👉"Κρατήστε ίσια την πλάτη σας, λυγίστε τα γόνατά σας"👈 ΛΑΘΟΣ

από την The Telegraph
 
Το "Κρατήστε ίσια την πλάτη σας, λυγίστε τα γόνατά σας", είτε στο σπίτι, είτε στο εργοστάσιο ή στο γραφείο, είναι η συμβουλή που λέγεται πάντα σε οποιονδήποτε προετοιμάζεται να σηκώσει ένα βαρύ αντικείμενο.
Ωστόσο, μια ομάδα επιστημόνων έχει ζητήσει την αναθεώρηση των οδηγιών για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία, αφού ισχυρίζεται ότι η τεχνική αυτή βασίζεται σε ελάχιστες αξιόπιστες αποδείξεις - και μπορεί ακόμη και να είναι και επικίνδυνη.

Οι επιστήμονες λένε ότι οι συμβατικές συμβουλές για να κρατάτε πάντα σε ευθεία την ΣΣ ενώ ανυψώνετε βάρη, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι λάθος

 
Μια νέα μελέτη υποστηρίζει ότι ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ενστικτωδώς ότι είναι σωστό να σηκώνουν βάρη από χαμηλά με την σπονδυλική τους στήλη σε ευθεία, η άρση με κλίση της σπονδυλικής στήλης προς τα εμπρός είναι πιο αποτελεσματική και όχι πιο επικίνδυνη. 
Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scandinavian Journal of Pain, επισημαίνοντας ότι η έρευνα διεξήχθη σε δασικούς εργάτες, στην οποία διαπιστώθηκε ότι όσοι έσκυψαν προς τα εμπρός για να σηκώσουν τα φορτία που τους είχαν δωθεί, κατανάλωσαν λιγότερη ενέργεια από εκείνους που τα σήκωναν λυγίζοντας τα γόνατά τους.
Η μελέτη υποστηρίζει επίσης ότι δεν υπάρχει "σημαντική διαφορά" στα φορτία της σπονδυλικής στήλης και στις δυνάμεις συμπίεσης μεταξύ των δύο κινήσεων της άρσης βάρους.

Όμως, παρά την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων τα οποία υποστηρίζουν την τεχνική ανύψωσης με ευθειασμό της σπονδυλικής στήλης, ο πολύς κόσμος πιστεύει ότι είναι η ασφαλέστερη μέθοδος και διδάσκεται σχεδόν σε κάθε εργαζόμενο όταν προσέρχεται σε μια νέα εταιρεία. 
Ακόμη και ο ιστότοπος του N.H.S. αναφέρει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να κάμπτουν την σπονδυλική τους στήλη όταν ανυψώνουν βάρη.
Εν τω μεταξύ, οι συμβουλές από τους ειδικούς για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία, συστήνουν στους ανθρώπους που σηκώνουν βάρη, να κάνουν βαθύ κάθισμα, έτσι ώστε οι μηροί τους να είναι παράλληλοι με το έδαφος, πριν από την ανύψωση ενός φορτίου, περιορίζοντας οποιαδήποτε κάμψη της σπονδυλικής τους στήλης.

"Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι υπάρχει έλλειψη in vivo (στην πραγματική ζωή) αποδεικτικών στοιχείων που να υποστηρίζουν την έννοια της χρήσης 'Σ.Σ. σε ευθεία' αντί της 'Σ.Σ. σε κάμψη' για τη μείωση του κινδύνου οσφυϊκού πόνου", γράφουν οι ερευνητές του Curtin University από την Αυστραλία. Προσθέτουν ακόμη: "Τα ευρήματα αυτής της μελέτης μπορεί να έχουν επιπτώσεις στις εργονομικές κατευθυντήριες οδηγίες και στις πληροφορίες για τη δημόσια υγεία, που σχετίζονται με την ανύψωση αντικειμένων στους εργασιακούς χώρους."

Μια ακόμη μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Aberdeen, πρότεινε ότι η τεχνική ανύψωσης βάρους θα πρέπει να καθορίζεται από το σχήμα της σπονδυλικής στήλης του ατόμου και δεν έχει σχέση με το μέγεθος του ανυψούμενου αντικειμένου. Ο βαθμός της καμπυλότητας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης των ανθρώπων ποικίλει σημαντικά, με αποτέλεσμα αυτοί που έχουν μεγάλυτερη καμπυλότητα, φυσιολογικά, να κάμπτουν την σπονδυλική τους στήλη όταν σκύβουν για να σηκώσουν κάτι. 
Ο καθηγητής Richard Aspden, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης, ρωτά: "Αφού σαφώς δεν είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, άρα πως μας λένε οι οδηγίες ότι πρέπει να σηκώνουμε ένα βάρος με τον ίδιο τρόπο;»

Ο οσφυϊκός πόνος, που ένα σημαντικό ποσοστό του προκαλείται από τραυματισμό, εκτιμάται ότι κοστίζει στο Ηνωμένο Βασίλειο ένα εκατομμύριο χρόνια χαμένης παραγωγικότητας, κάθε ημερολογιακό χρόνο. 
Ωστόσο, οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι ο αριθμός αυτός είναι άσκοπα υψηλός, εν μέρει λόγω της ευκολίας με την οποία οι γιατροί στέλνουν ασθενείς για χειρουργική επέμβαση ή ειδικές απεικονιστικές εξετάσεις, πριν δοκιμάσουν απλές φυσικές και ψυχολογικές θεραπευτικές παρεμβάσεις. 

Μια ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό The Lancet, ώθησε τον Βρετανικό Σύλλογο Φυσικοθεραπευτών (C.S.P.) να ζητήσει στενότερη συνεργασία από τους γιατρούς, με σκοπό να αποτρέψει περιπτώσεις ήπιας έντασης οσφυϊκού πόνου να κλιμακωθούν σε καταστάσεις που αλλάζουν τη ζωή του πάσχοντος. 
Οι περισσότερες περιπτώσεις οσφυϊκού πόνου ανταποκρίνονται θετικά σε απλές φυσικές και ψυχολογικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, που στοχεύουν στη διατήρηση του ενεργού και ικανού δυναμικού στην εργασία.

Στα άτομα με σημαντικό πόνο, συνιστάται να συνεχίζουν να κινούνται, να αποφεύγουν να μένουν στο κρεβάτι και να μην αποφεύγουν την ανύψωση αντικειμένων.

Πρόσφατη έρευνα του Παγκόσμιου Φόρουμ Ασθενειών του περασμένου έτους, διαπίστωσε ότι ο οσφυϊκός πόνος είναι η κύρια αιτία αναπηρίας σε όλες σχεδόν τις χώρες υψηλού εισοδήματος, καθώς και στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη.



