.

από την Dr. Ewa Roos @ewa_roos

Professor of Musculoskeletal Function and Physiotherapy. 

Focus on prevention and treatment of joint injury and osteoarthritis. 

Developer of the KOOS.

πηγή: https://twitter.com/ewa_roos/status/1000011409223241734

Γιατί η Φυσικοθεραπεία ωφελεί σοβαρά την υγεία (και τους προϋπολογισμούς);

από το 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ασθενών

του Αλέξανδρου Σιδέρη, Φυσικοθεραπευτή, Υπεύθυνου Δημοσίων Σχέσεων Πανελληνίου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών

Η παροχή υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης αποτελεί αμφιλεγόμενο θέμα συζήτησης, ενώ οι απόψεις και οι κρίσεις για τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είναι κυρίως καταγγελτικές, αφού οι αριθμοί θεωρούνται σήμερα σημαντικότεροι από τους πάσχοντες. 

Υπάρχουν περιθώρια ποιοτικών υπηρεσιών με ταυτόχρονη μείωση του κόστους για την υγεία; 

Οι προτάσεις του κλάδου των φυσικοθεραπευτών δεν επιδέχονται ιδιαίτερης αμφισβήτησης, μια και η τεκμηρίωση που τις ακολουθεί, σε συνδυασμό με την δοκιμασμένη διεθνή πρακτική, αποτελούν αδιάψευστο μάρτυρα.
Η επιστήμη της φυσικοθεραπείας αποτελεί έναν από τους δυναμικότερους υγειονομικούς κλάδους διεθνώς στη σύγχρονη εποχή. Η μακροχρόνια έρευνα στα πανεπιστήμια κυρίως του εξωτερικού, έχει αποδείξει τη σημαντικότατη συμβολή της στη προαγωγή της κινητικής υγείας του γενικού πληθυσμού αλλά και στη μείωση του κόστους για τα συστήματα υγείας χωρών που έχουν επενδύσει σε αυτή. 

Σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς η Αυστραλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και η Σουηδία, η προαγωγή της φυσικοθεραπείας ως βασικού παράγοντα πρόληψης της κινητικής υγείας έχει αποτελέσει ανάχωμα στην επικράτηση νοσημάτων όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία, η στεφανιαία νόσος, το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, η οστεοαρθρίτιδα και ο χρόνιος πόνος. 

Σε όλες τις παραπάνω νόσους, η αντίληψη που καλλιεργείται στους ασθενείς, είναι ότι δεν μπορούν να ασκηθούν, οφείλουν να περιορίζονται, να μειώνουν τις κοινωνικές τους δραστηριότητες, να αποφεύγουν την κόπωση και τις υπερβολές.Η αλήθεια είναι ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο: Η προαγωγή της κινητικότητας, η ώθηση των πασχόντων από αυτές τις ασθένειες σε έναν τρόπο ζωής πιο ενεργητικό, εξωστρεφή και δραστήριο, οδηγεί σε μετρήσιμη βελτίωση των δεικτών ποιότητας ζωής. 

Οι φυσικοθεραπευτές είναι εκπαιδευμένοι όχι για να απαγορεύουν, αλλά για να προάγουν τις ικανότητες των πασχόντων, είναι οι εξειδικευμένοι επαγγελματίες υγείας που μπορούν να προσφέρουν στους ασθενείς ανακούφιση από τους μυοσκελετικούς πόνους, αποκατάσταση της κινητικής τους δυσκολίας, συμβουλές για το πρόβλημα που τους απασχολεί, αλλά και τη σιγουριά ότι μπορούν να κινηθούν, να ασκηθούν, να συμμετέχουν στην κοινωνική τους ζωή παρά τα όποια προβλήματα υγείας τους απασχολούν.

Η σχέση που αναπτύσσουν οι ασθενείς με τον φυσικοθεραπευτή τους έχει σημαντικά πλεονεκτήματα για τη δημόσια υγεία:
1. Στα χέρια του βρίσκουν ανακούφιση από τους σωματικούς πόνους τους, και αυτό τον κάνει ιδιαίτερα απαραίτητο.
2. Η επαναλαμβανόμενη επαφή τους μαζί του (μέσος όρος επισκέψεων 8 - 12 συνεδρίες) τον καθιστά βασικό σύμβουλο υγείας για θέματα κίνησης και άσκησης.
3. Τελικά ο φυσικοθεραπευτής γίνεται ένας σημαντικότατος κρίκος που ενώνει την ιατρική διάγνωση του ασθενούς με την αποκατάσταση της υγείας του, αφού είναι ο φορέας αυτής της πορείας.

