που μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες της εκτέλεσης του προγράμματος αποκατάστασης στο σπίτι.
Ο στόχος της έρευνας είναι να συγκρίνει την ικανότητα εκτέλεσης του προγράμματος αποκατάστασης, με την βοήθεια της τηλεϊατρικής στο σπίτι (HBCR) ή στο νοσοκομείο (in-H), σε ασθενείς χαμηλού ή μέσου
κινδύνου (Euroscore 0-5), μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση.
Για τις ανάγκες της έρευνας, οι ερευνητές έδωσαν σε ασθενείς, μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο, τη δυνατότητα να αποφασίσουν εάν θα εγγραφούν στο πρόγραμμα HBCR. Οι κλινικές εξετάσεις (ΗΚΓ, υπερηχογράφημα, ακτινογραφία θώρακος και αιματολογικός έλεγχος) των ασθενών της HBCR ομάδας εκτελέστηκαν κανονικά σε κάθε μία από τις 4 εβδομάδες της αποκατάστασης και η δοκιμασία κόπωσης (6 λεπτά σε δαπεδο-εργόμετρο στα 6MWT) πραγματοποιήθηκε στην αρχή και στο τέλος του προγράμματος.
Μια ομάδα ελέγχου, που αποτελείτο από ασθενείς που ακολούθησαν αντίστοιχο πρόγραμμα αποκατάστασης στο νοσοκομείο, χρησιμοποιήθηκε ως ομάδα σύγκρισης.
Οι ασθενείς που ακολούθησαν το HBCR πρόγραμμα ήταν υπό την επίβλεψη, ενός γιατρού και τηλε-παρακολουθούντο καθημερινά από νοσηλευτή και φυσικοθεραπευτή μέσω τηλεδιάσκεψης. Επίσης πραγματοποιήθηκαν περιοδικές επισκέψεις στο σπίτι από το προσωπικό υγείας.
Συνολικά, 100 ασθενείς εντάχθηκαν στην ομάδα HBCR. Ένας ίσος αριθμός των ασθενών επιλέχτηκε για την ομάδα σύγκρισης.
Στο τέλος της μελέτης των 4 εβδομάδων και οι δύο ομάδες έδειξαν βελτίωση από τις αντίστοιχες τιμές αναφοράς στη δοκιμασία κόπωσης των 6MWT (p <0,001).
Επειδή οι ασθενείς αυτο-επέλεξαν να εγγραφούν στο πρόγραμμα HBCR, και οι ασθενείς της ομάδας ελέγχου ανήκαν σε ένα και μόνο κλινικό κέντρο, τα αποτελέσματα της μελέτης δεν μπορεί να είναι γενικευμένα.
Συμπερασματικά, στους ασθενείς που επέλεξαν να ακολουθήσουν το HBCR πρόγραμμα, βρέθηκαν αποτελέσματα ισοδύναμα με αυτά των ασθενών που ακολούθησαν πρόγραμμα αποκατάστασης μέσα στο νοσοκομείο. Η μελέτη αυτή δείχνει ότι η αποκατάσταση μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά στο σπίτι του ασθενή, όταν ελέγχεται από μια ολοκληρωμένη υπηρεσία τηλεϊατρικής.
πηγή: http://ptjournal.apta.org/content/early/2013/04/17/ptj.20120212.abstract
των: Simonetta Scalvini,Emanuela Zanelli,Laura Comini,Margherita Dalla Tomba,Giovanni Troise,Oreste Febo και Amerigo Giordano
Το φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα αποκατάστασης μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση έχει ευεργετικά αποτελέσματα και ειδικά όταν ακολουθείται σε μια μακροχρόνια βάση. Η τηλεϊατρική σήμερα διαθέτει την κατάλληλη τεχνολογία που μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες της εκτέλεσης του προγράμματος αποκατάστασης στο σπίτι.