πηγή: https://www.telegraph.co.uk/news/2018/11/17/straight-back-bent-knees-advice-wrong-study-finds/

Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε την οσφυαλγία: Σηκώστε βάρη.

από τον ιστότοπο: The Conversation

της Fiona Wilson

 

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι η ανθρώπινη σπονδυλική στήλη είναι μια από τις μεγάλες ατέλειες της εξέλιξης του είδους μας. Βέβαια, περίπου το 80% των ενηλίκων υποφέρουν από πόνους στη σπονδυλική στήλη. Τι περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία χρειαζόμαστε; Η αλήθεια είναι ότι η σπονδυλική μας στήλη είναι μια πάρα πολύ ισχυρή δομή. Μόνο που την χρησιμοποιούμε λάθος.

Όλοι "γνωρίζουν" ότι η σπονδυλική μας στήλη καταπονείται όταν σηκώνουμε πολύ βαριά αντικείμενα. Σαν αποτέλεσμα, σε πολλούς χώρους εργασίας διδάσκονται τρόποι ανύψωσης βάρους και χρησιμοποιείται εργονομικός εξοπλισμός για ανύψωση και μεταφορά αντικειμένων (πχ ειδικοί ανελκυστήρες), σε μια προσπάθεια μείωσης των τραυματισμών, κυρίως της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Οι συνήθεις συμβουλές στην εκπαίδευση της ανύψωσης αντικειμένων είναι να αποφεύγεται, όσο είναι δυνατόν, η ανύψωση αντικειμένων μεγάλου βάρους. Ωστόσο, η έρευνα έχει δείξει ότι αυτού του είδους η εκπαίδευση είναι σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματική στη μείωση της πιθανότητας ανάπτυξης οφυϊκόυ πόνου, αλλά και των γενικότερων τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης. Φαίνεται λοιπόν, ότι χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση.

Οι ανθρώπινοι ιστοί πρέπει να εκτίθενται σε φορτία για να ισχυροποιούνται και έτσι η σπονδυλική στήλη ακολουθεί αυτό τον κανόνα. Η τακτική και συστηματική φόρτιση προετοιμάζει τις αρθρώσεις, τους μυς και τους συνδέσμους της περιοχής για τις καθημερινές δραστηριότητες. Κανείς δεν θα μπορούσε να τρέξει σε ένα μαραθώνιο, χωρίς να προετοιμάσει κατάλληλα το σώμα του για τέτοια καταπόνηση, τρέχοντας από μικρότερες μέχρι μεγαλύτερες αποστάσεις προοδευτικά. Έτσι είναι λογικό, ότι για να μπορεί κάποιος να σηκώνει αντικείμενα απαιτείται συνεχή έκθεση σε αυτή τη δραστηριότητα.

Η έλλειψη φόρτισης έχει αποδειχθεί ότι έχει επιβλαβείς επιδράσεις στην λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης. Μελέτες σε αστροναύτες έχουν δείξει ότι η συνολική έλλειψη έκθεσης σε φορτία, προκαλεί μυϊκή αδυναμία, δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης και διόγκωση των μεσοσπονδυλίων δίσκων. Κλασικό παράδειγμα, οι προηγουμένως υγιείς αστροναύτες, που ανέπτυξαν πόνους στην σπονδυλική στήλη μετά από διαστημική πτήση. Η παρατεταμένη διαμονή σε συνθήκες απουσίας της βαρύτητας, είχε σαν αποτέλεσμα μια ασταθή ή αδύναμη σπονδυλική στήλη και πρόκληση πόνου.

Η έλλειψη φορτίου προκαλεί προβλήματα στους αστροναύτες.

Βρείτε το ιδανικό σημείο

Αυτοί που διδάσκουν στους πάσχοντες, ότι η ανύψωση αντικειμένων θα πρέπει να αποφεύγεται, βλέπουν μονοδιάστατα το πρόβλημα. Η επαναλαμβανόμενη και τακτική κάμψη και έκταση της σπονδυλικής στήλης αναφέρεται από αυτούς, σαν τρόπος πρόκλησης τραυματισμού της οσφύος, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με στροφή. Η έρευνα σε πρωταθλητές κωπηλάτες εξετάζει αυτό το ενδεχόμενο.

Οι πρωταθλητές κωπηλάτες κάνουν πλήρη κάμψη και φορτίζουν την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, πάρα πολλές φορές την ημέρα, στην προπόνηση ή στους αγώνες. Περίπου το 1/3 από αυτούς θα παραπονεθεί για ένα επεισόδιο οσφυαλγίας, σε μια αγωνιστική περίοδο, από τους οποίους η μεγάλη πλειοψηφία θα ανακάμψει πλήρως.

Αυτό δείχνει ότι οι περισσότεροι κωπηλάτες δεν τραυματίζουν την οσφύ τους, με την καταπόνηση που προκαλείται από το άθλημά τους, δηλαδή ότι η σπονδυλική στήλη είναι πολύ ανεκτική σ’ αυτή τη δραστηριότητα. Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι η επαναλαμβανόμενη κίνσης της κάμψης-έκτασης και τα μεγάλα φορτία, είναι πράγματι μια δραστηριότητα που θα μπορούσε να σχετίζεται με την εμφάνιση του οσφυϊκού πόνου, αλλά ότι πρέπει να υπάρξει περισσότερη έρευνα πάνω σ’ αυτό.

Φαίνεται ότι υπάρχει ένα "ιδανικό σημείο" φόρτισης, όπου το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης εκπαιδεύεται σταδιακά για να αντιμετωπίζει το φορτίο. Η ταχεία αύξηση του φορτίου εκπαίδευσης, σε συνδυασμό με την κακή αθλητική αποθεραπεία συνδέονται με την εμφάνιση του πόνου στην οσφύ στους κωπηλάτες. Οι κωπηλάτες που χρησιμοποιούν στην κίνησή τους, εξ ίσου καλά και τα ισχία και τα γόνατά τους , αλλα και όλες τις άλλες αρθρώσεις του σώματος, είναι λιγότερο πιθανό να παρουσίασουν οσυαλγία.

Ένα άλλο εύρημα στους κωπηλάτες, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση "manual therapy", είναι ότι φορτίζουν ιδιαίτερα την σπονδυλική τους στήλη σε κάμψη. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης είναι περισσότερο ανεκτική σε φορτία σε αυτή τη θέση.

