Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και παροχή Φυσικοθεραπείας

.

.

.

Με λουκέτο απειλούνται 2.140 συμβεβλημένα με τον ΕΟΠΥΥ φυσικοθεραπευτήρια

από Το Βήμα

 

Εχουν καταστεί όμηροι γραφειοκρατικών εμποδίων

Σε αναβρασμό βρίσκονται οι 2.140 συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ φυσικοθεραπευτές, οι οποίοι έχουν καταστεί «όμηροι» των γραφειοκρατικών εμποδίων που θέτει ο ΕΟΠΥΥ για την εξόφληση των οφειλών τους, όπως υποστηρίζει σε ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών.

Το Κ.Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών έχει ζητήσει συνάντηση με τον υπουργό Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή, προκειμένου να ενημερωθεί ακριβώς για την εκρηκτική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και η οποία θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία των φυσικοθεραπευτηρίων και την απώλεια 5.000 θέσεων εργασίας. Το Κ.Δ.Σ. του Π.Σ.Φ. περιμένει ακόμα απάντηση από το γραφείο του υπουργού Υγείας.

Τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί προκύπτουν από τα εξής:

1) Ο ΕΟΠΥΥ παρακρατά, λόγω της εφαρμογής του μνημονιακού νόμου του rebate και claw back, δηλαδή της μη καταβολής δεδουλευμένων με το «έτσι θέλω», 4 μήνες του 2014 (Μάιο-Ιούνιο και Νοέμβριο-Δεκέμβριο) και το 10% του 2014, σε σύνολο δηλαδή 35.000.000 ευρώ, για υπέρβαση 16.000.000 ευρώ για τον κωδικό της Φυσικοθεραπείας.

2) Οι φυσικοθεραπευτές από τις 27-11-2014 ( 3 1/2 μήνες ) και μέχρι σήμερα έχουν πληρωθεί μόνο για ένα μήνα.

3) Τα οφειλόμενα 10% του 2012 και του 2013, που θα συμψηφιστούν με το rebate & claw back του 2013, για να δοθεί το υπολειπόμενο ποσό, καθυστερούν παρόλο που οι Ιδιωτικές Ελεγκτικές Εταιρείες (Ι.Ε.Ε.) έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τους ελέγχους, καθώς η άποψη που επικρατεί στον ΕΟΠΥΥ είναι ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί ο έλεγχος από τις Ι.Ε.Ε και για τον τελευταίο πάροχο για να δοθούν τα οφειλόμενα ποσά, παρόλο που οι συμβάσεις των παρόχων φυσικοθεραπευτών με τις ΙΕΕ είναι ατομικές. Κάτι τέτοιο βέβαια είναι αδύνατον να γίνει καθώς αρκετοί συμβεβλημένοι πάροχοι δεν έχουν συμβληθεί με τις Ι.Ε.Ε, παρόλο που υποχρεώνονταν από το Νόμο.

4) Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές και η εξόφλησή τους φαντάζει μετά από 5 χρόνια ένα άπιαστο όνειρο, καθώς Ταμεία όπως ο Οίκος Ναύτου, το ΤΥΔΚΥ και το ΙΚΑ βρίσκονται μπερδεμένα με τους κωδικούς των δαπανών, όπως και το ΕΤΑΑ και το ΤΑΥΤΕΚΩ.

Την ίδια στιγμή ο ΟΠΑΔ οφείλει ακόμα το 10% από τους μήνες του 2010, λόγω του νόμου περί πρόχειρου λογιστικού ελέγχου, που δεν πρόκειται να εκκαθαριστούν και να δοθούν ποτέ, γιατί απλά κανείς δεν δίνει εντολή στις τοπικές ΠΕ.ΔΙ του ΕΟΠΥΥ (πρώην ΥΠΑΔ) να τα εκκαθαρίσουν. Το πιο παράλογο όμως από όλα τα προβλήματα είναι η μη καταβολή του Δεκεμβρίου του 2011, γιατί θεωρήθηκε ότι δεν είναι ληξιπρόθεσμος επειδή κατατέθηκε στις τοπικές ΥΠΑΔ αρχές του 2012.

Η Πολιτεία θα πρέπει όχι μόνο να απαιτεί και να εφαρμόζει επιλεκτικά σε βάρος των παρόχων τους νόμους, αλλά να είναι υπόδειγμα στην εφαρμογή τους - κάτι που θα βοηθήσει αναμφισβήτητα στην οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης Κράτους –Πολίτη.

