Χρήση θεραπευτικού υπερήχου στην ενίσχυση του τετρακεφάλου σε τραυματισμένο γόνατο

του Jane McDevitt, PhD

Μετά από έναν τραυματισμό στο γόνατο πολλοί ασθενείς έχουν σημαντική μυϊκή αδυναμία, η οποία μπορεί να προκληθεί από την συνεχή αντανακλαστική αναστολή των περιαρθρικών μυών, λόγω της παθολογίας της κάκωσης. Αυτή η αναστολή μπορεί να οφείλεται σε μη φυσιολογικές αισθητηριακές πληροφορίες από την περιοχή της κάκωσης. 

Μια θεραπευτική προσέγγιση, περιλαμβάνει μηχανικές δονήσεις, όπως η χρήση χαμηλής έντασης υπερήχων, η οποία μπορεί να μειώσει την αναστολή των μυών, αν είναι σε θέση να διεγείρει μηχανικά τους υποδοχείς του περιαρθρικού ιστού. 

Έτσι, πραγματοποιήθηκε μια τυχαιοποιημένη μελέτη σε ασθενείς με ιστορικό τραυματισμού στο γόνατο και δυσλειτουργία τετρακεφάλου, με σκοπό να συγκρίνουν την νωτιαία αντανακλαστική διεγερσιμότητα του τετρακεφάλου, μετά από μία μόνο συνεδρία εφαρμογής μη θερμικής μορφής υπερήχων ή μετά από μία ψευδή εφαρμογή αντίστοιχης θεραπείας. 
Συμμετείχαν 30 πάσχοντες με αυτό-αναφερόμενο ιστορικό ενός διαγνωσμένου τραυματισμού στο γόνατο και δυσλειτουργία τετρακέφαλου, σε αυτή την διπλή τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη ελέγχου. Οι συγγραφείς μέτρησαν, κατά την έναρξη, την νωτιαία αντανακλαστική διεγερσιμότητα του τετρακέφαλου του κάθε συμμετέχοντα και στα δύο πόδια, με μέτρηση του αντανακλαστικού του Hoffman , με ηλεκτρομυογράφημα και ηλεκτρική διέγερση του μηριαίου νεύρου. Μετρήθηκε επίσης η μέγιστη σύσπαση από ηλεκτρική διέγερση του μυ, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογήσουν το αντανακλαστικό του Hoffman σε σχέση με την απόδοση του μυ. Για να επιβεβαιωθούν οι βασικές μετρήσεις οι συγγραφείς τις επανέλαβαν. 
Κατά την διάρκεια της εφαρμογής, χρησιμοποιήθηκε θεραπευτικός υπέρηχος (συχνότητας 1MHz, έντασης 0.3W/cm2, κύκλου 100%) σε 15 συμμετέχοντες ή μια εικονική εφαρμογή υπερήχου (0MHz, 0W/cm2) σε άλλους 15 συμμετέχοντες, στην μεσοπρόσθια περιοχή του εμπλεκόμενου γόνατος για 17 λεπτά. 
Στη συνέχεια, οι ερευνητές μέτρησαν την αντανακλαστική διεγρσιμότητα του τετρακέφαλου αμέσως μετά τη θεραπεία, καθώς και 20 λεπτά μετά τη θεραπεία, για το εμπλεκόμενο σκέλος.   
Η ομάδα του υπέρηχου είχε υπερηχογράφημα 14-19% καλύτερο στην διεγερσιμότητα του τετρακέφαλου, στα 20 λεπτά μετά την εφαρμογή, σε σύγκριση με την ομάδα που έλαβε ψευδή αγωγή. Δεν βρέθηκαν διαφορές κατά τη διάρκεια της εφαρμογής ή αμέσως μετά τη θεραπεία.