Πιο σταθερή όταν είναι κυρτή

Η σπονδυλική στήλη είναι στην πραγματικότητα μια πιο σταθερή δομή όταν είναι κυρτή. Οί συμβουλές για να κρατάτε την πλάτη ίσια και να λυγίζετε στους γοφούς κατά την ανύψωση αντικειμένων, είναι για να διευκολύνεται η λειτουργία των μεγάλων μυών των ισχίων και γενικότερα του κάτω άκρου. Αυτή η συμβουλή μπορεί να είναι λανθασμένη, εάν αυτοί οι μυς των κάτω άκρων είναι αδύναμοι και δεν μπορούν να βοηθήσουν στην κίνηση, λόγω κακής χρήσης. Έτσι, έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση αυτών των μυών.

Οι άνθρωποι γίνονται λιγότερο δραστήριοι και πιο υπερβολικοί, πράγμα που σημαίνει ότι γίνονται λιγότερο κατάλληλοι και λιγότερο ικανοί να ανεχθούν τη δραστηριότητα και τη φόρτιση για την οποία είναι σχεδιασμένο το μυοσκελετικό μας σύστημα. Οι πρόσφατες συμβουλές των ειδικών επισημαίνουν ότι ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη του οσφυϊκού πόνου είναι η άσκηση.

Αντί να συμβουλεύουμε τους ανθρώπους να αποφεύγουν να σηκώνουν βάρη, θα πρέπει να τους διδάσκουμε την τακτική άρση βαρών, σαν μέρος της καθημερινής τους ρουτίνας. Για να χτίσουμε σωστά τους μυς της σπονδυλικής στήλης, το φορτίο πρέπει να είναι σημαντικό, ανάλογο με τις ικανότητες του ατόμου.

Τελικά, είναι σωστότερο να δοθεί έμφαση στη δημιουργία γυμνασμένου εργατικού δυναμικού, παρά στην παροχή βοηθητικού εξοπλισμού ανύψωσης αντικειμένων. 

Γιατί, οι σπονδυλικές στήλες μας μπορούν να το χειριστούν...

πηγή: https://theconversation.com/best-way-to-avoid-back-pain-lift-heavy-things-93702

Όλα όσα θέλατε να μάθετε για την οσφυαλγία

Τι να κάνετε - και τι να μην κάνετε - για να αντιμετωπίσετε την οσφυαλγία

Είναι τόσο παρεξηγημένη όσο και κακή η διαχείριση του οσφυϊκού πόνου (που τον ακούμε συχνά σαν οσφυαλγία), που είναι μια τεράστια πηγή προβλημάτων για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Θα προσπαθήσουμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με τα νέα δεδομένα γι αυτή την κατάσταση και σας δώσουμε κάποιες συμβουλές σχετικά με τα βήματα που μπορούν να ακολουθήσουν οι πάσχοντες για να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Να έχετε υπόψη σας ότι ο οσφυϊκός πόνος μπορεί να είναι συχνός και επαναλαμβανόμενος, αλλά σπάνια σοβαρός.

Από τους Dr Mary O'Keeffe, University of Limerick & University of Sydney, and Dr Kieran O'Sullivan, University of Limerick & Aspetar Orthopaedic and Sports Spine Centre, Doha, Qatar.


Μην πανικοβληθείτε αν πονάτε πάλι

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουν τον οσφυϊκό πόνο σε κάποια στιγμή της ζωής τους, καθώς αποτελεί μέρος της καθημερινότητας, όπως μετά από στιγμές που κουράζονται, αισθάνονται λυπημένοι ή κρυώνουν.

Παρ' ότι ορισμένα επεισόδια οσφυϊκού πόνου μπορεί να είναι σοβαρά και τρομακτικά, οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν από το επεισόδιο αρκετά γρήγορα (μέσα σε 6 έως 8 εβδομάδες) και συχνά χωρίς την ανάγκη να δουν έναν επαγγελματία υγείας για θεραπεία. Όπως σε παρόμοια προβλήματα υγείας, όπως η ημικρανία, το άσθμα και η κατάθλιψη, ο οσφυϊκός πόνος μπορεί να έχει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όπου έρχεται και αποχωρεί.  
Με απλά λόγια, εάν ένα άτομο βίωσε ένα επεισόδιο οσφυϊκού πόνου στο παρελθόν, πιθανότατα να το αντιμετωπίσει και πάλι στο μέλλον.

Αυτή η επαναλαμβανόμενη φύση του πόνου στην οσφυαλγία δεν πρέπει να αποτελεί αιτία για απόγνωση και καθώς από καιρό σε καιρό θα υπάρχουν καποια συμπτώματα, αυτό δεν σημαίνει ότι ένα άτομο έχει κάποια σοβαρή αναπηρία. Δεδομένου ότι, όπως είπαμε, ο κάθε άνθρωπος θα έχει συμπτώματα οσφυαλγίας σε κάποιο σημείο της ζωής του, αυτό δεν θα πρέπει να θεωρείται κάτι σπάνιο, ή σοβαρό. Η αποτύπωση και η κατανόηση των αιτιών για τον πόνο και το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει κάποιος, είναι πιο χρήσιμη από την προσπάθεια να αποφευχθεί στο μέλλον ο οσφυϊκός πόνος.

Μην βιαστείτε για θεραπεία

Ο οσφυϊκός πόνος μπορεί συχνά να είναι σοβαρός και να κάνει τους ανθρώπους να ανησυχούν για την πρόκληση περαιτέρω βλάβης. Έτσι, εκείνοι που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση αναζητούν συχνά βοήθεια από επαγγελματίες της υγείας. Ωστόσο, είναι ολοένα και πιο σαφές, από επιστημονικές μελέτες, ότι οι περισσότερες από τις θεραπείες που προσφέρονται από όλους τους επαγγελματίες υγείας δεν είναι τόσο αποτελεσματικές όσο κάποτε πίστευαμε. Επιπλέον, η απόφαση να ακολουθηθεί κάποια θεραπεία μπορεί - όταν ο πόνος δεν απομακρυνθεί γρήγορα - να οδηγήσει τα άτομα με οσφυϊκό πόνο στο να αποτανθούν σε ένα ευρύ φάσμα δαπανηρών, αναποτελεσματικών και μερικές φορές επιβλαβών εξετάσεων και θεραπειών.