Οι Φυσικοθεραπευτές - λόγω των καθυστερήσεων - δεν μπορούν να πληρώνουν εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες και προμηθευτές και κινδυνεύουν με λουκέτο 2100 εργαστήρια, που σημαίνει απώλεια τουλάχιστον 5.000 θέσεων εργασίας.



πηγή:  http://www.tovima.gr/society/article/?aid=684779&h1=true#commentForm

Γιατί η Φυσικοθεραπεία ωφελεί σοβαρά την υγεία (και τους προϋπολογισμούς);

από το 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ασθενών

του Αλέξανδρου Σιδέρη, Φυσικοθεραπευτή, Υπεύθυνου Δημοσίων Σχέσεων Πανελληνίου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών

Η παροχή υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης αποτελεί αμφιλεγόμενο θέμα συζήτησης, ενώ οι απόψεις και οι κρίσεις για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είναι κυρίως καταγγελτικές, αφού οι αριθμοί θεωρούνται σήμερα σημαντικότεροι από τους πάσχοντες. 

Υπάρχουν περιθώρια ποιοτικών υπηρεσιών με ταυτόχρονη μείωση του κόστους για την υγεία; 

Οι προτάσεις του κλάδου των φυσικοθεραπευτών δεν επιδέχονται ιδιαίτερης αμφισβήτησης, μια και η τεκμηρίωση που τις ακολουθεί, σε συνδυασμό με την δοκιμασμένη διεθνή πρακτική, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα.
Η επιστήμη της φυσικοθεραπείας αποτελεί έναν από τους δυναμικότερους υγειονομικούς κλάδους διεθνώς στη σύγχρονη εποχή. Η μακροχρόνια έρευνα στα πανεπιστήμια κυρίως του εξωτερικού, έχει αποδείξει τη σημαντικότατη συμβολή της στη προαγωγή της κινητικής υγείας του γενικού πληθυσμού αλλά και στη μείωση του κόστους για τα συστήματα υγείας χωρών που έχουν επενδύσει σε αυτή. 

Σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς η Αυστραλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Σουηδία, η προαγωγή της φυσικοθεραπείας ως βασικού παράγοντα πρόληψης της κινητικής υγείας έχει αποτελέσει ανάχωμα στην επικράτηση νοσημάτων όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία, η στεφανιαία νόσος, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, η οστεοαρθρίτιδα και ο χρόνιος πόνος. 

Σε όλες τις παραπάνω νόσους, η αντίληψη που καλλιεργείται στους ασθενείς, είναι ότι δεν μπορούν να ασκηθούν, οφείλουν να περιορίζονται, να μειώνουν τις κοινωνικές τους δραστηριότητες, να αποφεύγουν την κόπωση και τις υπερβολές.Η αλήθεια είναι ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο: Η προαγωγή της κινητικότητας, η ώθηση των πασχόντων από αυτές τις ασθένειες σε έναν τρόπο ζωής πιο ενεργητικό, εξωστρεφή και δραστήριο, οδηγεί σε μετρήσιμη βελτίωση των δεικτών ποιότητας ζωής. 

Οι φυσικοθεραπευτές είναι εκπαιδευμένοι όχι για να απαγορεύουν, αλλά για να προάγουν τις ικανότητες των πασχόντων, είναι οι εξειδικευμένοι επαγγελματίες υγείας που μπορούν να προσφέρουν στους ασθενείς ανακούφιση από τους μυοσκελετικούς πόνους, αποκατάσταση της κινητικής τους δυσκολίας, συμβουλές για το πρόβλημα που τους απασχολεί, αλλά και τη σιγουριά ότι μπορούν να κινηθούν, να ασκηθούν, να συμμετέχουν στην κοινωνική τους ζωή παρά τα όποια προβλήματα υγείας τους απασχολούν.

Η σχέση που αναπτύσσουν οι ασθενείς με τον φυσικοθεραπευτή τους έχει σημαντικά πλεονεκτήματα για τη δημόσια υγεία:
1. Στα χέρια του βρίσκουν ανακούφιση από τους σωματικούς πόνους τους, και αυτό τον κάνει ιδιαίτερα απαραίτητο.
2. Η επαναλαμβανόμενη επαφή τους μαζί του (μέσος όρος επισκέψεων 8 - 12 συνεδρίες) τον καθιστά βασικό σύμβουλο υγείας για θέματα κίνησης και άσκησης.
3. Τελικά ο φυσικοθεραπευτής γίνεται ένας σημαντικότατος κρίκος που ενώνει την ιατρική διάγνωση του ασθενούς με την αποκατάσταση της υγείας του, αφού είναι ο φορέας αυτής της πορείας.

