Η επίδραση της φυσικοθεραπείας στην κινησιοφοβία κατά την αντιμετώπιση της ισχιαλγίας

από το περιοδικό Physical Therapy (30 Απριλίου 2015).
των Verwoerd AJ, Luijsterburg PA, Koes BW, El Barzouhi A, Verhagen AP.
Department of General Practice, Erasmus MC University Medical Center, PO Box 2040, 3000 CA Rotterdam, the Netherlands.


Η κινησιοφοβία είναι ο παράλογος φόβος επανατραυματισμού, λόγω της κίνησης. Ένα υψηλότερο επίπεδο κινησιοφοβίας φαίνεται να σχετίζεται με την κακή ανάκτηση σε ασθενείς με ισχιαλγία.  
Η μελέτη αυτή προσπάθησε να ερευνήσει αν η φυσικοθεραεπέια βελτιώνει την κινησιοφοβία, που παρουσιάζεται σε ασθενείς με ισχιαλγία, που αντιμετωπίστηκαν στην Π.Φ.Υ.. 
Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα οι ασθενείς ακολούθησαν αγωγή από γενικό γιατρο και στην δεύτερη σ' αυτή προστέθηκε και φυσικοθεραπευτική αγωγή.  
Η κινησιοφοβία κατά την έναρξη μετρήθηκε με την κλίμακα Tampa Scale for Kinesiophobia (TSK) και ένα αντίστοιχο ερωτηματολόγιο (SQK). Ο πόνος και η λειτουργικότητα αξιολογήθηκαν στην παρακολούθηση των 3 και 12 μηνών που ακολούθησαν. Η ανάλυση παλινδρόμησης χρησιμοποιήθηκε για να αξιολογηθεί η αλληλεπίδραση μεταξύ του επιπέδου της κινησιοφοβίας, κατά την έναρξη και την διάρκεια της θεραπείας. 
Η κινησιοφοβία κατά την έναρξη συναξιολογήθηκε και για τις δυο ομάδες, όπως και η εξέλιξη της έντασης του πόνου στο πάσχον πόδι, κάτι που ακολούθησε και στους 12 μήνες παρακολούθησης (αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης για TSK και SQK: p = 0,07 και p <0.01, αντίστοιχα). 
Κατά τη σύγκριση των δύο ομάδων θεραπείας, μετά το τέλος της αγωγής, οι ασθενείς της πρώτης ομάδας δηλώνουν υψηλό φόβο στην κίνηση, ενώ αυτοί που ακολούθησαν και φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα βρέθηκαν να έχουν μικρότερο φόβο στην κίνηση, αλλά και μειωμένο πόνο στο πάσχον σκέλος, με διαφορά έντασης από την έναρξη κατά -3,6 (± 2,7), σε σχέση με τους ασθενείς της ομάδας ελέγχου.

Συμπερασματικά, σε ασθενείς με ισχιαλγία, τα προκαταρκτικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι ασθενείς με υψηλότερο επίπεδο κινησιοφοβίας, μπορεί να ωφεληθούν ιδιαίτερα από τη φυσικοθεραπεία, σε σχέση με τη μείωση της έντασης του πόνου στο πάσχον σκέλος, στην διάρκεια της 12μηνης παρακολούθησης.



πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25929529

Η Φυσικοθεραπεία σαν πρώτη αντιμετώπιση της οσφυαλγίας μειώνει σημαντικά το κόστος

από τον ιστότοπο του Αμερικανικού Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών (Α.Ρ.Τ.Α.)


Μια μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό BMC Health Services Research δείχνει ότι η κατευθυντήρια γραμμή για πρώιμη φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση σε ένα αρχικό επεισόδιο οξείας, μη ειδικής, οσφυαλγίας οδηγεί σε σημαντικά χαμηλότερο κόστος αντιμετώπισης του προβλήματος και μειωμένη χρήση των πόρων στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (Π.Φ.Υ.), ακόμη και για περίοδο 2 ετών.

