Σύγκριση της αποτελεσματικότητας TENS και Παρεμβαλλόμενων Ρευμάτων στον μυοπεριτονιακό πόνο τραπεζοειδούς

από το American Journal of Physical Medicine and Rehabilitation, 2016 Sep;95(9):663-72. doi: 10.1097/PHM.0000000000000461.

Comparison of the Effectiveness of Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation and Interferential Therapy on the Upper Trapezius in Myofascial Pain Syndrome: A Randomized Controlled Study.

των Dissanayaka TD, Pallegama RW, Suraweera HJ, Johnson MI, Kariyawasam AP.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να συγκριθεί η αποτελεσματικότητα του διαδερμικού ηλεκτρικού νευρικού ερεθισμού (TENS) και των παρεμβαλλόμενων ρευμάτων (IFT), σε συνδυασμό και των δυο με θερμοθεραπεία, μυοπεριτονιακή απελευθέρωση, ενεργητικές ασκήσεις εύρους κίνησης, καθώς και ένα πρόγραμμα άσκησης για το σπίτι, σε ασθενείς με μυοπεριτονιακό σύνδρομο πόνου και σημεία πυροδότησης στον άνω τραπεζοειδή. 
 

Στην τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 105 ασθενείς με σημεία πυροδότησης στον άνω τραπεζοειδή.  
Μετά από την τυχαία κατανομή των ασθενών σε τρεις ομάδες, τρεις διαφορετικές θεραπευτικές αγωγές ακολουθήθηκαν. 
Στην πρώτη ομάδα (ομάδα ελέγχου) ακολουθήθηκε πρόγραμμα θερμοθεραπείας, ενεργητικών ασκήσεων εύρους κίνησης, μυοπεριτονιακή απελευθέρωση και δόθηκε ένα πρόγραμμα άσκησης στο σπίτι, με συμβουλές για σωστή στάση. 
Στη δεύτερη ομάδα εφαρμόστηκε επιπλέον TENS και στην τρίτη επιπλέον IFT. 
Πραγματοποιήθηκαν συνολικά 8 συνεδρίες σε διάστημα 4 εβδομάδων, σε τακτά χρονικά διαστήματα. 
Μετρήθηκαν και αξιολογήθηκαν η ένταση του πόνου και το εύρος των κινήσεων του αυχένα (κάμψη, έκταση, πλάγια κάμψη και στροφή), αρχικά κατά την έναρξη, αμέσως μετά την πρώτη συνεδρία, πριν από την όγδοη συνεδρία, και μια εβδομάδα μετά την όγδοη συνεδρία.

Άμεσες και βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις σημειώθηκαν στην ομάδα TENS (n = 35), σε σύγκριση με την ομάδα IFT (n = 35) και την ομάδα ελέγχου (n = 35), σε σχέση με την ένταση του πόνου και το εύρος των κινήσεων του αυχένα (Ρ<0,05).  
Τέλος, η ομάδα IFT έδειξε και αυτή σημαντική βελτίωση στις μετρήσεις αυτές σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (P<0,05).  

Συμπερασματικά, η χρήση του διαδερμικού ηλεκτρικού νευρικού ερεθισμού (TENS) συνδυαζόμενη με το κλασικό θεραπευτικό πρότυπο στον μυοπεριτονιακό πόνο τραπεζοειδούς, διευκολύνει την αποκατάσταση περισσότερο από την χρήση των παρεμβαλόμενων ρευμάτων (IFT) με τον ίδιο συνδυασμό.




πηγή: http://www.physiospot.com/research/comparison-of-the-effectiveness-of-transcutaneous-electrical-nerve-stimulation-and-interferential-therapy-on-the-upper-trapezius-in-myofascial-pain-syndrome-a-randomized-controlled-study-2/

Η αποτελεσματικότητα του ξηρού βελονισμού στα μυοπεριτονιακά σημεία ενεργοποίησης που σχετίζονται με πόνους στον αυχένα και τους ώμους

από το Archives of Physical Medicine and Rehabilitation (2015 May;96(5):944-955. doi: 10.1016/j.apmr.2014.12.015. Epub 2015 Jan 7)
των Liu L, Huang QM, Liu QG, Ye G, Bo CZ, Chen MJ, Li P.
Department of Sport Medicine and the Center of Rehabilitation, School of Sport Science, Shanghai University of Sport, Shanghai, China.


Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις τρέχουσες ενδείξεις για την αποτελεσματικότητα του ξηρού βελονισμού (dry needling) των μυοπεριτονιακών σημείων ενεργοποίησης (MTrPs), που σχετίζονται με πόνους στον αυχένα και στον ώμο. Οι μελετητές αξιολόγησαν σχετικά άρθρα από διάφορες πηγές (Physiotherapy Evidence Database, ScienceDirect, The Cochrane Library, ClinicalKey, Wanfang Data Chinese database, China Knowledge Resource Integrated Database, Chinese Chongqing VIP Information και SpringerLink), δημοσιευμένα μέχρι τον Ιανουάριο 2014.
Οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές που επιλέχθηκαν, είχαν διεξαχθεί με σκοπό να προσδιοριστεί κατά πόσο ο ξηρός βελονισμός χρησιμοποιήθηκε ως η κύρια θεραπεία και αν η ένταση του πόνου συμπεριλήφθηκε στα αποτελέσματα. Στους συμμετέχοντες είχαν διαγνωστεί MTrPs που σχετίζονται με πόνο στον αυχένα και τον ώμο.
Τελικά, αξιολογήθηκαν 20 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, στις οποίες συμμετείχαν 839 ασθενείς, με τα επιλεγμένα συμπτώματα. 
Οι μετα-αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση των προγραμμάτων RevMan v.5.2 και Stata v.12.0. 
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε σύγκριση με αυτά της ομάδας ελέγχου, ο ξηρός βελονισμός των MTrPs ήταν αποτελεσματικός σε σύντομο χρονικό διάστημα (άμεσα στις 3 πρώτες ημέρες) (SMD=-1,91, 95% CI, -3,10 έως -0.73, P=0,002) και μεσοπρόθεσμα (SMD = -1,07, 95% CI, -1.87 έως -0.27, P = 0,009).
Ωστόσο, ο υγρός βελονισμός (με έγχυση λιδοκαΐνης) είχε σημαντικότερα αποτελέσματα από τον ξηρό βελονισμό στην ανακούφιση του πόνου των MTrP, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα (SMD = 1,69, 95% CI, 0,40 έως 2,98, P = 0,01). 
Άλλες θεραπείες (συμπεριλαμβανομένης και της κλασικής φυσικοθεραπείας) ήταν πιο αποτελεσματικές από τον ξηρό βελονισμό στη θεραπεία των MTrP και του πόνου μεσοπρόθεσμα (στο χρονικό διάστημα απο 9 έως 28 ημέρες) (SMD = 0,62,  95% CI, 0,02 έως 1,21, P = .04).

Σύμφωνα με την αξιολόγηση, ο ξηρός βελονισμός στα μυοπεριτονιακά σημεία ενεργοποίησης μπορεί να προταθεί για ανακουφιστεί ο πόνος στον αυχένα και τους ώμους, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, αλλά ο υγρός βελονισμός και η κλασική φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση έχουν βρεθεί να είναι πιο αποτελεσματικά από τον ξηρό βελονισμό στην ανακούφιση του ασθενή μεσοπρόθεσμα.


πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25576642

Σύγκριση ξηρού βελονισμού και φυσικοθεραπείας στη θεραπεία του συνδρόμου μυοπεριτονιακού πόνου

των Rayegani SM, Bayat M, Bahrami MH, Raeissadat SA, Kargozar E.
από το περιοδικό Clinical Rheumatology (Journal of the International League of Associations for Rheumatology)

19 Δεκεμβρίου 2013

Με σκοπό τη σύγκριση των αποτελεσμάτων του ξηρού βελονισμού και της φυσικοθεραπείας στην θεραπεία του συνδρόμου του μυοπεριτονιακού πόνου, έγινε αυτή η τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη σε 28 ασθενείς με σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου (MPS) της άνω μοίρας του τραπεζοειδούς μυός στην Κλινική Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, στο Νοσοκομείο Tajrish από τον Απρίλιο 2009, έως τον Απρίλιο 2010. 

Σύμφωνα με την ηλικία, το φύλο, την διάρκεια των συμπτωμάτων, την σοβαρότητα του πόνου και την ποιότητα ζωής, τα άτομα χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, στην ομάδα ξηρού βελονισμού και στην ομάδα ελέγχου (φυσικοθεραπείας). 

Η διπλή αξιολόγηση έγινε μετά 1 εβδομάδα και 1 μήνα μετά την εκκίνηση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Τα αποτελέσματα, δηλαδή οι αλλαγές στην ένταση και τη σοβαρότητα του πόνου, ο πόνος πίεσης του σημείου ενεργοποίησης (trigger point), καθώς η ποιότητα ζωής αξιολογήθηκαν και συγκρίθηκαν.  

Μετά από 1 μήνα, τόσο οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, όσο και οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα ξηρού βελονισμού είχαν βελτιώσει τα συμπτώματα κατά την ανάπαυση τη νύχτα, καθώς και τα επίπεδα πόνου στη διάρκεια των δραστηριότητων τους(p< 0,05). Επίσης βελτιώθηκε το κατώφλι του πόνου πίεσης του σημείου ενεργοποίησης (trigger point) και βελτιώθηκε η ποιότητα ζωής τους κατά μερικές δεκάδες μονάδες ( SF- 36 ) (p< 0,05). 

Συνολικά τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες .Φαίνεται ότι και οι δύο τρόποι (φυσιkοθεραπεία και ξηρός βελονισμός) έχουν την ίδια επίδραση στο σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου του άνω τραπεζοειδούς μυός.

πηγή:  http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24352752