Η φυσικοθεραπεία στην Ελλάδα θα έπρεπε να αποτελεί έναν από τους πυλώνες της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας της χώρας, ενώ κατέχει και σημαντικότατο τριτοβάθμιο κομμάτι στις υπηρεσίες υγείας προς τα άτομα που προσπαθούν να επανενταχθούν κοινωνικά μετά από κάποια σοβαρή  παθολογία ή τραυματισμό.

Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι το 2013 πραγματοποιήθηκαν πάνω από 4.500.000 συνεδρίες φυσικοθεραπείας μόνο από τα ασφαλιστικά ταμεία (κυρίως ΕΟΠΥΥ), ενώ υπολογίζεται ότι στον ιδιωτικό τομέα έγιναν 1.500.000 συνεδρίες. 

Ο ΕΟΠΥΥ πλήρωσε το 2012 98 εκατ. ευρώ για φυσικοθεραπεία, το 2013 69 εκατ. ευρώ ενώ φέτος θα πληρώσει μόνο 62 εκατ. ευρώ και έπεται συνέχεια στις μειώσεις στα επόμενα χρόνια. Μειώσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε καμία μελέτη για τις ανάγκες του πληθυσμού σε φυσικοθεραπευτικές υπηρεσίες, παρά μόνο σε ανάγκη τήρησης κλειστών προϋπολογισμών.
Τι ζητούμε από την πολιτεία; 

Να προάγει την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση ως πρωταρχικό θεραπευτικό μέσο σε μια πλειάδα παθήσεων, όχι απαραίτητα μόνο των μυοσκελετικών. 

Ως οι ειδικοί της ανθρώπινης κίνησης μετά από κάποια παθολογία, αποτελούμε εργαλείο προώθησης ενός “lifestyle” υγείας, που μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει σε μείωση του φαρμακευτικού κόστους, μείωση της ανάγκης για παρακλινικές εξετάσεις και τελικά μείωσης των εξειδικευμένων ιατρικών παρεμβάσεων που αυξάνουν τους προϋπολογισμούς της υγείας. 

Είναι καιρός να δούμε λίγο «αλλιώς» τον τρόπο μείωσης του κόστους…
Ένα πολύ δημοφιλές σύνθημα από οργανώσεις ασθενών της Αυστραλίας λέει: «Ο φυσικοθεραπευτής μου με κρατά σε κίνηση - my physio keeps me moving». Και η κίνηση είναι ζωή....

Στέλνουν χωρίς λόγο ασθενείς για φυσικοθεραπείες...

από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega 

Μαζικές παραπομπές ασθενών, που μάλιστα ξεπερνούν το 80%, σε κέντρα αποκατάστασης για πανάκριβες θεραπείες από ορθοπεδικούς, καταγγέλει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, εκ των οποίων πολλές μάλιστα δεν χρειάζονται καν, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται ο ΕΟΠΥΥ. Το θέμα έφτασε στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας η οποία έδωσε εντολή να γίνουν οι σχετικοί έλεγχοι.

Πιο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών Γιώργος Μπάκας σημειώνει ότι όλα τα μυοσκελετικά περιστατικά τα οποία πηγαίνουν στα κέντρα αποκατάστασης θα μπορούσαν να αποκαθίστανται στα εργαστήρια φυσικοθεραπείας με πολύ μικρότερο κοστος, το οποίο μεταφράζεται σε μια σπατάλη του ΕΟΠΥΥ σε βάρος του ελληνικού λαού.

Ενδεικτικά πάντως, και όπως φαίνεται σε παραπεμπτικά που έχουν δοθεί στο υπουργείο Υγείας, ασθενής με ρήξη τενοντίου πετάλου, ο οποίος υπεβλήθη σε επέμβαση συρραφής παραπέμφθηκε σε 20 συνεδρίες σε κέντρο αποκατάστασης, με ημερήσια αμοιβή 70 ευρώ -που σημαίνει συνολική επιβάρυνση για τον Οργανισμό ύψους 1.190 ευρώ. Σύμφωνα με τους φυσιοθεραπευτές. θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί σε απλό Κέντρο με κόστος ανά θεραπεία 15 ευρώ. Το συνολικό κόστος θα έφτανε έτσι στα μόλις 300 ευρώ.