Η μυϊκή δυσλειτουργία μετά από έναν τραυματισμό μπορεί να οδηγήσει σε πολλά προβλήματα (βραχυχρόνια και μακροχρόνια) στην λειτουργικότητα των αρθρώσεων. Η τροποποίηση των προσαγωγών σήματων στο κεντρικό νευρικό σύστημα θα μπορούσε να βοηθήσει στην αλλαγή της δυσλειτουργίας του τετρακέφαλου. Για παράδειγμα, η συγκεκριμένη εφαρμογή υπερήχων, μπορεί να διεγείρει υποδοχείς στους περιαρθρικούς ιστούς και να βελτιώσει την δυσλειτουργία του τετρακεφάλου σε χρόνο μόλις 20 λεπτών μετά το τέλος της εφαρμογής. Αυτή η μη επεμβατική εφαρμογή, φαίνεται να έχει σημαντική επίδραση σε μια μεγάλη ποικιλία τραυματισμών του γόνατος (πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος, έσω μηνίσκος, χονδροπάθεια κλπ) και θα μπορούσε να βρει εφαρμογή σε μεγάλο αριθμό ασθενών.  
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το μέγεθος της μεταβολής στην λειτουργικότητα μεταξύ εφαρμογής και ελέγχου ήταν χαμηλό. Περισσότερη έρευνα είναι απαραίτητη για τη δημιουργία βέλτιστων παραμέτρων αυτής της θεραπείας, όπως και για να καθοριστούν τα κλινικά αποτελέσματα. 
Εν τω μεταξύ, η έρευνα αυτή δείχνει ότι το ιατρικό προσωπικό θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την εφαρμογή μη-θερμικών υπερήχων για την τόνωση των αντανακλαστικό οδών, η οποία θα μπορούσε να βελτιστοποιήσει την θεραπευτική αποκατάσταση, με την χρήση της κατάλληλης κινησιοθεραπείας 20 λεπτά μετά την εφαρμογή.


πηγή: http://www.sportsmedres.org/2015/05/non-thermal-ultrasound-could-help-your-reflexes.html

αναφορά: Immediate Effects of Therapeutic Ultrasound on Quadriceps Spinal Reflex Excitability in Patients with Knee Pathology

Norte GE., Saliba SA., Hart JM. Archives of Physical Medicine and Rehabilitation. 2015. Ahead of Print

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25839089

Κατευθυντήριες Οδηγιες Γενικής Ιατρικής για τη διαχείριση της Οσφυαλγίας στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, κωδικός MIS: 464637

Πανεπιστήμιο Κρήτης - Τμήμα Ιατρικής

για το Υπουργείο Υγείας (Ειδική Υπηρεσία Τομέα Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης)

 

πηγή:  http://www.greekphcguidelines.gr/wordpress/wp-content/uploads/2014/09/%CE%BF%CF%83%CF%86%CF%85%CE%B1%CE%BB%CE%B3%CE%B9%CE%B1-final.pdf

Μπορεί η χρήση υπερήχων να ανακούφισει από τον πόνο;

από τον ιστότοπο The Courant
άρθρο της Mara Lee

12 Μαΐου 2014

Η αποτελεσματικότητα του υπερηχογραφήματος στην εξέταση ύποπτων μαζών του σώματος και την ενδομητρική ανάπτυξη των εμβρύων είναι γνωστή. Αλλά αν, η θεραπευτική χρήση των υπερήχων μειώνει τον πόνο, αυξάνει την κινητικότητα σε μια άρθρωση, επιταχύνει την επούλωση των τενόντων ή των άλλων μαλακών μορίων, αμφισβητείται από πολλούς φυσικοθεραπευτές και άλλους ερευνητές.

Ωστόσο, κατά κόρον χρησιμοποιούνται συσκευές υπερήχων, οι οποίες στέλνουν ηχητικά κύματα στο σώμα, με σκοπό τη θέρμανση των εν τω βάθει ιστών και έχοντας σαν ένα ακόμη αποτέλεσμα την αυξήση της κυκλοφορίας.