Η φυσικοθεραπεία στην Ελλάδα θα έπρεπε να αποτελεί έναν από τους πυλώνες της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας της χώρας, ενώ κατέχει και σημαντικότατο τριτοβάθμιο κομμάτι στις υπηρεσίες υγείας προς τα άτομα που προσπαθούν να επανενταχθούν κοινωνικά μετά από κάποια σοβαρή  παθολογία ή τραυματισμό.

Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι το 2013 πραγματοποιήθηκαν πάνω από 4.500.000 συνεδρίες φυσικοθεραπείας μόνο από τα ασφαλιστικά ταμεία (κυρίως ΕΟΠΥΥ), ενώ υπολογίζεται ότι στον ιδιωτικό τομέα έγιναν 1.500.000 συνεδρίες. 

Ο ΕΟΠΥΥ πλήρωσε το 2012 98 εκατ. ευρώ για φυσικοθεραπεία, το 2013 69 εκατ. ευρώ ενώ φέτος θα πληρώσει μόνο 62 εκατ. ευρώ και έπεται συνέχεια στις μειώσεις στα επόμενα χρόνια. Μειώσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε καμία μελέτη για τις ανάγκες του πληθυσμού σε φυσικοθεραπευτικές υπηρεσίες, παρά μόνο σε ανάγκη τήρησης κλειστών προϋπολογισμών.
Τι ζητούμε από την πολιτεία; 

Να προάγει την φυσικοθεραπευτική παρέμβαση ως πρωταρχικό θεραπευτικό μέσο σε μια πλειάδα παθήσεων, όχι απαραίτητα μόνο των μυοσκελετικών. 

Ως οι ειδικοί της ανθρώπινης κίνησης μετά από κάποια παθολογία, αποτελούμε εργαλείο προώθησης ενός “lifestyle” υγείας, που μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει σε μείωση του φαρμακευτικού κόστους, μείωση της ανάγκης για παρακλινικές εξετάσεις και τελικά μείωσης των εξειδικευμένων ιατρικών παρεμβάσεων που αυξάνουν τους προϋπολογισμούς της υγείας. 

Είναι καιρός να δούμε λίγο «αλλιώς» τον τρόπο μείωσης του κόστους…
Ένα πολύ δημοφιλές σύνθημα από οργανώσεις ασθενών της Αυστραλίας λέει: «Ο φυσικοθεραπευτής μου με κρατά σε κίνηση - my physio keeps me moving». Και η κίνηση είναι ζωή....

Η άσκηση ως φάρμακο!

από την Ann Gates, BPharm(Hons) MRPharmS (founder of Exercise Works!)

Χρήσεις: Για την πρόληψη και τη θεραπεία των περισσότερων μη μεταδοτικών ασθενειών όπως: καρδιοπάθειες, καρκίνος, υπέρταση, εγκεφαλικά επεισόδια, παχυσαρκία, διαβήτης, οστεοπόρωση, προβλήματα ψυχικής υγείας, νόσος του Parkinson, σκλήρυνση κατά πλάκας, άσθμα, χρόνια αποφρακτική νόσς, μυοσκελετικά προβλήματα και πάνω από 100 διαφορετικές ασθένειες, που συνήθως υπάρχουν μέσα σε μία οικογένεια, αλλά και σε γιατρούς και μια ευρύτερη ομάδα επαγγελματιών υγείας.

Προφυλάξεις: Ελέγξτε με το γιατρό σας ή το φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης, αν έχετε ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας ή και άν είναι ανενεργό. Θα σας δώσει συμβουλές για μία ασφαλή και αποτελεσματική σειρά ασκήσεων, για να δοκιμάσετε και να απολαύσετε! Εάν είστε μέλος μιας ομάδας άσκησης, βεβαιωθείτε ότι ο υπεύθυνος της ομάδας είναι μέλος ενός πιστοποιημένου, κρατικού συνήθως, αναγνωρισμένου οργανισμού επαγγελματιών της άσκησης.