Ο στόχος της έρευνας είναι να συγκρίνει την ικανότητα εκτέλεσης του προγράμματος αποκατάστασης, με την βοήθεια της τηλεϊατρικής στο σπίτι (HBCR) ή στο νοσοκομείο (in-H), σε ασθενείς χαμηλού ή μέσου
κινδύνου (Euroscore 0-5), μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση.Για τις ανάγκες της έρευνας, οι ερευνητές έδωσαν σε ασθενείς, μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο, τη δυνατότητα να αποφασίσουν εάν θα εγγραφούν στο πρόγραμμα HBCR. Οι κλινικές εξετάσεις (ΗΚΓ, υπερηχογράφημα, ακτινογραφία θώρακος και αιματολογικός έλεγχος) των ασθενών της HBCR ομάδας εκτελέστηκαν κανονικά σε κάθε μία από τις 4 εβδομάδες της αποκατάστασης και η δοκιμασία κόπωσης (6 λεπτά σε δαπεδο-εργόμετρο στα 6MWT) πραγματοποιήθηκε στην αρχή και στο τέλος του προγράμματος.
Μια ομάδα ελέγχου, που αποτελείτο από ασθενείς που ακολούθησαν αντίστοιχο πρόγραμμα αποκατάστασης στο νοσοκομείο, χρησιμοποιήθηκε ως ομάδα σύγκρισης.
Οι ασθενείς που ακολούθησαν το HBCR πρόγραμμα ήταν υπό την επίβλεψη, ενός γιατρού και τηλε-παρακολουθούντο καθημερινά από νοσηλευτή και φυσικοθεραπευτή μέσω τηλεδιάσκεψης. Επίσης πραγματοποιήθηκαν περιοδικές επισκέψεις στο σπίτι από το προσωπικό υγείας.
Συνολικά, 100 ασθενείς εντάχθηκαν στην ομάδα HBCR. Ένας ίσος αριθμός των ασθενών επιλέχτηκε για την ομάδα σύγκρισης.
Στο τέλος της μελέτης των 4 εβδομάδων και οι δύο ομάδες έδειξαν βελτίωση από τις αντίστοιχες τιμές αναφοράς στη δοκιμασία κόπωσης των 6MWT (p <0,001).
Επειδή οι ασθενείς αυτο-επέλεξαν να εγγραφούν στο πρόγραμμα HBCR, και οι ασθενείς της ομάδας ελέγχου ανήκαν σε ένα και μόνο κλινικό κέντρο, τα αποτελέσματα της μελέτης δεν μπορεί να είναι γενικευμένα.
Συμπερασματικά, στους ασθενείς που επέλεξαν να ακολουθήσουν το HBCR πρόγραμμα, βρέθηκαν αποτελέσματα ισοδύναμα με αυτά των ασθενών που ακολούθησαν πρόγραμμα αποκατάστασης μέσα στο νοσοκομείο. Η μελέτη αυτή δείχνει ότι η αποκατάσταση μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά στο σπίτι του ασθενή, όταν ελέγχεται από μια ολοκληρωμένη υπηρεσία τηλεϊατρικής.
πηγή: http://ptjournal.apta.org/content/early/2013/04/17/ptj.20120212.abstract
Τρίτη 6 Αυγούστου 2013
Σάββατο 3 Αυγούστου 2013
Η άσκηση είναι ένα ισχυρό εργαλείο για την καταπολέμηση του καρκίνου
του James C. Salwitz, MD
Αν είχατε καρκίνο, πως θα αξιολογούσατε μια θεραπεία, πόσο καλό θα νομίζατε ότι θα σας έκανε, πόσο θα μπορούσε να σας βοηθήσει, για θα έπρεπε να την χρησιμοποιήσετε; Τι θα λέγατε αν σας έδινε ένα 5% περισσότερες πιθανότητες ίασης; Ένα 10%; Τι θα λέγατε για 20% περισσότερες πιθανότητες να νικήσετε την ασθένεια, χρησιμοποιώντας μια θεραπεία χωρίς παρενέργειες, που είναι δωρεάν; Τι λέτε, θα την αποδεχόσαστε; Παρ 'όλα αυτά, μόνο το 8% των ασθενών με καρκίνο του μαστού χρησιμοποιούν μια θεραπεία που έχει 25% πιθανότητες για τη θεραπεία τους. Φοβούνται; Την θεωρούν γελοία; Ίσως, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Τι είναι αυτή η μαγική παρέμβαση, που όπως εκτιμάται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 20-40% και να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου κατά 26-40%; Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον μία στις τέσσερις ασθενείς με καρκίνο του μαστού οι οποίες διαφορετικά θα είχαν πεθάνει, θα μπορούσαν να επιβιώσουν. Η θεραπεία αυτή, υψηλής τεχνολογίας, state-of-the art της ιατρικής είναι: η άσκηση.