"Αν πραγματοποιούσαμε μια δημοσκόπηση σε κλινικούς γιατρούς, με ερώτημα άν το παραπάνω είναι σωστό ή όχι, το αποτέλεσμα θα ήταν 50/50", δήλωσε ο Paul Higgins , επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αποκατάστασης του Πανεπιστημίου του Hartford και φυσικοθεραπευτής από το 1999. 
Αρκετές μελέτες σε ιατρικά περιοδικά έδειξαν ότι η χρήση των υπερήχων βελτιώνει την κινητικότητα, ακόμη και τον πόνο μετά από ορισμένους τραυματισμούς. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες ωστόσο, δεν έχουν αυστηρή μεθοδολογία ή δεν αποδεικνύουν ότι η χρήση των υπερήχων ήταν καλύτερη από την χρήση ψευδο-υπερήχων, που χρησιμοποιήθηκαν ως placebo. 

"Από τότε που αποφοίτησα, έχουν υπάρξει πολλές μελέτες για την αποτελεσματικότητα των υπερήχων, αλλά δυστυχώς, τα στοιχεία δεν είναι ικανά για να υποστηρίξουν τη χρήση των υπερήχων", δήλωσε η Karen Litzy, φυσικοθεραπευτρια στο Μανχάταν και μέλος της διοίκησης της ΑΡΤΑ. "Θα προτιμούσα να χρησιμοποιήσω αυτόν τον χρόνο κατά τη θεραπεία, για να κάνω κάτι που υποστηρίζεται με αποδείξεις." 
Η Litzy, η οποία ασκεί το επάγγελμα από το 1997, λέει ότι χρησιμοποιεί τους υπερήχους στους ασθενείς της εδώ και χρόνια.

Θεραπεία με χρήση υπερήχων στην επικονδυλίτιδα

από τον ιστότοπο: www.physio-pedia.com

του Maëlle Cormond

Μια πρώτη μελέτη από τους Greg W. et al λέει ότι η χρήση υπερήχων είναι ίσως χρήσιμη για την θεραπεία της επικονδυλίτιδας. Οι υπέρηχοι θεωρείται ότι έχουν θερμικές και μηχανικές επιδράσεις στον ιστό, με αποτέλεσμα την αύξηση του μεταβολισμού, της κυκλοφορίας, την αναπαραγωγή του συνδετικού ιστού, καθώς και την γενικότερη αναγέννηση των ιστών. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν επίσης ότι οι υπέρηχοι παρέχουν μέτρια μείωση του πόνου, για πάνω από έναν έως και τρεις μήνες. Η άσκηση φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματική από ότι οι υπέρηχοι για την ανακούφιση από τον πόνο. Συνδυάζοντας την εφαρμογή υπερήχων με εν τω βάθει μάλαξη και εγκάρσια τριβή ή την χρήση κορτικοστεροειδών, δεν έχουμε καλύτερα αποτελέσματα από ότι αν χρησιμοποιούμε εφαρμογή υπερήχων μόνο. 
Η εφαρμογή υπερήχων πρέπει να γίνεται δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα με διάρκεια από τέσσερις έως έξι εβδομάδες. [1] 

Σε μία μελέτη των Lin CL et al εξετάστηκαν 34 ασθενείς (35 αγκώνες), με μέση ηλικία τα 52,1 ετών (εύρος 35-65 έτη), που υπέφεραν από συμπτωματική πλευρική επικονδυλίτιδα για περισσότερο από 6 μήνες και είχαν εξαντλήσει κάθε συντηρητική αγωγή. Ακολούθησαν αγωγή με υπερήχους, συνοδευόμενη από ηλεκτρομαγνητική θερμοθεραπεία. Η αγωγή αυτή εφαρμόστηκε για τουλάχιστον 6 μήνες και οι ασθενείς αξιολογήθηκαν μετά από 12 μήνες με συνέντευξη.  
Η ένταση του πόνου καταγράφηκε με μια οπτική αναλογική κλίμακα (VAS).
Το λειτουργικό αποτέλεσμα αξιολογήθηκε με την αξιολόγηση της δύναμης της λαβής του χεριού, την μέτρηση για την αναπηρία του βραχίονα, του ώμου και της χειρός (QuickDASH) και τον τροποποιημένο έλεγχο της Mayo Clinic (MMCPI) για τον αγκώνα. Τα υπερηχογραφικά ευρήματα σχετικά με την κατάσταση των τενόντων των εκτεινόντων καταγράφηκαν, όπως και οι επιπλοκές.  
Το συμπέρασμα είναι ότι αυτή η αγωγή είχε ικανοποιητικά αποτελέσματα σε αυτή την πιλοτική διερεύνηση. Αυτή η καινοτόμος μέθοδος μπορεί να θεωρηθεί ως εναλλακτική θεραπεία της πλευρικής επικονδυλίτιδας, πριν από την περαιτέρω χειρουργική επέμβαση. [2]