Κάθισε λιγότερο, κινήσου περισσότερο

από το blog: Clinical Sports Medicine
μετάφραση: Θανάσης Σιούρας, Φυσικοθεραπευτής

Άφθονες αποδείξεις εκθειάζουν τα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας, και ειδικότερα την χρησιμότητα της άσκησης στην καθημερινή ζωή. Ωστόσο, πάρα πολλά στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι πολλοί άνθρωποι είναι ανενεργοί [1 2], κάνουν καθιστική ζωή, [3], και η ομάδα που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο είναι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας.
Ευτυχώς, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι συμπεριφορές υγείας που υιοθετήθηκαν νωρίτερα στη μέση ηλικία μειώνουν τον κίνδυνο για την ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών [4]. Οι στρατηγικές πρόληψης για την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας των μεσήλικων μπορούν να οδηγήσουν σε μεταγενέστερα οφέλη σε πολλά πεδία, όπως αυτά της αύξηση της φυσικής κατάστασης, της ενίσχυση της κοινωνικής εμπλοκής, και να έχει ένα θετικό αντίκτυπο στην ποιότητα της ζωής.
Το ερώτημα παραμένει: πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε βιώσιμες λύσεις έτσι ώστε οι άνθρωποι να αφομοιώσουν και να τηρήσουν έναν σωματικά δραστήριο τρόπο ζωής; Μια πιθανή λύση είναι "να επαναφέρουμε την ενεργειακή δαπάνη  [5] πίσω στη ζωή μας μέσω των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και της ωφέλειας του περπατήματος."

Πρόσφατα η επιστήμη [6] και η επιδημιολογία [7,8] της καθιστικής συμπεριφοράς έχει εμφανισθεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην βιβλιογραφία, αμφισβητώντας προηγούμενες ορολογίες που χρησιμοποιούνταν για να υποδηλώσουν κάποιον που δεν ασχολείται με τη σωματική δραστηριότητα. Ιστορικά οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει τις λέξεις καθιστική ζωή ή αδρανείς εναλλακτικά. Κατευθυντήριες γραμμές που δημοσιεύθηκαν το 2012 από το Δίκτυο Έρευνας της Καθιστικής Συμπεριφοράς [9] προτείνουν ότι η αδράνεια ορίζεται από ένα άτομο που δεν πληρεί τις τρέχουσες συστάσεις για σωματική δραστηριότητα, δηλαδή, δεν ασκείται 150 λεπτά την εβδομάδα με μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα (MVPA).

Σε αντίθεση, η καθιστική συμπεριφορά αναφέρεται σε δραστηριότητες με τα πόδια σε στάση ή στάση ανάκλισης, τα οποία είναι χαμηλά σε ενεργειακή δαπάνη και ορίζεται ως μικρότερη ή ίση με 1,5 ισοδύναμο μεταβολικό έργο (ΚΟΑ) [9]. Για κάποιους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, μπορεί να είναι ανυπέρβλητο να πετύχουν 150 λεπτά την εβδομάδα MVPA, τουλάχιστον στην αρχή. Αντιθέτως, μπορεί να είναι ευκολότερο να προτείνουμε ένα πρόγραμμα δραστηριοτήτων που ξεκινά απλά με το να κάθεται λιγότερο όλη την ημέρα. Όταν βλέπετε τηλεόραση, να κάνετε διαλείμματα για να στέκεστε κατά τη διάρκεια των διαφημίσεων (ή ακόμα και να μειώσει το συνολικό χρόνο που βλέπετε τηλεόραση!)? Πλένετε τα πιάτα με τα χέρια, αντί να βάζετε στο πλυντήριο πιάτων, και/ή πηγαίνετε με τα πόδια στο τοπικό ταχυδρομείο ή στα μαγαζιά. Μια μελέτη σκοπιμότητας από τον Gardiner και τους συνεργάτες του [10] τόνισε ότι μια σύντομη συμπεριφορική παρέμβαση για τους ηλικιωμένους ενήλικες 65 χρόνων συν, οδήγησε σε μείωση τρία τοις εκατό του καθιστού χρόνου για μια περίοδο δύο εβδομάδων. Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια αυτής της μελέτης ήταν ότι η μείωση του καθιστικού χρόνου αντικαταστάθηκε από την αύξηση κατά δύο τοις εκατό μικρής δραστηριότητας και το ένα τοις εκατό αύξηση σε MVPA. 

