από τον STEADI (Stopping Elderly Accidents, Deaths, & Injuries)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πτώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πτώσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 5 Αυγούστου 2018
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015
Η Φυσικοθεραπεία θα μπορούσε να αποτρέψει 187.000 σοβαρές πτώσεις στην Αγγλία κάθε χρόνο
από την ιστοσελίδα του C.S.P.
O Βρετανικός Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών (C.S.P.) έχει αναπτύξει μια ομάδα διαδυκτιακών εργαλείων, που σας επιτρέπει να υπολογίσετε πόσα χρήματα μπορεί να εξοικονομήσει η Φυσικοθεραπεία από το κόστος των πτώσεων, στον κρατικό προϋπολογισμό.
Στην ιστοσελίδα διερεύνησης του κόστους των πτώσεων, ανά περιοχή, μπορείτε να δείτε την εξοικονόμηση στην αντιπετώπιση του κόστους των πτώσεων, αλλά και να διαβάσετε για το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων.
Το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων
Το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων δείχνει λεπτομερώς πόσα χρήματα θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν από πτώσεις υπερηλίκων, αν οι ηλικίας άνω των 65, που διατρέχουν κίνδυνο πτώσης παραπεμφθούν για φυσικοθεραπεία.
Τα συγκεντρωμένα στοιχεία προέρχονται από αξιόπιστες πηγές, συμπεριλαμβανομένης της Cochrane Collaboration και το Office for National Statistics.
Όλες οι πτώσεις που υπολογίζονται στο μοντέλο είναι σοβαρές, όπως προκύπτει από τους ασθενείς που εισάγονται σε νοσοκομεία. Αυτές στη συνέχεια ταξινομούνται ως ήσσονος, μέτριας ή μεγάλης σημασίας:
Τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο πτώσης μπορεί να προσδιοριστούν μέσα από μια σειρά από συμβατικές δοκιμές, όπως το χρονομετρημένο «Up and Go" τεστ.
Αυτό το μοντέλο δείχνει τα αποτελέσματα, αν αυτή η χρονομετρημένη δοκιμή χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό εκείνων που κινδυνεύουν.
Οι ειδικοί για τον σχεδιασμό των συστημάτων υγείας, χρησιμοποιώντας το μοντέλο, μπορεί να είναι βέβαιοι ότι τα συμπεράσματα είναι πιθανόν να είναι αντιπροσωπευτικά σε εθνικό επίπεδο.
Αλλά επειδή η κάθε περιοχή είναι διαφορετική, το μοντέλο είναι σχεδιασμένο για να εισάγετε τα δικά σας δεδομένα και να λάβετε υπόψη την τοπική κατάσταση.
πηγή: http://www.csp.org.uk/news/2015/01/20/physiotherapy-could-prevent-187000-serious-falls-england-every-year?networkid=434
O Βρετανικός Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών (C.S.P.) έχει αναπτύξει μια ομάδα διαδυκτιακών εργαλείων, που σας επιτρέπει να υπολογίσετε πόσα χρήματα μπορεί να εξοικονομήσει η Φυσικοθεραπεία από το κόστος των πτώσεων, στον κρατικό προϋπολογισμό.
Στην ιστοσελίδα διερεύνησης του κόστους των πτώσεων, ανά περιοχή, μπορείτε να δείτε την εξοικονόμηση στην αντιπετώπιση του κόστους των πτώσεων, αλλά και να διαβάσετε για το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων.
Το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων
Το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων δείχνει λεπτομερώς πόσα χρήματα θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν από πτώσεις υπερηλίκων, αν οι ηλικίας άνω των 65, που διατρέχουν κίνδυνο πτώσης παραπεμφθούν για φυσικοθεραπεία.
Τα συγκεντρωμένα στοιχεία προέρχονται από αξιόπιστες πηγές, συμπεριλαμβανομένης της Cochrane Collaboration και το Office for National Statistics.