Οι D'Vaz AP et al αξιολόγησαν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με την χρήση υπερήχων χαμηλής έντασης ταυτόχρονα με εικονικό φάρμακο, για 12 εβδομάδες, σε ασθενείς με χρόνια πλευρική επικονδυλίτιδα, σε μια τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη. Σε αυτή τη μελέτη η εφαρμογή υπερήχων δεν ήταν πιο αποτελεσματική από την χρήση του εικονικού φαρμάκου. [3]

Οι Oznur Oken et al αξιολόγησαν τα αποτελέσματα της θεραπέιας με laser χαμηλής ισχύος (LLLT) και συνέκριναν αυτά με τα αποτελέσματα της χρήσης νάρθηκα και εφαρμογής υπερήχων στην επικονδυλίτιδα. Ο σχεδιασμός της μελέτης που χρησιμοποιήθηκε, ήταν μια προοπτική και τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη.  
58 εξωτερικοί ασθενείς με πλευρική επικονδυλίτιδα (9 άνδρες, 49 γυναίκες) είχαν συμπεριληφθεί στη δοκιμή.  
Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: 1) ομάδα που χρησιμοποίησε νάρθηκα και άσκηση, 2) ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε πρόγραμμα υπερήχων και άσκησης και 3) ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε πρόγραμμα LLLT laser και άσκηση. 
Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στη αξιολόγηση κατά VAS και στην δύναμη της λαβής, στην αξιολόγηση κατά την έναρξη και το τέλος της αγωγής. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, σε ασθενείς με πλευρική επικονδυλίτιδα, ένας νάρθηκας έχει άμεση ευεργετική επίδραση, σε σχέση με την εφαρμογή υπερήχων ή laser στην μείωση του πόνου, και ότι η θεραπεία με laser είναι πιο αποτελεσματική από την χρήση νάρθηκα και την εφαρμογή υπερήχων στην βελτίωση της δύναμης της λαβής. [4]

Οι Schleicher I et al κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης η εφαρμογή υπερήχων είναι χρήσιμη. [5]

Το συμπέρασμα είναι ότι, τα αποτελέσματα της εφαρμογής υπερήχων στη θεραπεία της πλευρικής επικονδυλίτιδας εξακολουθούν να είναι αμφιλεγόμενα.


Βιβλιογραφία:

1. GREG W. et al. Treatment of Lateral Epicondylitis , 2007 Sep 15;76(6):843-848 Am Fam Physician. Level of evidence 1a
2. Lin CLet al.; Clinical and ultrasonographic results of ultrasonographically guided percutaneous radiofrequency lesioning in the treatment of recalcitrant lateral epicondylitis. 2011 Nov;39(11):2429-35. doi: 10.1177/0363546511417096. Am J Sports Med. Case series. Level of evidence: 4.
3. D'Vaz AP et al.Pulsed low-intensity ultrasound therapy for chronic lateral epicondylitis: a randomized controlled trial. Rheumatology (Oxford). 2006 May;45(5):566-70. Epub 2005 Nov 22. Level of evidence 1b
4. Öznur Öken et al.;The Short-term Efficacy of Laser, Brace, and Ultrasound Treatment in Lateral Epicondylitis: A Prospective, Randomized, Controlled Trial, 2008, Journal of hand therapy. Level of evidence 1b
5. Bisset et al; Mobilisation with movement and exercise, corticosteroid injection, or wait and see for tennis elbow: randomised trial BMJ. 2006 November 4; 333(7575): 939. Level of evidence 1b

πηγή: http://www.physio-pedia.com/Therapeutic_Ultrasound_for_Lateral_Epicondylitis