Για παράδειγμα, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι μια ακτινογραφία ή μαγνητική τομογραφία θα εντοπίσει την αιτία του οσφυϊκού πόνου και θα τους οδηγήσει σε ένα αποτελεσματικότερο θεραπευτικό πλάνο. Ωστόσο, ισχυρά ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι σπάνιες και σοβαρές ασθένειες εμφανίζονται μόνο σε περίπου το 1% των ατόμων με οσφυϊκό πόνο και γι αυτό οι δαπανηρές διαγνωστικές εξετάσεις είναι απαραίτητες μόνο εάν υπάρχει σοβαρή υποψία ότι το άτομο βρίσκεται σε αυτή τη μικρή ομάδα. Επιπλέον, ένας κλινικός γιατρός θα πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει τα σημεία και συμπτώματα αυτά, που υποδηλώνουν κάποια σοβαρή ασθένεια. Από την άλλη πλευρά, η χρήση των απεικονιστικών εξετάσεων μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα και όχι σε καλύτερα αποτελέσματα, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται πολύ συχνά.

Κατά παρόμοιο τρόπο, τα φάρμακα που ονομάζουμε "παυσίπονα" δεν είναι πολύ αποτελεσματικά για τη θεραπεία του οσφυϊκού πόνου και συχνά  προκαλούν σημαντικές παρενέργειες. Η παρακεταμόλη, τα αντιφλεγμονώδη και ακόμη και τα οπιούχα φάρμακα δεν έχουν καλύτερα αποτελέσματα, από ένα εικονικό χάπι (placebo) στις μελέτες για τον οσφυϊκό πόνο. Δεν επιταχύνουν την ανάρρωσή και έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες βλάβης, απ' ότι ωφέλειας. Αν κάποιος αισθάνεται ότι χρειάζεται άμεση φαρμακευτική υποστήριξη για να αντιμετωπίσει τον πόνο, θα πρέπει πρώτα να επιλέξει ένα "μη συνταγογραφούμενο" παυσίπονο, καθώς αυτά, συχνά έχουν το ίδιο αποτέλεσμα με τα ισχυρότερα "συνταγογραφούμενα". Το πιο σημαντικό είναι ότι τα φάρμακα για τον πόνο δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως αυτόνομη και μοναδική θεραπεία, ούτε βέβαια ως μακροπρόθεσμη λύση.

Η επεμβατική θεραπεία, όπως η χειρουργική επέμβαση, είναι μια σπάνια επιλογή για τον οσφυϊκό πόνο. Σχεδόν όλες οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν να αποφεύγεται για μεγάλο χρονικό διάστημα από την έναρξη των συμπτωμάτων και να δίνεται επαρκής χρόνος για φυσική ανάκτηση, χρησιμοποιώντας μη χειρουργικές προσεγγίσεις. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι ακολουθούν την χειρουργική επέμβαση πολύ γρήγορα. Αυτό συνεπάγεται, εκτός από μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερο κίνδυνο και κυρίως, δεν φαίνεται να βελτιώνει το πρόβλημα.

Όσο είναι δυνατόν, τα άτομα με οσφυϊκό πόνο δεν θα πρέπει να βιαστούν να ξεκινησουν έναν κύκλο εντατικής θεραπείας, όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτά τα συμπτώματα δεν προκαλούνται από κάποια σοβαρή ασθένεια. Σε περίπτωση που ένα άτομο παραπέμπεται για ειδικές θεραπείες ή εξετάσεις, θα πρέπει να το συζητήσουν με τον γιατρό του, για να διαπιστώσουν εάν οι εξετάσεις αυτές είναι απαραίτητες ή επείγουσες, καθώς η απόφαση για την έναρξη της θεραπείας μπορεί να επανεξεταστεί, εάν τα συμπτώματα δεν αποκατασταθούν.


Μην αποθαρρύνεστε από ιατρικές ορολογίες και απόψεις

Η έρευνα έχει δείξει σαφώς ότι οι δίσκοι, τα οστά, οι αρθρώσεις στην πλάτη σας δεν "πάνε εκτός τόπου" ή "δεν ολίσθαίνουν". Ο όρος "ένας δίσκος που έχει ολισθήσει" δεν είναι μόνο ανακριβής, αλλά πιθανώς επιβλαβής, καθώς υποδηλώνει ότι η σπονδυλική στήλη είναι τόσο ευάλωτη, ώστε τα στοιχεία της να μπορούν να μετακινηθούν εύκολα. Οι δίσκοι είναι σταθερά συνδεδεμένοι μεταξύ των σπονδύλων και δεν μπορούν να "γλιστρήσουν" από τη θέση τους. Μερικοί επαγγελματίες υγείας λένε στους ανθρώπους ότι "βάζουν" τα οστά και τους δίσκους τους στη θέση τους, με ειδικούς χειρισμούς.

Ενώ το "κρακ" που αισθάνεστε μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ωραία, ακόμη και να μειώσει τον πόνο σας, οποιοδήποτε όφελος είναι βραχυπρόθεσμο. Αυτό το "κρακ" οφείλεται σε αλλαγές στο νευρικό σύστημα και στη χαλάρωση των μυών και όχι στη ρύθμιση των θέσεων των δίσκων και των γύρω αρθρώσεων. Θυμηθείτε ότι η πλάτη σας είναι μια ισχυρή σταθερή δομή ικανή για μεγάλη κινητικότητα. Αν ένα άτομο βιώνει ένα σοβαρό επεισόδιο οσφυαλγίας, τίποτα δεν έχει φύγει από την θέση του, αν και ο πάσχων μπορεί να νιώθει κάτι τέτοιο!

Μην ανησυχείτε για αυτό που διαβάζετε ή βλέπετε στις γνωματεύσεις των MRI

Όταν οι άνθρωποι έχουν υποβληθεί σε διαγνωστικές σαρώσεις (αξονική ή μαγνητική τομογραφία) μετά από ένα επεισόδιο οσφυαλγίας, η γνωμάτευση θα περιγράφει πάντα "διάφορα πράγματα" και μεγάλο μέρος αυτών μπορεί να συνδέεται με  τον πόνο. 
Έρευνες έχουν δείξει ότι και τα άτομα που δεν έχουν συμπτώματα οσφυαλγίας, έχουν κήλες μεσοσπονδυλίων δίσκων, εκφυλισμό δίσκων, προβολές δίσκων, ακόμη και εκφυλισμό των γύρω αρθρώσεων. Αυτά τα πράγματα είναι φυσιολογικά αποτελέσματα της διαδικασίας τρης γήρανσης, όπως οι γκρίζες τρίχες στα μαλλιά ή οι ρυτίδες στο δέρμα μας.