Όλες οι πτώσεις που υπολογίζονται στο μοντέλο είναι σοβαρές, όπως προκύπτει από τους ασθενείς που εισάγονται σε νοσοκομεία. Αυτές στη συνέχεια ταξινομούνται ως ήσσονος, μέτριας ή μεγάλης σημασίας:
- Οι μικρής σημασίας πτώσεις στο μοντέλο, είναι εκείνες που δεν απαιτούν καμία συμπληρωματική θεραπεία μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο
- Οι μέτριας σημασίας πτώσεις απαιτούν κάποια αγωγή στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας
- Οι σημαντικές πτώσεις είναι πτώσεις που καταλήγουν σε εισαγωγή σε νοσοκομείο. Αυτές κοστίζουν κατά μέσο όρο £ 5,000 η κάθε μια
Τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο πτώσης μπορεί να προσδιοριστούν μέσα από μια σειρά από συμβατικές δοκιμές, όπως το χρονομετρημένο «Up and Go" τεστ.
Αυτό το μοντέλο δείχνει τα αποτελέσματα, αν αυτή η χρονομετρημένη δοκιμή χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό εκείνων που κινδυνεύουν.
Οι ειδικοί για τον σχεδιασμό των συστημάτων υγείας, χρησιμοποιώντας το μοντέλο, μπορεί να είναι βέβαιοι ότι τα συμπεράσματα είναι πιθανόν να είναι αντιπροσωπευτικά σε εθνικό επίπεδο.
Αλλά επειδή η κάθε περιοχή είναι διαφορετική, το μοντέλο είναι σχεδιασμένο για να εισάγετε τα δικά σας δεδομένα και να λάβετε υπόψη την τοπική κατάσταση.
πηγή: http://www.csp.org.uk/news/2015/01/20/physiotherapy-could-prevent-187000-serious-falls-england-every-year?networkid=434
Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2015
Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία, την κινητικότητα και την ποιότητα ζωής σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον
της Honor Whiteman
απο τόν ιστότοπο http://www.medicalnewstoday.com
Για τους κατ' εκτίμηση μισό εκατομμύριο ασθενείς που ζουν στις ΗΠΑ με νόσο του Πάρκινσον, ένα καθημερινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων μπορεί να αποδειχθεί σημαντική πρόκληση.
Αλλά μια νέα μελέτη αποδεικνύει ότι η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία, την κινητικότητα και τη συνολική ποιότητα ζωής τους. Σε ασθενείς δε, με λιγότερο σοβαρά κινητικά προβλήματα, η άσκηση μπορεί να μειώσει ακόμη και τον κίνδυνο των πτώσεων.
Οι ερευνητές, συμπεριλαμβανομένης της Colleen G. Canning, PhD, του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ της Αυστραλίας, δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό Neurology.
Η νόσος του Parkinson είναι μια προϊούσα νευρολογική διαταραχή με περίπου 50.000 νέες διαγνώσεις κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Παρουσιάζεται πιο συχνά μεταξύ ατόμων ηλικίας άνω των 60 ετών και η ασθένεια πλήττει κατά περίπου 50% περισσότερους άνδρες από γυναίκες.
Η νόσος του Πάρκινσον προκαλείται από βλάβη των νευρώνων σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση και μπορεί να προκαλέσει ακούσιες κινήσεις ή τρόμο, διαταραχή της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεων, καθώς και προβλήματα στη στάση και στη βάδιση.
Έτσι οι πτώσεις είναι συνηθισμένες και περίπου το 60% των ασθενών έχουν την εμπειρία μίας πτώσης κάθε χρόνο και περίπου τα δύο τρίτα από αυτους εχουν συχνότερες πτώσεις.