Άλλο ενδεικτικό περιστατικό με αυχενικό σύνδρομο παραπέμφθηκε να κάνει σε κέντρο αποκατάστασης ανάλυψη κίνησης αυχενικής μοίρας 10 φορές. επιβαρύνοντας τον ΕΟΠΥΥ με 746 ευρώ.

Ο κ. Μπάκας σημειώνει ότι όταν κάποιος ασθενής πάει στο γιατρό του ή στο κέντρο αποκατάστασης κάνει μια αξιολόγηση, κατόπιν μια διάγνωση, έπειτα ξεκινά το πρόγραμμα θεραπείας του. Τονίζει ότι η καθημερινή ανάλυση κίνησης στη συνέχεια, είναι υπερβολή και γίνεται για λόγους εισπρακτικούς.

Πάντως, στο "μικροσκόπιο" του ΕΟΠΥΥ έχει μπει ήδη το σύνολο των παραπεμπτικών για εξετάσεις και θεραπείες του Α' εξαμηνου του 2013, αλλά μετά τις καταγγελίες των φυσικοθεραπευτών δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα κέντρα αποκατάστασης προκειμένου να διαπιστωθεί αν έχει υπάρξει πρόκλητη ζήτηση.

Υπογραμμίζεται δε, ότι από τους ελεγκτές του ΕΟΠΥΥ έχει διαπιστωθεί ότι πολλά κέντρα αποκατάστασης χρέωναν διπλά τους ασθενείς που έκαναν εισαγωγή, τόσο με κλειστό ενοποιημένο νοσήλιο που αφορά στην κάθε πάθηση, αλλά και με ημερήσιο νοσήλιο αξίας 150 ευρώ. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, το υπουργείο Υγείας έκλεισε με εγκύκλιό του το παραθυράκι του νόμου που εκμεταλλεύονταν οι ιδιοκτήτες.

Ωστόσο, ο πρόεδρος της Ένωσης των Κέντρων Αποκατάστασης Αχιλλέας Νταβέλης υποστηρίζει ότι οι ασθενείς τους πάσχουν από νευρολογικά προβλήματα και πολύ εξειδικευμένα ορθοπεδικά περιστατικά, κάνοντας λόγο για ύπαρξη παραβατικών συμπεριφορών, που όμως η πολιτεία έχει όλα τα μέσα να τους εφαρμόσει, καλώντας την να είναι αμείλικτη.

πηγή: http://www.megatv.com/megagegonota/article.asp?catid=27374&subid=2&pubid=31928834

Όργιο κερδοσκοπίας εις βάρος του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

«Χρυσά» κόλπα με τα Κέντρα Αποκατάστασης στον Θεσσαλικό Κάμπο

από την εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ (13 Ιουλίου 2013)

άρθρο της  Ελένης Πετροπούλου

 

 

Γιατί «ανθίζουν» τα Κέντρα Αποκατάστασης στον Θεσσαλικό Κάμπο; Γιατί, ολόκληρη χώρα όπως το Βέλγιο διαθέτει έξι Κέντρα Αποκατάστασης και μόνο η Λάρισα διαθέτει επτά; Γιατί η πλειονότητα των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας στη συγκεκριμένη περιοχή πάσχει από αλγοδυστροφία και άλλες βαριές παθήσεις που χρήζουν νοσηλείας σε ειδικά Κέντρα; Με «χρυσά» κόλπα, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «ΗτΣ», κάποιο κερδοσκοπούν σε βάρος του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος πληρώνει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για υπηρεσίες που δεν χρειάζονται ή και δεν πραγματοποιούνται! Το βασικό κόλπο περιλαμβάνει «βάφτιση» ελαφριών περιστατικών σε βαρύτατα, ώστε να δικαιολογούνται υψηλότερες χρεώσεις. Έτσι μια θεραπεία, για παράδειγμα αντιμετώπιση περιστατικού μετά από αρθροπλαστική ισχίου, που στοιχίζει 300 ευρώ (20 θεραπείες επί 15 ευρώ σε εργαστήριο φυσικοθεραπείας), κοστίζει τελικά στον ΕΟΠΥΥ 3.000 ευρώ (κλειστό νοσήλιο 150 ευρώ επί 20 ημέρες) σε Κέντρο Αποκατάστασης. Όταν μάλιστα δεν υπάρχει καμία επιστημονική τεκμηρίωση που να υποδεικνύει πως ο ασθενής πρέπει να νοσηλευθεί σε κέντρο για την αποθεραπεία του. Υπολογίζεται μάλιστα ότι οκτώ στα δέκα περιστατικά που νοσηλεύονται σε κέντρα αποκατάστασης, είναι περιστατικά φυσικοθεραπευτηρίου (οσφυαλγίες, τενοντίτιδες κ.ά.) τα οποία «βαφτίζονται» ριζίτιδες, αλγοδυστροφίες κ.ά.