Το πρόβλημα δεν είναι η λήψη της σάρωσης, αλλά μάλλον τι λένε οι άνθρωποι γι 'αυτήν και τι συμβαίνει στη συνέχεια. Δυστυχώς, οι άνθρωποι με οσφυαλγία συχνά πιστεύουν ότι αυτά τα μη σοβαρά πράγματα που "αποκαλύφθηκαν" με τις εξετάσεις χρειάζονται ακόμη περισσότερες εξετάσεις, σημαντική φαρμακευτική αγωγή ή και χειρουργική επέμβαση. 
Εκτός από το να είναι περιττή και ακριβή, αυτή η διαδικασία μπορεί να δημιουργήσει σημαντική αναστάτωση, που μπορεί να αποσπά την προσοχή των πασχόντων από χρήσιμες δραστηριότητες , όπως η άσκηση. Έτσι ψαχνοντας συνεχώς το ένα "πρόβλημα" μετά το άλλο, οι πάρα πολλές εξετάσεις μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική τελικά και υπερβολική θεραπεία για το πρόβλημα. 

Μην ξεγελιέστε από γρήγορες θεραπείες

Οι γρήγορες θεραπείες που συχνά προβάλονται και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, φαντάζουν ένα χρήσιμο βήμα για την αντιμετώπιση του οσφυϊκού πόνου. Υπάρχει πάντα ένα νέο χάπι, μια προηγμένη συσκευή, ένα νέο gadget, μια θαυματουργή κρέμα ή λοσιόν, που υποσχόσχονται ότι είναι η επόμενη δραστική θεραπεία. Τα "θαύματα" αυτά, υπόσχονται στο άτομο με οσφυϊκό πόνο ότι δεν χρειάζεται να προσπαθήσει για να βοηθήσει τον εαυτό του και ότι χρειάζεται κάποιον ή κάτι άλλο για να διορθώσει τον πόνο του γι αυτόν. 

Όταν ο πόνος έχει γίνει πιά έντονος, ο πάσχων προσπαθεί με αυτές τις προσεγγίσεις και είναι πιθανό να αισθάνεται αρχικά καλύτερα, καθώς ο πόνος είναι περιοδικός. Μην ξεγελιέστε όμως από αυτό. Ακριβώς όπως δεν υπάρχουν γρήγορες διορθώσεις για παθήσεις όπως η παχυσαρκία και η κατάθλιψη, η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχουν γρήγορες διορθώσεις ή μαγικές θεραπείες για τον οσφυϊκό πόνο. Πολλά από αυτά τα "θεραπευτικά θαύματα" δεν έχουν καν δοκιμαστεί σε πειράματα και όταν κάποια στιγμή θα δοκιμαστούν, δεν έχουν ικανοποιητικά αποτελέσματα. 
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτές τις "γρήγορες θεραπείες" είναι ότι αποσπούν τους πάσχοντες από την εμπλοκή τους με προσεγγίσεις που θα ήταν πιο χρήσιμες, όπως η προσκόλλησή τους σε ένα σχέδιο άσκησης.  

Ο οσφυϊκός πόνος είναι μια τεράστια κατάσταση. Εκατομμύρια δαπανώνται για την προσπάθεια κατανόησής του κι έτσι αν βρεθεί και δοκιμαστεί μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία, με καλές επιστημονικές δοκιμές, σίγουρα θα το μάθουμε! 
Μέχρι τότε, αν μια θεραπεία ακούγεται πολύ καλή για να είναι αληθινή, πιθανότατα είναι! 

Παραμείνετε ενεργοί και αποφύγετε την ανάπαυση στο κρεβάτι 

Η ανάπαυση στο κρεβάτι και η παρατεταμένη αποφυγή έργου ήταν παλαιότερα πολύ δημοφιλής αντιμετώπιση για τον οσφυϊκό πόνο. Ωστόσο, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα άτομα με οσφυϊκό πόνο που παραμένουν ενεργά (ακόμα και όταν υποφέρουν) βελτιώνονται μακροπρόθεσμα. Στην πραγματικότητα φαίνεται ότι όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ένα άτομο μένει στο κρεβάτι, τόσο χειρότερος γίνεται ο πόνος, η αναπηρία και η ικανότητα για εργασία. 
Για τον πρόσφατο πόνο, η προσπάθεια να βρεθεί η ισορροπία ανάμεσα στην απομόνωση και στην κινητικότητα είναι σημαντική. Είναι παρόμοιο με έναν ποδοσφαιριστή που έχει ένα διάστρεμα ποδοκνημικής: αποφεύγοντας τις επιβαρυντικές κινήσεις και μειώνοντας την προπόνηση για λίγες μέρες βοηθάει, αλλά διασφαλίζεται ότι ο αστράγαλος δεν αναπαύεται υπερβολικά, καθώς έτσι θα γινόταν πιο δύσκαμπτος και ασθενέστερος. Η συνήθης αθλητική δραστηριότητα θα επαναληφθεί σταδιακά σε λίγες ημέρες ή και εβδομάδες.

Μια παρόμοια προσέγγιση θα πρέπει να ακολουθείται και στον οσφυϊκο πόνο. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών, είναι συνηθισμένο ότι η κίνηση της σπονδυλικής στήλης ή και η στάση του σώματος να μεταβληθούν σημαντικά. Αυτό είναι το φυσιολογικό αποτέλεσμα του πόνου. Όπως και ο ποδοσφαιριστής, είναι χρήσιμο να κάνετε λιγότερες συγκεκριμένες κινήσεις για λίγο, αλλά το πιο σημαντικό είναι να παραμείνετε σε κίνηση (όσο είναι δυνατόν) και να ακολουθείτε τις δραστηριότητές σας με κάποιον τροποποιημένο τρόπο κίνησης.  
Καθώς ο πόνος υποχωρεί, η κίνηση θα βελτιώνεται. Ωστόσο, είναι σημαντικό, οι πάσχοντες να μην περιμένουν να φύγουν οι πόνοι πριν αποφασίσουν να κινηθούν.

Επιστροφή στις συνήθεις δραστηριότητες 

Είναι συνηθισμένο τα άτομα με οσφυϊκό πόνο, να είναι προσεκτικά στην επιστροφή τους στις συνήθεις δραστηριότητες που είχαν, όπως το γκολφ, η κηπουρική και η σεξουαλική δραστηριότητα. Ωστόσο, υπάρχουν πολύ ισχυρές ενδείξεις ότι η ενεργός συμμετοχή και η επιστροφή σε όλες τις συνήθεις δραστηριότητες και τα χόμπι είναι σημαντική για την ανάκαμψη.
Οι άνθρωποι γενικά ανησυχούν για τις δραστηριότητες και τα χόμπι που αφορούν την κρούση, την κάμψη, την ανύψωση και τη στροφή της σπονδυλικής στήλης. Οι άνθρωποι με πόνο συχνά αποφεύγουν αυτά τις κινήσεις, επειδή φοβούνται ότι θα κάνουν ζημιά στο σώμα τους. Εντούτοις, αυτές οι κινήσεις είναι ασφαλείς (ακόμα και στο αρχικό στάδιο) και θα πρέπει να αισθάνονται σίγουροι για να επιστρέψουν σε αυτές τις κινήσεις.