"Οι τραυματισμοί από τις πτώσεις, ο πόνος, ο περιορισμός της δραστηριότητας και ο φόβος της νέας πτώσης, μπορούν να επηρεάσουν πραγματικά την υγεία των ανθρώπων και την ποιότητα της ζωής τους", σημειώνει η Colleen Canning. "Η άσκηση μείωσε τις πτώσεις κατά 70% σε ασθενείς με λιγότερο σοβαρή μορφή της νόσου του Πάρκινσον."
Στη μελέτη τους, για το αν η άσκηση θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο των πτώσεων, να βελτιώσει την ισορροπία, την κυκλοφορία και τη συνολική ποιότητα ζωής σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, συμμετείχαν 231 πάσχοντες.
Η Colleen Canning και οι συνεργάτες της, χώρισαν με τυχαία σειρα τους ασθενείς σε 2 ομάδες. Στη μια ομάδα ακολουθήθηκε πρόγραμμα άσκησης 40-60 λεπτών τρεις φορές την εβδομάδα για 6 μήνες, ενώ η άλλη συνέχισε να αντιμετωπίζει τη συνήθη φροντίδα.
Το πρόγραμμα άσκησης αποτελείτο από ασκήσεις ισορροπίας και ασκήσεις ενδυνάμωσης των κάτω άκρων, που προτάθηκαν και αξιολογήθηκαν από έναν φυσικοθεραπευτή. Η πλειοψηφία των ασκήσεων έγιναν στο σπίτι, κάτω από την ελάχιστη δυνατή επίβλεψη και περίπου το 13% των συνεδριών παρακολουθείτο από φυσικοθεραπευτή.
Διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες, που βρισκόντουσαν σε λιγότερο σοβαρή μορφή της νόσου του Πάρκινσον που έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα άσκησης, είδαν μια μείωση κατά 70% σε πτώσεις, σε σύγκριση με εκείνους που συνέχισαν με τη συνήθη φροντίδα τους.
Το σημαντικότερο είναι ότι οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα της σωματικής άσκησης, ανέφεραν βελτίωση της κινητικότητας και της ισορροπίας, μείωση του φόβου των πτώσεων και καλύτερη συνολικά ποιότητα ζωής.
Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα τους, η Colleen Canning δήλωσε:
"Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι τα κατ' ελάχιστον εποπτευόμενα προγράμματα άσκησης με στόχο τη μείωση των πτώσεων, σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον, θα πρέπει να ξεκινούν νωρίς στην πορεία της ασθένειας."
Αυτή δεν είναι η πρώτη μελέτη που σημειώνει τα οφέλη της άσκησης μεταξύ των ατόμων με νόσο του Πάρκινσον.
Το 2012, το Medical News Today ανέφθηκε σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Archives of Neurology, υποστηρίζοντας οι ασκήσεις αντίστασης, οι διατάσεις και η χρήση διαδρόμου βάδισης μπορεί να βελτιώσουν τη συνολική φυσική κατάσταση και την κινητικότητα σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον.
Πιο πρόσφατα, μια μελέτη από ερευνητές του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Σουηδία, πρότεινε ότι 6 ώρες μέσης σωματικής δραστηριότητας την ημέρα, μπορεί να μειώσουν ακόμη και τον κίνδυνο εμφάνισης Πάρκινσον κατά 43%.
«Τα ευρήματα αυτά είναι σημαντικά τόσο για το γενικό πληθυσμό, όσο και τη φροντίδα της υγείας των ασθενών με νόσο του Πάρκινσον," σημειώνουν οι ερευνητές.
πηγή: http://www.medicalnewstoday.com/articles/287516.php?tw
απο τόν ιστότοπο http://www.medicalnewstoday.com
Αλλά μια νέα μελέτη αποδεικνύει ότι η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία, την κινητικότητα και τη συνολική ποιότητα ζωής τους. Σε ασθενείς δε, με λιγότερο σοβαρά κινητικά προβλήματα, η άσκηση μπορεί να μειώσει ακόμη και τον κίνδυνο των πτώσεων.
