από τον ιστότοπο: San Francisco Sport and Spine Physical Therapy
- Ο χαμηλός οσφυϊκός πόνος (LBP) αντιπροσωπεύει το 2,5% έως 3% του συνόλου των επισκέψεων σε γιατρούς στις ΗΠΑ (1,3). Το ετήσιο άμεσο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης αυτών των περιστατικών έχει υπολογιστεί σε περισσότερα από 85 δισεκατομμύρια δολάρια σε εθνικό επίπεδο για το 2005, αυξημένο κατά 65% από το 1997 (4). Η υποτροπή πολλών τετοιων περιστατικών σε χρόνια περιστατικά, αυξάνεται, παρά την αύξηση των δαπανών για την αντιμετώπισή τους (4,5).
- Οι περισσότεροι ασθενείς με οσφυαλγία έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες φυσικοθεραπείας της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ), μέσω παραπομπής (6,7). Αυτή η διαδικασία είναι πιθανό να έχει σημαντικές επιπτώσεις στα αποτελέσματα και στο κόστος της αντιμετώπισης του προβλήματος (8). Μόνο το 7% των ατόμων που ακολουθούν αυτή τη διαδρομή στην ΠΦΥ, παραπέμπονται για φυσικοθεραπεία μέσα στις πρώτες 90 ημέρες, όπως προβλέπουν οι ισχύουσες στις ΗΠΑ κατευθυντήριες γραμμές (9). Συνήθως καθυστερεί η παραπομπή τους για φυσικοθεραπεία για αρκετές εβδομάδες μετά την αρχική διάγνωση (10,11). Το σκεπτικό είναι ότι οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν γρήγορα και δεν χρειάζεται να σπαταλώνται πόροι του συστήματος σε "υπερβολικές" αγωγές (12,13).
- Σύμφωνα με τη γνωστή μελέτη του Dr Fritz για τον σπονδυλικό πόνο, η πρώιμη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση συσχετίστηκε με μειωμένη παραπομπή για προηγμένες απεικονιστικές εξετάσεις (αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες), λιγότερες συμπληρωματικές ιατρικές επισκέψεις και μικρότερου κόστους φαρμακευτική αγωγή, σε σύγκριση με την καθυστερημένη παραπομπή για φυσικοθεραπεία. Η πρώιμη παρέμβαση ορίστηκε στη μελέτη αυτή, ως η έναρξη της φυσικοθεραπευτικής αγωγής εντός 14 ημερών από την αρχική εμφάνιση των συμπτωμάτων. Κατά μέσο όρο, οι ιατρικές δαπάνες για τον χαμηλό οσφυϊκό πόνο ήταν 2.736,23 δολάρια χαμηλότερες για τους ασθενείς που ακολούθησαν πρώιμη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση (9). Αυτή είναι μια σημαντική εξοικονόμηση κόστους για την ΠΦΥ.
- Ο Dr Gellhorn παρουσίασε σε μια νέα έρευνα για τη σπονδυλική στήλη, ότι υπήρχε λιγότερη ανάγκη για μετέπειτα χρήση ιατρικών υπηρεσιών μεταξύ των ασθενών που έλαβαν πρώιμη φυσικοθεραπεία, μετά από ένα επεισόδιο οξείας οσφυαλγίας, σε σχέση με εκείνους που έλαβαν φυσικοθεραπευτική αγωγή σε μεταγενέστερους χρόνους. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ανάλογες με κάθε ιατρική ειδικότητα, για την έννοια της πρώιμης φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης στην ΠΦΥ (7). Έτσι όμως, ο ασθενής καταναλώνει λιγότερους πόρους υγειονομικής περίθαλψης, επειδή δεν τους χρειάζεται.