Δεν υπάρχει καμία συζήτηση ότι η άσκηση μειώνει την εμφάνιση πολλαπλών καρκίνων, αυξάνει τα ποσοστά θεραπείας και βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα της ζωής. Το απίστευτο πράγμα είναι, οτι κανείς δεν το κάνει.
Αν είχατε καρκίνο, πως θα αξιολογούσατε μια θεραπεία, πόσο καλό θα νομίζατε ότι θα σας έκανε, πόσο θα μπορούσε να σας βοηθήσει, για θα έπρεπε να την χρησιμοποιήσετε; Τι θα λέγατε αν σας έδινε ένα 5% περισσότερες πιθανότητες ίασης; Ένα 10%; Τι θα λέγατε για 20% περισσότερες πιθανότητες να νικήσετε την ασθένεια, χρησιμοποιώντας μια θεραπεία χωρίς παρενέργειες, που είναι δωρεάν; Τι λέτε, θα την αποδεχόσαστε; Παρ 'όλα αυτά, μόνο το 8% των ασθενών με καρκίνο του μαστού χρησιμοποιούν μια θεραπεία που έχει 25% πιθανότητες για τη θεραπεία τους. Φοβούνται; Την θεωρούν γελοία; Ίσως, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Τι είναι αυτή η μαγική παρέμβαση, που όπως εκτιμάται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά 20-40% και να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου κατά 26-40%; Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον μία στις τέσσερις ασθενείς με καρκίνο του μαστού οι οποίες διαφορετικά θα είχαν πεθάνει, θα μπορούσαν να επιβιώσουν. Η θεραπεία αυτή, υψηλής τεχνολογίας, state-of-the art της ιατρικής είναι: η άσκηση.
Δεν υπάρχει καμία συζήτηση ότι η άσκηση μειώνει την εμφάνιση πολλαπλών καρκίνων, αυξάνει τα ποσοστά θεραπείας και βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα της ζωής. Το απίστευτο πράγμα είναι, οτι κανείς δεν το κάνει.
Στο περιοδικό Cancer Epidemiology Biomarkers and Prevention (όχι ιδιαίτερα γνωστό σας, υποψιάζομαι), μια μελέτη εξέτασε τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας σε 631 γυναίκες, ηλικίας 18-64 ετών, μετά τη θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού. Στα πρώτα 2 χρόνια μετά τη διάγνωση, το 39,5% από αυτές ασκούνται. Σωστό. Ωστόσο, η τακτική άσκηση μειώθηκε σταθερά για τα επόμενα 10 χρόνια και έτσι μόνο μία στις πέντε ασκείται και μόνο το 8% εφάρμοσε τη συνιστώμενη ελάχιστη σωματική δραστηριότητα για όλη αυτή την περίοδο. Αντίστροφα αυτούς τους αριθμούς, εννέα στις δέκα γυναίκες απορρίπτουν μια μέθοδο θεραπείας η οποία θα μπορούσε να παρέχει το 25% της διάσωσής τους.