Οι ερευνητές, συμπεριλαμβανομένης της Colleen G. Canning, PhD, του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ της Αυστραλίας, δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό Neurology.
Η νόσος του Parkinson είναι μια προϊούσα νευρολογική διαταραχή με περίπου 50.000 νέες διαγνώσεις κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Παρουσιάζεται πιο συχνά μεταξύ ατόμων ηλικίας άνω των 60 ετών και η ασθένεια πλήττει κατά περίπου 50% περισσότερους άνδρες από γυναίκες.
Η νόσος του Πάρκινσον προκαλείται από βλάβη των νευρώνων σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την κίνηση και μπορεί να προκαλέσει ακούσιες κινήσεις ή τρόμο, διαταραχή της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεων, καθώς και προβλήματα στη στάση και στη βάδιση.
Έτσι οι πτώσεις είναι συνηθισμένες και περίπου το 60% των ασθενών έχουν την εμπειρία μίας πτώσης κάθε χρόνο και περίπου τα δύο τρίτα από αυτους εχουν συχνότερες πτώσεις.
"Οι τραυματισμοί από τις πτώσεις, ο πόνος, ο περιορισμός της δραστηριότητας και ο φόβος της νέας πτώσης, μπορούν να επηρεάσουν πραγματικά την υγεία των ανθρώπων και την ποιότητα της ζωής τους", σημειώνει η Colleen Canning. "Η άσκηση μείωσε τις πτώσεις κατά 70% σε ασθενείς με λιγότερο σοβαρή μορφή της νόσου του Πάρκινσον."
Στη μελέτη τους, για το αν η άσκηση θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο των πτώσεων, να βελτιώσει την ισορροπία, την κυκλοφορία και τη συνολική ποιότητα ζωής σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, συμμετείχαν 231 πάσχοντες.
Η Colleen Canning και οι συνεργάτες της, χώρισαν με τυχαία σειρα τους ασθενείς σε 2 ομάδες. Στη μια ομάδα ακολουθήθηκε πρόγραμμα άσκησης 40-60 λεπτών τρεις φορές την εβδομάδα για 6 μήνες, ενώ η άλλη συνέχισε να αντιμετωπίζει τη συνήθη φροντίδα.
Το πρόγραμμα άσκησης αποτελείτο από ασκήσεις ισορροπίας και ασκήσεις ενδυνάμωσης των κάτω άκρων, που προτάθηκαν και αξιολογήθηκαν από έναν φυσικοθεραπευτή. Η πλειοψηφία των ασκήσεων έγιναν στο σπίτι, κάτω από την ελάχιστη δυνατή επίβλεψη και περίπου το 13% των συνεδριών παρακολουθείτο από φυσικοθεραπευτή.
Διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες, που βρισκόντουσαν σε λιγότερο σοβαρή μορφή της νόσου του Πάρκινσον που έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα άσκησης, είδαν μια μείωση κατά 70% σε πτώσεις, σε σύγκριση με εκείνους που συνέχισαν με τη συνήθη φροντίδα τους.
Το σημαντικότερο είναι ότι οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα της σωματικής άσκησης, ανέφεραν βελτίωση της κινητικότητας και της ισορροπίας, μείωση του φόβου των πτώσεων και καλύτερη συνολικά ποιότητα ζωής.
Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα τους, η Colleen Canning δήλωσε:
"Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι τα κατ' ελάχιστον εποπτευόμενα προγράμματα άσκησης με στόχο τη μείωση των πτώσεων, σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον, θα πρέπει να ξεκινούν νωρίς στην πορεία της ασθένειας."
Αυτή δεν είναι η πρώτη μελέτη που σημειώνει τα οφέλη της άσκησης μεταξύ των ατόμων με νόσο του Πάρκινσον.