Αλλά τα κόλπα δεν σταματούν μόνο εκεί, με τους επιτήδειους να αποδεικνύονται ιδιαίτερα ευρηματικοί και... εξυπηρετικοί! Έτσι,

• Για το... καλό των ασθενών οι εμπλεκόμενοι φροντίζουν να τους εξασφαλίσουν καλύτερη θέση, να τους αναβαθμίσουν δηλαδή το δωμάτιο με «χρέωση» ΕΟΠΥΥ. Αρκεί βέβαια οι ασθενείς να... διαθέτουν και δεύτερο και τρίτο βιβλιάριο (της συζύγου, του αδελφού, της γειτόνισσας) ώστε η χρέωση να υπερκαλύπτεται και φυσικά να είναι «νόμιμη».
• Για τη... διευκόλυνση των ασθενών, η μεταφορά γίνεται με πούλμαν των κέντρων αποκατάστασης, ενώ για να αποφευχθεί το «traffic», ορθοπεδικοί γιατροί στέλνουν περιστατικά τους και στη Θεσσαλονίκη και νευρολόγοι στην Δράμα. Πάντα με γνώμονα την εξυπηρέτηση, ασθενείς από τη Λάρισα νοσηλεύονται στον Βόλο.
• Ακόμη και όταν έχει ολοκληρωθεί η αποθεραπεία και αποκατάσταση και ο ασθενής έχει λάβει εξιτήριο, το βιβλιάριο παραμένει στο κέντρο και οι χρεώσεις συνεχίζονται.
• Σε άλλη περίπτωση, στα δωμάτια νοσηλεύονται υπεράριθμοι ασθενείς σε σχέση με τον αριθμό που προβλέπει η άδεια λειτουργίας. Συμπόνοια προς τον άρρωστο που πρέπει να εξυπηρετεί άμεσα ή απλά ένα ακόμη βιβλιάριο;
• Περιστατικά που χρήζουν «ανοιχτής» νοσηλείας, με κόστος 70 ευρώ, δηλώνονται ως «κλειστή» με κόστος 150 ευρώ αλλά εντός της ημέρας αποχωρούν από το κέντρο.
• Μόνον ένα κέντρο Αποκατάστασης στην Θεσσαλονίκη, δέχεται καθημερινά 300 άτομα με ανοιχτό νοσήλιο. Δηλαδή ο ΕΟΠΥΥ πληρώνει κάθε μέρα στο συγκεκριμένο κέντρο 21.000 ευρώ ή αλλιώς 400.000 το μήνα!
• Στην Θεσσαλία που έχει την τιμή να διαθέτει 8 Κέντρα, παρατηρείται το φαινόμενο της ομαδικής αλγονευροδυστροφίας ή μη ειδικής ρευματοπάθειας. Έτσι οι υπερήλικες Θεσσαλοί έχουν δικαίωμα να επισκέπτονται τα εν λόγω Κέντρα με εξωτερικό νοσήλιο (70 ευρώ) μεταφερόμενοι με λεωφορεία των Κέντρων. Στα κάποια νοσηλεύονται ασθενείς με άνοια, ενώ αλλά κουράρουν αθλητές ποδοσφαιρικών ομάδων, με χρέωση ΕΟΠΥΥ

