Η αποτελεσματικότητα της κινησιοθεραπείας με Περιορισμό της Αιματικής Ροής για τη βελτίωση της λειτουργικότητας μετά από αναδόμηση του Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου

των Lauren N Erickson, Meredith K Owen, Kelsey R Casadonte, Tereza Janatova, Kathryn Lucas, Kylie Spencer, Benjamin D Brightwell, Megan C Graham, McKenzie White, Nicholas T Thomas, Christine M Latham, Cale Jacobs, Caitlin Conley, Kathryn L Thompson, Darren L Johnson, Peter Hardy, Christopher S Fry, Brian Noehren

University of Kentucky, Lexington, KY

Η κινησιοθεραπεία με την χρήση περιορισμού της αιματικής ροής (BFRT) είναι μια δημοφιλής παρέμβαση τελευταία, στην αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ACLR). Ωστόσο, υπάρχει έλλειψη κλινικών δοκιμών που να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της χρήσης BFRT στη λειτουργικότητα και την ενίσχυση του τετρακέφαλου.

Για τον σκοπό αυτό, σχεδιάστηκε αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της μεθόδου σε μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή (NCT03364647).

Συμμετείχαν 48 αθλητές (20 γυναίκες/28 άνδρες), που κατανεμήθηκαν τυχαία σε πρόγραμμα αντίστασης χαμηλού φορτίου με BFRT ή σε τυπικό πτόγραμμα κινησιοθεραπείας. Το πρόγραμμα έλαβε χώρα για 1 μήνα πριν από την επέμβαση και 4-5 μήνες μετά την επέμβαση και οι δύο ομάδες ακολουθούσαν το ίδιο τυπικό πρωτόκολλο αποκατάστασης. Οι μεταβλητές έκβασης μετρήθηκαν κατά την έναρξη και 4-5 μήνες μετά την επέμβαση. Η ισχύς του τετρακέφαλου μυ (ισομετρική και ισοκινητική μέγιστη ροπή και ρυθμός ανάπτυξης ροπής) μετρήθηκε σε ισοκινητικό δυναμόμετρο. Η μορφολογία του τετρακέφαλου (φυσιολογική περιοχή διατομής, ίνωση) προσδιορίστηκε χρησιμοποιώντας μαγνητική τομογραφία. Η αντίστοιχη φυσιολογία (τύπος ίνας, περιοχή διατομής ινών, αφθονία κυττάρων δορυφόρου, περιεκτικότητα κολλαγόνου, προγονικά ινώδη/λιπώδη κύτταρα) αξιολογήθηκε με βιοψίες. Η ροπή εκτάσεως του γόνατος και η γωνία κάμψης του γόνατος μετρήθηκαν μέσω τρισδιάστατης ανάλυσης βάδισης. 

Οι βαθμολογίες αλλαγής υπολογίστηκαν ως: μετά την παρέμβαση-βασική γραμμή. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν δύο δειγματοληπτικά τεστ για να αξιολογηθούν οι διαφορές μεταξύ των ομάδων για κάθε μεταβλητή έκβασης.

Στα αποτελέσματα, δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων για καμία μεταβλητή έκβασης.

Συμπερασματικά, η προσθήκη του BFRT σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης για αθλητές πριν και μετά την αναδόμηση του ACLR δεν ήταν πιο αποτελεσματική από την τυπική αποκατάσταση για τη βελτίωση της λειτουργικότητας του τετρακέφαλου. 

Οι κλινικοί θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την αξία του BFRT σε σχέση με το κόστος, τον χρόνο και την ταλαιπωρία για τους ασθενείς, υπό το φως αυτών των αποτελεσμάτων.

Πηγή: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39350350/

Οι επιδράσεις της άσκησης και της νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος

από το περιοδικό Journal of Clinical Interventions in Aging (2014 Jul 17;9:1153-61. doi: 10.2147/CIA.S64104).

των Laufer Y, Shtraker H, Elboim Gabyzon M
(Physical Therapy Department, Faculty of Social Welfare and Health Sciences, University of Haifa, Israel.)

 
Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης του τετρακεφάλου μυός είναι επωφελείς για τα άτομα με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Μελέτες αναφέρουν επίσης, βραχυπρόθεσμα καλά αποτελέσματα της νευρομυϊκής ηλεκτρικής διέγερσης (NMES) του τετρακεφάλου στους ίδιους ασθενείς και υποστηρίζουν αυτή την εφαρμογή ως συμπλήρωμα της θεραπείας.

Οι στόχοι αυτής της μελέτης παρακολούθησης είναι να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα ενός προγράμματος άσκησης με και χωρίς NMES του τετρακεφάλου, για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Αξιολογήθηκε ο πόνος, η λειτουργική απόδοση και η μυϊκή δύναμη, αμέσως μετά τη θεραπεία και 12 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης.

Συμμετείχαν 63 ασθενείς με οστεορθρίτιδα του γόνατος, που τοποθετήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες και ακολούθησαν 12 συνεδρίες, κατανεμημένες σε 2 συνεδρίες ανά εβδομάδα. 
Η πρώτη ομάδα ακολούθησε ένα πρόγραμμα άσκησης κυρίως του τετρακεφάλου μυός και η δεύτερη ένα πρόγραμμα άσκησης σε συνδυασμό με NMES του τετρακεφάλου. 
Μια σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του πόνου γόνατο παρατηρήθηκε αμέσως μετά τη θεραπεία στην ομάδα NMES, η οποία διατηρήθηκε ακόμη και 12 εβδομάδες μετά την παρέμβαση, όπως διατηρήθηκε και σε μικρότερο βαθμό και στην άλλη ομάδα. 
Παρά το γεγονός ότι σε αυτό το στάδιο της οστεοαρθρίτιδας, η NMES δεν είχε κανένα άλλο επιπρόσθετο αποτέλεσμα και οι δύο ομάδες έδειξαν μια άμεση αύξηση στην μυϊκή δύναμη και τις λειτουργικές ικανότητες, ενώ δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Επίσης, παρά το ότι οι βελτιώσεις στην ταχύτητα βάδισης και στην αυτο-αναφερόμενη λειτουργική ικανότητα διατηρήθηκαν μέχρι το τέλος της παρέμβασης, σημαντικές βελτιώσεις στην μυϊκή δύναμη, στην ταχύτητα κίνησης και στο ανέβασμα σκάλας δεν διατηρήθηκαν. 

Η μελέτη διαπίστωσε ότι η σμμετοχή σε ένα συνδυασμένο προγράμματος άσκησης με NMES τετρακεφάλου, παρέχει αυξημένη διαφοροποίηση του πόνου αμέσως μετά τη θεραπεία σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Συντήρηση των θετικών αποτελεσμάτων μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 12 εβδομάδων, μόνο για τον πόνο, την αυτο-αναφερόμενη λειτουργική ικανότητα και την ταχύτητα κίνησης, χωρίς καμία σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων.


πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25083133