Το 2012, το Medical News Today ανέφθηκε σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Archives of Neurology, υποστηρίζοντας οι ασκήσεις αντίστασης, οι διατάσεις και η χρήση διαδρόμου βάδισης μπορεί να βελτιώσουν τη συνολική φυσική κατάσταση και την κινητικότητα σε άτομα με νόσο του Πάρκινσον.
Πιο πρόσφατα, μια μελέτη από ερευνητές του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Σουηδία, πρότεινε ότι 6 ώρες μέσης σωματικής δραστηριότητας την ημέρα, μπορεί να μειώσουν ακόμη και τον κίνδυνο εμφάνισης Πάρκινσον κατά 43%.
«Τα ευρήματα αυτά είναι σημαντικά τόσο για το γενικό πληθυσμό, όσο και τη φροντίδα της υγείας των ασθενών με νόσο του Πάρκινσον," σημειώνουν οι ερευνητές.
πηγή: http://www.medicalnewstoday.com/articles/287516.php?tw
Κυριακή 31 Αυγούστου 2014
Τρικλοποδιά σε ηλικιωμένους με σκοπό την μείωση μελλοντικών πτώσεων
από το http://www.seattlepi.com
της Lindsey Tanner
28 Αυγούστου 2014
Οι ερευνητές βάζουν τρικλοποδιές σε ηλικιωμένους με σκοπό (όχι κακό βέβαια..) και αυτό δεν είναι κάποιο είδος κακόβουλης φάρσας.
Είναι ένα πείραμα με σκοπό την μελέτη και αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων τεχνικών για την πρόληψη των πτώσεων, που είναι η κύρια αιτία κακώσεων σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι πτώσεις των ηλικιωμένων κοστίζουν 30 δισεκατομύρια δολάρια ετησίως για την αποκατάστασή τους και τους οδηγούν σε άλλα προβλήματα υγείας και αναπηρία.
Οι συμβατικές προσπάθειες για την πρόληψη των πτώσεων, περιλαμβάνουν ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ισορροπίας, αλλά οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Illinois στο Chicago, προσπάθησαν μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Αυτή είναι βασισμένη σε ελπιδοφόρα, προκαταρκτικά αποτελέσματα, από ένα εργαστήριο δικής τους κατασκευής, όπου ένας διάδρομος προκαλεί στους ανθρώπους μια αποσδόκητη πτώση, σαν να πάτησαν μπανανόφλουδα.
Τώρα, οι ίδιοι επιστήμονες δοκιμάζουν μια παρόμοια προσέγγιση με διαδρόμους, που ελέγχονται από ηλεκτρονικούς υπολογιστες. Εάν τελικά υπάρξουν σημαντικά αποτελέσματα, προβλέπεται η χρήση των ειδικά σχεδιασμένων διαδρόμων σε ιατρεία, κλινικές και κέντρα φυσικοθεραπείας, με σκοπό την εκπαίδευση των ηλικιωμένων στην αποφυγή των πτώσεων.
Ο Dr. Clive Pai, ο καθηγητής Φυσικοθεραπείας που καθοδηγεί την έρευνα, αποκαλεί την μέθοδο "εμβόλιο κατά των πτώσεων".
Οι τεχνικές πρόληψης των πτώσεων έχουν σαν στόχο την βελτιώση της φυσικής κατάστασης, με την ενίσχυση ορισμένων μυών και τη βελτίωση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων. Μπορεί να απαιτούν δεκάδες συνεδρίες για να είναι αποτελεσματικές, σύμφωνα με τον Dr. Pai. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην οικοδόμηση υποσυνείδητης μάθησης των τρόπων αποφυγής της πτώσης και μέχρι στιγμής τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να συμβεί εκπληκτικά γρήγορα.
"Αυτό είναι έμμεση μάθηση. Εμείς δεν δίνουμε καμία εντολή. Δεν πρέπει να δοθούν κίνητρα από εμάς. Το φυσικό και σημαντικό κίνητρο είναι ότι δεν θέλουν να βρεθούν στο πάτωμα." είπε.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