 Ένας πιθανός τρόπος για την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας είναι απλά ξεκινώντας κάποιος να μειώσει τον χρόνο που κάθεται. Η επιστήμη της καθιστικής συμπεριφοράς και της σωματικής άσκησης, αν και διαφορετικές, εξακολουθούν να λειτουργούν συλλογικά όταν λαμβάνεται μια ολιστική προσέγγιση της μέρας όσον αφορά τον ενεργό τρόπο ζωής και την υγεία. 

Πρόσφατα, ο Robinson [11] επινόησε τον όρο «αόρατη παρέμβαση» για να περιγράψει τα προγράμματα της συμπεριφορά του έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση της επιδημίας της παχυσαρκίας. Θεωρεί δεδομένο ότι οι παρεμβάσεις, όπως οι παραδοσιακοί χοροί ή η αύξηση της ευαισθητοποίησης για τα περιβαλλοντικά θέματα που σχετίζονται με το φαγητό παρέχουν θετικά οφέλη για την υγεία, χωρίς στην πραγματικότητα να καθορίζουν τον μακροπρόθεσμο στόχου της βελτίωσης της υγείας. Μήπως αυτό κάνει τη μείωση της καθιστικής συμπεριφοράς μια παρέμβαση αόρατη; Για ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, και ιδίως εκείνους με κινητικές δυσκολίες μια «καθίστε λιγότερο, κινηθείτε περισσότερο" στρατηγική μπορεί να είναι η βέλτιστη προσέγγιση για να υιοθετηθεί σιγά-σιγά τη σωματική δραστηριότητα, και κυρίως να γίνει η σωματική άσκηση τρόπος ζωής.

 πηγή:  http://www.clinicalsportsmedicine.com/sit-less-to-move-more-maureen-ashe-phd

Βιβλιογραφία:

1. Troiano RP, Berrigan D, Dodd KW, et al. Physical activity in the United States measured by accelerometer. Med Sci Sports Exerc 2008;40(1):181-8 doi: 10.1249/mss.0b013e31815a51b3[published Online First: Epub Date]|.
2. Ashe MC, Miller WC, Eng JJ, et al. Older adults, chronic disease and leisure-time physical activity. Gerontology 2009;55(1):64-72 doi: 10.1159/000141518[published Online First: Epub Date]|.
3. Matthews CE, Chen KY, Freedson PS, et al. Amount of time spent in sedentary behaviors in the United States, 2003-2004. Am J Epidemiol 2008;167(7):875-81 doi: kwm390 [pii] 10.1093/aje/kwm390[published Online First: Epub Date]|.
4. Willis BL, Gao A, Leonard D, et al. Midlife fitness and the development of chronic conditions in later life. Arch Intern Med 2012;172(17):1333-40 doi: 10.1001/archinternmed.2012.3400[published Online First: Epub Date]|.
5. Stein J. Stay moving, not still. Exercise slows aging and makes us feel better. Los Angeles Times. Los Angeles, 2009.
6. Hamilton MT, Hamilton DG, Zderic TW. Exercise physiology versus inactivity physiology: an essential concept for understanding lipoprotein lipase regulation. Exerc Sport Sci Rev 2004;32(4):161-6 doi: 00003677-200410000-00007 [pii][published Online First: Epub Date]|.
7. Owen N, Bauman A, Brown W. Too much sitting: a novel and important predictor of chronic disease risk? BJSM 2009;43(2):81-3 doi: bjsm.2008.055269 [pii] 10.1136/bjsm.2008.055269[published Online First: Epub Date]|.
8. Proper KI, Singh AS, van Mechelen W, et al. Sedentary behaviors and health outcomes among adults: a systematic review of prospective studies. Am J Prev Med 2011;40(2):174-82 doi: 10.1016/j.amepre.2010.10.015[published Online First: Epub Date]|.
9. Sedentary Behaviour Research Network. Letter to the editor: standardized use of the terms “sedentary” and “sedentary behaviours”. Appl Physiol Nutr Metab 2012;37(3):540-2 doi: 10.1139/h2012-024[published Online First: Epub Date]|.
10. Gardiner PA, Eakin EG, Healy GN, et al. Feasibility of reducing older adults’ sedentary time. Am J Prev Med 2011;41(2):174-7 doi: 10.1016/j.amepre.2011.03.020[published Online First: Epub Date]|.
11. Robinson TN. Stealth interventions for obesity prevention and control: motivating behavior change. In: Dube L, Bechara A, Dagher A, et al., eds. Obesity Prevention: The Role of Brain and Society on Individual Behavior. New York, NY: Elsevier, 2010.