Τα «εγκεφαλικά» επίσης παρουσιάζουν πεδίον δόξης λαμπρό: ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει 12 μέρες επί 6 μήνες τα εργαστήρια, ενώ τα κέντρα 6 ολόκληρους μήνες, δηλαδή 180 μέρες και με δυνατότητα παράτασης. Στη α΄ περίπτωση το κόστος διαμορφώνεται στα 1.080 ευρώ, ενώ στη δεύτερη ξεκινά από 27.000 ευρώ. Αντίστοιχες τιμολογήσεις υπάρχουν για μια σειρά παθήσεων ενώ στα κέντρα αποκατάστασης μπορούν να μπαινοβγαίνουν εξωτερικοί ασθενείς όσες φορές το χρόνο επιθυμούν, όταν για παράδειγμα στα εργαστήρια υπάρχει πλαφόν των 10 επισκέψεων δύο φορές το χρόνο.
Το περίεργο είναι ότι όλα αυτά λαμβάνουν χώρα κυριολεκτικά κάτω από την μύτη των ελεγκτών του ΕΟΠΥΥ αφού οι έλεγχοι και λεπτομερείς είναι και σε τακτικά χρονικά διαστήματα διενεργούνται. Ως διά μαγείας, όλα διορθώνονται 3 - 7 ημέρες από την έλευση των ελεγκτών: τα διπλά ? τριπλά βιβλιάρια εξαφανίζονται, οι υπεράριθμοι ασθενείς απομακρύνονται και στα κέντρα νοσηλεύονται βαρύτατα περιστατικά. Και ο ΕΟΠΥΥ χρεώνεται....
 
Εκτόξευση των μηνιαίων δαπανών από 6,5 εκατ. σε 12,1 εκατ.!
Τα Κέντρα Αποκατάστασης Αποθεραπείας (ΚΑΑ) διακρίνονται σε Κλειστής Νοσηλείας και σε Ημερήσιας Νοσηλείας. Τα Κλειστής παρέχουν υπηρεσίες σε εσωτερικούς και εξωτερικούς ασθενείς, ενώ τα Ημερήσιας παρέχουν υπηρεσίες μόνο σε εξωτερικούς ασθενείς. Το συνολικό κόστος Νοσηλείας για Κλειστό Νοσήλιο (150 ευρώ ημερησίως) και Ανοιχτό Νοσήλιο (70 ευρώ ημερησίως) των 40 Κέντρων Αποκατάστασης είναι περίπου 77 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Υγείας.
Πριν από τη λειτουργία του ΕΟΠΥΥ τα ταμεία προκειμένου να παραπέμψουν ασθενή σε ΚΑΑ, έπρεπε να εγκριθεί η παραπομπή από ειδική επιτροπή λόγω του μεγάλου κόστους (περίπου 4.500 ευρώ το μήνα), έπρεπε δε να τηρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις του Π.Δ 383/2002.
Έτσι πριν από 2012, εκτός από τα πολύ βαριά περιστατικά (κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, βαριά εγκεφαλικά κ.λπ.) δεν παρατηρούνταν στα εν λόγω κέντρα «ελαφριά» περιστατικά με κλειστό νοσήλιο, όπως αρθροπλαστικές γονάτων και ισχίων, όπως συμβαίνει σήμερα, που επειδή ακριβώς δεν υπόκεινται σε έλεγχο από επιτροπές «βαφτίζονται» ειδικά που χρήζουν κλειστής νοσηλείας. Όμως με την τελευταία αναθεώρηση του Κανονισμού παροχών του ΕΟΠΥΥ (ΦΕΚ β΄3054/2012) ευνοείται η παραπομπή και η παραμονή ασθενών στα Κέντρα Αποκατάστασης με κόστος πολλαπλάσιο για τον ΕΟΠΥΥ.

Κλειστό νοσήλιο
Είναι χαρακτηριστικό ότι η μηνιαία δαπάνη για το κλειστό νοσήλιο των κέντρων αποκατάστασης από 6,5 εκατ. ευρώ τον Μάιο του 2012, ανήλθε σε 12,1 εκατ. ευρώ τον περασμένο Οκτώβριο, όταν ο στόχος του προϋπολογισμού για το 2013 ήταν να μειωθεί η δαπάνη στα 6 εκατ. ευρώ μηνιαίως.
Για να γίνει έτσι περισσότερο κατανοητό το μέγεθος του σκανδάλου αρκεί η παράθεση ενός απλού παραδείγματος.
Αν ο ασθενής επιλέξει ή άλλως παροτρυνθεί να νοσηλευτεί σε Κέντρο Αποκατάστασης για έξι μήνες, θα υποβληθεί σε 180 συνεδρίες με κόστος για τον ΕΟΠΥΥ στο ανοικτό νοσήλιο: 180Χ70 =12.600 ευρώ και στο κλειστό νοσήλιο: 180Χ150=27.000 ευρώ. Εάν, ωστόσο, ο ασφαλισμένος επιλέξει το εργαστήριο φυσικοθεραπείας θα υποβληθεί σε 72 συνεδρίες και ο ΕΟΠΥΥ θα επιβαρυνθεί με ποσό 72Χ20=1440 ευρώ.


πηγή:  http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113078058