Είναι αλήθεια ότι η εκτέλεση χειρωνακτικών εργασιών σε μια αμήχανη στάση, με βαριά φορτία και αντικείμενα, που δεν βρίσκονται κοντά στο σώμα του ατόμου, αυξάνει τον κίνδυνο ενός νέου επεισοδίου οσφυϊκού πόνου. Είναι ενδιαφέρον ότι ο κίνδυνος αυξάνεται εάν το άτομο αποσταθεροποιηθεί ή κουραστεί, στις χειροκίνητες εργασίες. Αυτό όμως, εξακολουθεί να μην σημαίνει ότι αυτές οι δραστηριότητες είναι επικίνδυνες ή κάνουν ζημιά ή ότι αυτές οι δραστηριότητες θα πρέπει να αποφεύγονται.

Πάρτε το παράδειγμα ενός νέου δρομέα. Οι άνθρωποι που πρωτοσχολούνται με τους αγώνες δρόμου, έχουν αυξημένο κίνδυνο πόνου ή τραυματισμού εάν αρχίσουν αρχικά να προπονούνται περισσότερες από 3 φορές την εβδομάδα. Αυτός ο αυξημένος κίνδυνος δεν σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να εγκαταλείψουν την άσκησή τους ή ότι η δραστηριότητα αυτή είναι κακή γι αυτούς. Ίσως χρειαστεί να αλλάξουν κάποια πράγματα, για παράδειγμα την ένταση της προπόνησης και να δώσουν στο σώμα τους περισσότερο χρόνο για να εξοικειωθούν με αυτή τη νέα δραστηριότητα. 

Είναι χρήσιμο να σκεφτείτε τον πόνο και την ανύψωση βάρους με παρόμοιο τρόπο. Γενικά, οι άνθρωποι θα πρέπει να προσπαθούν να χρησιμοποιούν την σπονδυλική τους στήλη με λογικό τρόπο και να αυξάνουν την ανοχή σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η κάμψη και η ανύψωση με διαφορετικά φορτία και βάρη. 
Σίγουρα δεν πρέπει να τυλίξουν την πλάτη τους στο βαμβάκι και να αποφύγουν τις δραστηριότητες. Η σπονδυλική στήλη μας, όπως όλα τα μέρη του σώματος μας, είναι σχεδιασμένη για κίνηση και προσαρμόζεται σε διάφορες δραστηριότητες και φορτία με την άσκηση.

Η άσκηση βοηθά στη μείωση του πόνου και στην πρόληψη μελλοντικών επεισοδίων 

Η άσκηση είναι αποτελεσματική για τον οσφυϊκό πόνο και το καλύτερο που να κάνει ο πάσχων είναι να "κολλήσει" σ' αυτήν, με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο, το κολύμπι, η γιόγκα και το πιλάτες, έχουν όλα παρόμοια αποτελέσματα στον πόνο και είναι εξίσου ασφαλή, έτσι ώστε οι άνθρωποι να έχουν επιλογές για την άσκηση που προτιμούν. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι λαμβάνουν τρομακτικές πληροφορίες σχετικά με ορισμένες ασκήσεις. Μπορεί να τους λεχθεί ότι πρέπει να κάνουν μια συγκεκριμένη άσκηση για να βοηθήσουν τους εαυτούς τους, αλλά αυτή η συγκεκριμένη άσκηση να είναι υπερβολικά περίπλοκη και δύσκολη. Δραστηριότητες που θεωρούνται κακές, όπως το τρέξιμο στο δρόμο και η κολύμβηση σε στυλ "πεταλούδα", δεν έχουν συνδεθεί με τον οσφυϊκό πόνο.  

Όλες οι δραστηριότητες μπορεί να είναι επώδυνες αρχικά, αλλά κάνουν την σπονδυλική σας στήλη πιο υγιή και ισχυρή. 
Η άσκηση είναι η μόνη σύγχρονη προσέγγιση που μπορεί να αποτρέψει την επανεμφάνιση του πόνου. Μειώνει σχεδόν κατά το ήμισυ τον κίνδυνο επανάληψης. Όσο περισσότερο μπορεί κάποιος να ασκηθεί, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχει. 

Μείνετε στη δουλειά ή επιστρέψτε στη δουλειά σας όσο πιο γρήγορα μπορείτε 

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η εργασία είναι το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνουν και αισθάνονται ότι πρέπει να μείνουν μακριά από την εργασία για να ξεκουραστούν. Ωστόσο, είναι γενικά μια κακή επιλογή να αφαιρεθεί ο χρόνος της εργασίας σε ένα επεισόδιο οσφυϊκού πόνου. Συνήθως καθυστερεί την αποκατάσταση.
Σκεφτείτε πάλι τον ποδοσφαιριστή με το διάστρεμμα. Ο ποδοσφαιριστής θα τροποποιήσει ή θα μειώσει την προπόνησή του για λίγες μέρες και θα αυξήσει σταδιακά την ένταση, αλλά δεν θα σταματήσει την δραστηριότητά του. 
Στην πλευρά της εργασίας, αυτό θα σήμαινει ότι ο πάσχων θα αλλάξει ή θα τροποποιήσει τη δουλειά του ή τον τρόπο που την κάνει και στη συνέχεια σταδιακά θα συνεχίσει τα καθήκοντά του για 1 ή 2 εβδομάδες, καθοδηγούμενος από τον φυσικοθεραπευτή ή τον γιατρό του.

Ορισμένες πτυχές της εργασίας ανησυχούν τα άτομα με οσφυϊκό πόνο. Για παράδειγμα, καθισμένοι στην θέση εργασίας ή σε ορισμένες στάσεις, συνήθως παραπονιούνται για αυξημένο πόνο. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, το κάθισμα δεν προκαλεί πόνο και καμία στάση δεν έχει βρεθεί να προκαλεί ή να αυξάνει τον πόνο, οπότε δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για αποχή από την εργασία! 

Εάν κάθεστε στην εργασία σας, 8 ώρες την ημέρα, εστιάστε στο να είστε ενεργός εκτός εργασίας. Το να ασκείστε για μια ώρα κάθε μέρα, μπορεί να αντιστρέψει τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της καθιστικής εργασίας. Οι άνθρωποι μπορούν να αναφέρουν πόνο αν παραμείνουν σε παρατεταμένη θέση. Στη σπονδυλική μας στήλη αρέσει να μετακινείται, οπότε σπάστε την αδράνεια μετακινώντας την!  
Θα είναι καλό ακόμη και για την γενική σας υγεία.