Ο υπεύθυνος της έρευνας φυσικοθεραπευτής John D. Childs, PT, PhD, μαζί με τους συνεργάτες του, ανέλυσαν 122.723 περιστατικά ασθενων, που απευθύνθηκαν σε ένα γιατρό μετά από ένα αρχικό επεισόδιο οσφυαλγίας και ακούθησαν φυσικοθεραπευτική αγωγή μέσα σε διάστημα 90 ημερών. 
Από αυτούς, το 24% (17.175 περιστατικά) ξεκίνησαν την φυσικοθεραπευτική αγωγή εντός 14 ημερών, σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές για την παροχή φυσικοθεραπείας σε οσφυαλγία. 
Κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου 2 ετών, που ακολούθησε μετά το αρχικό επεισόδιο, οι ασθενείς αυτοί έκαναν σημαντικά λιγότερη χρήση προηγμένων απεικονιστικών μεθόδων (CRT, MRI), ειδικών νωτιαίων εγχύσεων, χειρουργικών επεμβάσεων της σπονδυλικής στήλης, καθώς και χρήση οπιοειδών ή άλλης φαρμακευτικής αγωγής για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου. 
Οι ασθενείς που ακολούθησαν πρώιμη φυσικοθεραπευτική αγωγή είχαν επίσης 60% χαμηλότερο κόστος στην αντιμετώπιση του προβλήματός τους, σε σύγκριση με το 33,5% (23.993 περιστατικά) των ασθενών που είχαν καθυστερήσει να ξεκινήσουν το φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα (έναρξη μεταξύ 14 και 90 ημερών).  
Οι ασθενείς που συμμετείχαν στην μελέτη, ακολούθησαν φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα μέσω του Στρατιωτικού Συστήματος Υγείας των Η.Π.Α., ενός από τα μεγαλύτερα συστήματα υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

"Η φυσικοθεραπεία σαν αρχικό σημείο στην αντιμετώπιση της οσφυαλγίας, μπορεί να έχει σημαντικές θετικές συνέπειες," εξήγησε ο J.D. Childs. "Η παροχή σε αυτό το στάδιο φυσικοθεραπείας, σύμφωνα με τις ισχύουσες στην πρακτική κατευθυντήριες γραμμές, παράγει σημαντικό όφελος στο σύστημα υγείας". Οι κλινικές συστάσεις των κατευθυντήριων οδηγιών, συνίστανται σε ρυθμίσεις για την αποφυγή χορήγησης οπιοειδών και προηγμένων διαδικασιών απεικόνισης, σαν θεραπεία πρώτης γραμμής. 
Ωστόσο, σε έρευνες που έχουν γίνει, φαίνεται ότι η κλινική πρακτική δεν συνάδει με τις συστάσεις αυτές. Σύμφωνα με τον J.D. Childs, τα αποτελέσματα της μελέτης οδηγούν σε πρόθεση μελέτης και σε άλλα συστήματα υγείας, για να αποδειχθεί η σύνδεση μεταξύ της πρώιμης φυσικοθεραπευτικής αντιμετώπισης και του κόστους, από τη συνολική χρήση των πόρων του συστήματος της υγειονομικής περίθαλψης. Η πρώιμη φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση, ακόμη και μετά από ένα νέο επεισόδιο οσφυαλγίας, μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη χρήση των πόρων του συστήματος και κατ' επέκταση και στο κόστος. 

Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Φυσικοθεραπευτών (Α.Ρ.Τ.Α.), ο πρόεδρος Paul Rockar Jr, PT, DPT, MS δήλωσε:  "δεδομένης της τεράστιας επιβάρυνσης από υπερβολικές και περιττές παροχές υγείας προς τους ασθενείς με οσφυαλγία, η εξοικονόμηση κόστους από τη φυσικοθεραπεία, κατά την έναρξη της αντιμετώπισης, έχει σημαντικές οικονομικές συνέπειες για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης."

πηγή:  http://www.apta.org/Media/Releases/Consumer/2015/4/9/
           http://www.apta.org/uploadedFiles/APTAorg/Media/Releases/Consumer/2015/Release_040915.pdf