Πόσο καλό είναι το 25%; Η επικουρική χημειοθεραπεία, η οποία είναι η ιατρική θεραπεία που χορηγείται μετά τη χειρουργική επέμβαση του μαστού για την πρόληψη της υποτροπής, συχνά βελτιώνει τις πιθανότητες της ζωής σας με μόνο το 10%; Οι χημειοθεραπείες δίνουν μία στις δέκα ευκαιρίες για επιβίωση, ενώ η άσκηση περισσότερες από μία στις τέσσερις; Για σκεφτείτε το καλύτερα...
Πώς λειτουργεί η άσκηση; Οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι. Πιθανόν, αυτό είναι κάτι περισσότερο από τον έλεγχο του βάρους. Αφορά μάλλον στον καλύτερο μεταβολισμό της γλυκόζης, της ινσουλίνης, των οιστρογόνων και άλλων ορμονών, καθώς και σε οφέλη στο ανοσοποιητικό σύστημα. Η καρδιαγγειακή υγεία βελτιώνει την άμυνα του οργανισμού, καθώς και την ικανότητα να ανέχεται απαραίτητες ιατρικές παρεμβάσεις. Ίσως οι άνθρωποι που είναι έξω ασκούμενοι, ξοδεύουν λιγότερο χρόνο σε δωμάτια γεμάτα καπνό ή ραδόνιο. Όποια και αν είναι η βιολογία, εκείνοι που ασκούνται δεν έχουν μόνο καλύτερη γενική φυσική κατάσταση, αλλά ζουν και περισσότερο χρόνο για να την απολαύσουν.
Όλοι έχουμε ακούσει τις δικαιολογίες. Δεν έχετε το χρόνο, κάνει πολύ ζέστη ή πολύ κρύο, δεν έχω συνηθίσει την άσκηση, το γόνατό μου ή η πλάτη μου με ενοχλούν... Όλοι αυτοί είναι "έγκυροι" λόγοι για να μην κινηθούμε. Τα κακά νέα είναι ότι το σώμα μας δεν νοιάζεται! Το ανοσοποιητικό μας σύστημα, το καρδιαγγειακό σύστημα, το νευροενδοκρινολογικό μας σύστημα και κάθε άλλο μέρος του οργανισμού μας προσπαθούν να μας προστατεύσουν από την θανατηφόρα ασθένεια. Το σώμα μας ξέρει μόνο, ότι αν δεν κάνει αυτό τη μάχη κατά της νόσου και έτσι, δεν χρειάζεται να συμμετέχει και πάρα πολύ... Πρόκειται όμως για μια πολύ πιο σημαντική απόφαση: θα ζήσω ή θα πεθάνω;
Πόσο είναι αρκετό; Θα πρέπει να προσαρμόσετε στην καθημερινότητά σας κάποιο είδος άσκησης, τουλάχιστον για 30 λεπτά (45 είναι καλύτερα), πέντε φορές την εβδομάδα. Αυτό είναι λιγότερο από το 2% του χρόνου μας. Το είδος της άσκησης δεν έχει σημασία. Περπατήστε, τρεξτε, κάνετε ποδήλατο, κολυμπήστε, ασχοληθείτε με γιόγκα, με χορό, με τον κήπο σας, κουρεψτε το γκαζόν, ή κάντε ότι άλλο θέλετε. Αυτό σημαίνει μια εβδομάδα άσκηση σε ετήσια βάση, για τα επόμενα χρόνια σας.
Έτσι, εάν είχατε κάποτε καρκίνο ή αν ανησυχείτε ότι στο μέλλον μπορεί να είστε κι εσείς ασθενής, αν γνωρίζετε κάποιον που ανησυχεί ότι μπορεί να έχει καρκίνο, είναι καιρός να λάβετε μέρος στον πόλεμο κατά του καρκίνου.
Ίσως να μην υπάρχει άλλη παρέμβαση που να μπορεί, με περισσότερες πιθανότητες να βοηθήσει. Μπορείτε βέβαια να μείνετε στον καναπέ σας και να αναπαυθείτε πραγματικά εν ειρήνη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)