Τέλος, αν θεωρείτε ότι το κάθισμα και η ανύψωση, στο ωράριο της εργασίας σας είναι αιτίες του πόνου σας, παρατηρήστε και άλλους μη φυσικούς παράγοντες στην εργασία, που είναι επίσης σημαντικοί. Η σχέση σας με το αφεντικό και τους συναδέλφους σας, η ικανοποίηση από την εργασία σας, η αίσθηση της υποστήριξης στην εργασία και η επιστροφή στην εργασία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντικοί παράγοντες.

Θυμηθείτε ότι είναι το άτομο που χρειάζεται θεραπεία, όχι μόνο η σπονδυλική του στήλη 

Η κοινή άποψη είναι ότι ο πόνος είναι πάντα ένα σημάδι τραυματισμού ή βλάβης. Ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις είναι (για παράδειγμα, σε ένα κάταγμα ή σε ένα τραύμα), γνωρίζουμε τώρα ότι ο πόνος μπορεί να ενεργοποιηθεί ή να αυξηθεί από μη φυσικούς παράγοντες που είναι συνηθισμένοι στη ζωή μας. Αυτές οι παράγοντες μπορεί να είναι ψυχολογικοί (σκέψεις για μη βελτίωση, κατάθλιψη, άγχος, φόβος μετακίνησης), σχετιζόμενοι με την υγεία (κούραση και εξάντληση, χαμηλή ενέργεια), με τον τρόπο ζωής (προβλήματα ύπνου, χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, το κάπνισμα) ή κοινωνικοί (οικονομικά προβλήματα, κακές σχέσεις ή υποστήριξη στην εργασία ή στο σπίτι, χαμηλή ικανοποίηση από την εργασία, αγχωτικά γεγονότα, όπως ένας θάνατο ή μια ασθένεια).
Αυτοί οι παράγοντες συνδέονται επίσης με πολλές άλλες καταστάσεις υγείας.  
Η ιστορία του οσφυϊκού πόνου του κάθε ατόμου είναι διαφορετική και περιλαμβάνει διαφορετικά μείγματα προδιαθεσικών παραγόντων. Προσπαθώντας να λύσουμε αυτό το παζλ, θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τον πάσχοντα άνθρωπο να καταλάβει καλύτερα το πρόβλημά του. Έτσι θα τον βοηθήσουμε να κατανοήσει το πρόβλημά του, όπως κατανοεί έναν επίμονο πονοκέφαλο ή ένα ευέθιστο έντερο. 

Ο οσφυϊκός πόνος δεν είναι ποτέ ψυχοσωματικός ή φανταστικός: είναι πάντα 100% πραγματικός, αλλά οι παράγοντες που τον προκαλούν διαφέρουν.

Η λήψη μέτρων για τη βελτίωση της συνολικής σας υγείας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο. Το να κοιμάσαι καλά, να είσαι πιο δραστήριος, να είσαι υγιής, να σταματήσεις το κάπνισμα, να ξοδεύεις χρόνο με ανθρώπους που σε κάνουν ευτυχισμένο, να μειώνεις την εργασία και το άγχος της ζωής, είναι λογικοί και φθηνοί τρόποι για να θεραπεύσεις πόνο και να μειώσεις τον κίνδυνο επανάληψης.

πηγή: https://www.rte.ie/eile/brainstorm/2018/0130/937071-all-you-ever-wanted-to-know-about-back-pain/

Υπάρχει σύνδεση των αποτελεσμάτων της μαγνητικής τομογραφίας με τον πόνο σε ασθενείς με οσφυϊκή σπονδυλική στένωση;

από το Spine Journal (2016 Sep;41(17):E1053-62. doi: 10.1097/BRS.0000000000001544)

Is There an Association Between Pain and Magnetic Resonance Imaging Parameters in Patients With Lumbar Spinal Stenosis?

των Burgstaller JM, Schüffler PJ, Buhmann JM, Andreisek G, Winklhofer S, Del Grande F, Mattle M, Brunner F, Karakoumis G, Steurer J, Held U; LSOS Study Group.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να προσδιορίσει τη σύνδεση μεταξύ των απεικονιστικών στοιχείων της μαγνητικής τομογραφίας (M.R.I.) και του υπάρχοντος πόνου και σε ασθενείς με οσφυϊκή σπονδυλική στένωση.Ερευνώντας την υπάρχουσα βιβλιογραφία βρέθηκε πως η σχέση μεταξύ των μη φυσιολογικών ευρημάτων της μαγνητικής τομογραφίας και του πόνου, σε ασθενείς με οσφυϊκή σπονδυλική στένωση, είναι ασαφής.

Σε πρώτο χρόνο, πραγματοποιήθηκε μια συστηματική βιβλιογραφική έρευνα. Εντοπίστηκαν έτσι, βιβλιογραφικά, οι σχέσεις των σχετικών παραμέτρων της μαγνητικής τομογραφίας και του πόνου, σε ασθενείς με οσφυϊκή σπονδυλική στένωση.  

Στη συνέχεια, δημιουργήθηκε μια λεπτομερής περιγραφική και γραφική ανάλυση για να συνδέσουμε τη σχέση μεταξύ των μη φυσιολογικών παραμέτρων της μαγνητικής τομογραφίας και του πόνου, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα και τα αποτελέσματα της προηγούμενης μελέτης.

Στη συστηματική ανασκόπηση συμπεριλήφθησαν 4 έρευνες, που είχαν σαν στόχο τους τη συσχέτιση ακτινολογικών ευρημάτων της μαγνητικής τομογραφίας και πόνου. 
Οι συγγραφείς των δύο ερευνών ανέφεραν ότι δεν βρέθηκε καμμία σχέση μεταξύ πόνου και ευτρημάτων και των άλλων δύο, ότι υπάρχει σχέση. Από τους δύο δεύτερους, μόνο η μια έρευνα διαπίστωσε αξιόλογη συσχέτιση μεταξύ πόνου στο πόδι, όπως μετρήθηκε με την οπτική αναλογική κλίμακα (V.A.S.) και του αντίστοιχου βαθμού στένωσης, που αξιολογήθηκε ως σοβαρός από χειρουργούς της σπονδυλικής στήλης.  
Στα τελικά δεδομένα της ανασκόπησης, δεν θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε μια σχέση μεταξύ οποιασδήποτε από τις παραμέτρους της μαγνητικής τομογραφίας και του υπαρκτού πόνου στην Ο.Μ.Σ.Σ., στους γλουτούς ή τα πόδια, αξιολογούμενα ποσοτικά από το μέτρο της σπονδυλικής στένωσης και της αριθμητικής κλίμακας βαθμολόγησης (N.R.S.). 
Ακόμη και περιορίζοντας τοπικά την ανάλυση της σχέσης πόνου-ευρημάτων στο επίπεδο της ΟΜΣΣ ή στην περιοχή της ακτινολογικής «στένωσης», δεν μπόρεσε να αποδειχθεί καμία σχέση μεταξύ πόνου και ευρημάτων.

Συμπερασματικά, παρά την ενδελεχή ανάλυση των δεδομένων, δεν είμαστε σε θέση να αποδείξουμε οποιαδήποτε συσχέτιση μεταξύ των ακτινολογικών ευρημάτων της μαγνητικής τομογραφίας και της σοβαρότητας του υπάρχοντος πόνου. Έτσι υπάρχει ανάγκη να αναπτυχθούν νέες μέθοδοι/τεχνικές για να μάθουμε περισσότερα σχετικά με την αιτιώδη σχέση τους, σε ασθενείς με οσφυϊκή σπονδυλική στένωση.



πηγή:  https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26953669

World Spine Day (16η Oκτωβρίου)

από τον ιστότοπο: http://www.worldspineday.org/

               Κάθε χρόνο στις 16 Οκτωβρίου, άνθρωποι από όλο τον κόσμο γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Σπονδυλικής Στήλης.

               Τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, όπως ο πόνος στην πλάτη, ο πόνος στον αυχένα και η σκολίωση, για να αναφέρουμε μερικά από τα πιο κοινά, μπορούν να έχουν μια βαθιά επίδραση στη συνολική υγεία ενός ατόμου, να επηρεάσουν την ικανότητά του να εργαστεί, καθώς και να απολαύσει τις καθημερινές δραστηριότητες, ακόμη και να διατάραξουν τον ύπνο του.
               Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η κακή στάση του σώματος και η κινητική αδράνεια μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του πόνου στην πλάτη και σε άλλες διαταραχές της σπονδυλικής στήλης .       
               Οι μυοσκελετικές παθήσεις περιλαμβάνουν κοινές ασθένειες όπως η οστεοαρθρίτιδα και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο πόνος στην πλάτη και στον αυχένα, η οστεοπόρωση και οι επιπλοκές της, η ρευματική νόσος, οι τραυματισμοί των μαλακών μορίων στα σπορ ή στους χώρους εργασίας καθώς και οι τραυματισμοί σε τροχαία ατυχήματα.
               Μπορούν να προκαλέσουν πόνο, σωματική αναπηρία και απώλεια της προσωπικής και οικονομικής ανεξαρτησίας.
               Μπορούν να επηρεάσουν εκατομμύρια ανθρώπους όλων των ηλικιών, σε όλους τους πολιτισμούς και σε όλες τις χώρες.
                Οι τρέχουσες εκτιμήσεις των ατόμων που υποφέρουν από τέτοια προβλήματα υγείας παγκοσμίως (Lancet, 15 Δεκ 2012) είναι:

• από πόνο στην πλάτη 632.045.000 άτομα
• από πόνο στον αυχένα 332.049.000 άτομα
• από οστεοαρθρίτιδα γόνατος 250.755.000 άτομα
• από άλλες μυοσκελετικές παθήσεις 560.978.000 άτομα

                Οι μυοσκελετικές παθήσεις είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αιτία αναπηρίας, όπως μετράται από τα χρόνια που έζησε με αναπηρία ο πάσχων (YLDs), στις περισσότερες περιοχές του κόσμου (Lancet ,15 Δεκ του 2012).
                Ως ομάδα οι μυοσκελετικές παθήσεις προκαλούν το 21,3% του συνόλου των ετών των ατόμων που ζούν με αναπηρία (YLDs) και είναι δεύτερες μετά τις ψυχικές και συμπεριφορικές διαταραχές, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 22,7 % των YLDs.
                Οι κύριοι παράγοντες γι αυτό είναι η χαμηλή οσφυαλγία (83.100.000 YLDs), ο πόνος στον αυχένα (33.600.000 YLD ) και η οστεοαρθρίτιδα (17,1 εκατ. YLDs). Η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος αντιπροσωπεύει το 83 % του συνόλου των περστατικών οστεοαρθρίτιδας.
                Η κύρια αιτία αναπηρίας στον κόσμο είναι χαμηλή οσφυαλγία, με ποσοστό 10,7% του συνόλου των YLDs, όταν η κατάθλιψη βρίσκεται στο 8,1.
               
                Οι μυοσκελετικές παθήσεις έχουν το τέταρτο μεγαλύτερο αντίκτυπο στην υγεία του παγκόσμιου πληθυσμού, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τον θάνατο, όσο και την αναπηρίας (DALYs) ( Lancet, 15 Δεκεμβρίου 2012).

• οι μυοσκελετικές παθήσεις αντιπροσωπεύουν το 6,8 % του δείκτη  DALYs
• ο χαμηλός πόνος στην πλάτη αφορά τα μισά περιστατικά, ο πόνος στον αυχένα το 20% και η οστεοαρθρίτιδα περίπου το 10 %.

                Η αναπηρία που οφείλεται σε μυοσκελετικές παθήσεις, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά από τις σημερινές διαθέσιμες παρεμβάσεις, όπως η πρόληψη των ατυχημάτων, η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της αρθρίτιδας και των τραυματισμών, καθώς και η αποκατάσταση.

                Το φετινό θέμα για την Παγκόσμια Ημέρα Σπονδυλικής Στήλης είναι "Straighten Up and Move", εστιάζοντας στη σημασία της σωστής στάσης του σώματος και της κίνησης στη διατήρηση της καλής υγείας της σπονδυλικής στήλης.  
                Για να βοηθήσουν σ' αυτό, οι φορείς που συμμετέχουν στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και οργανισμοί απ' όλο τον κόσμο, θα παρέχουν σημαντικές πληροφορίες, συμβουλές και εργαλεία για να βοηθήσουν στην πρόληψη πολλών από αυτές τις διαταραχές της σπονδυλικής στήλης .

      
(από την Διεθνή Μελέτη Ασθενειών, έτος 2010, δημοσίευση: The Lancet, 13 Δεκεμβρίου 2012 )

πηγή:  http://www.worldspineday.org/resources/spinal-health-and-spine-disorders/

υλικό:  http://www.worldspineday.org/wp-content/uploads/2012/09/WSD-Posture-Pod.pdf
            http://www.worldspineday.org/wp-content/uploads/2012/10/WSD-Brochure.pdf
            http://www.worldspineday.org/wp-content/uploads/2012/09/WSD-English-line-drawing1.pdf