Η διαθερμία μικροκυμάτων στην αντιμετώπιση του μη ειδικού χρόνιου πόνου στον αυχένα

Microwave diathermy for treating nonspecific chronic neck pain: a randomized controlled trial.

Spine Journal 2014 Aug 1;14(8):1712-21. doi: 10.1016/j.spinee.2013.10.025. Epub 2013 Nov 1.

Andrade Ortega JA, Cerón Fernández E, García Llorent R, Ribeiro González M, Delgado Martínez AD.

Αν και η χρήση της εν τω βάθει θερμοθεραπείας είναι ευρέως διαδεδομένη, δεν υπάρχει επαρκής βιβλιογραφία, σχετικά με την αποτελεσματικότητα της στην αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου στον αυχένα. Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν να προσδιοριστεί η αποτελεσματικότητα της διαθερμίας μικροκυμάτων στην αντιμετώπιση του μη ειδικού χρόνιου πόνου στον αυχένα. Το δείγμα των ασθενών αποτελείτο από 149 ασθενείς, με μη ειδικά χρόνιο πόνο στον αυχένα, σε νοσοκομείο του Δημόσιου Συστήματος Υγείας της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία. 

Η μελέτη σχεδιάστηκε ως εξής: χρησιμοποιήθηκαν ασθενείς με σημαντική ένταση πόνου (αξιόλογηση με οπτική αναλογική κλίμακα) και  αναπηρία (Neck Disability Index) που σχετίζεται με την ποιότητα ζωής, οι οποίοι ακολούθησαν φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα 3 εβδομάδων. Η αξιολόγηση της θεραπείας από τους ασθενείς, έγινε αμέσως ματά το τέλος της αγωγής, αλλα και 6 μήνες μετά, ενώ οι ασθενείς ακολούθησαν και πρόγραμμα ασκήσεων κατ' οίκον. 
Οι ασθενείς τοποθετήθηκαν τυχαία σε μία από τρεις ομάδες της μελέτης. Στην πρώτη ομάδα εφαρμόστηκε συνεχής διαθερμία μικροκυμάτων, στη δεύτερη ομάδα εφαρμόστηκε παλμική διαθερμία μικροκυμάτων και στην τρίτη ομάδα (ομάδα ελέγχου) εφαρμόστηκε συσσκευή διαθερμίας μικροκυμάτων που δεν εξέπεμπε. 
Και οι τρεις ομάδες ακολούθησαν το ίδιο γενικό πρόγραμμα φυσικοθεραπείας: ασκήσεις αύξησης του εύρους κίνησης, ισομετρικές ασκήσεις και TENS. 
Και στις τρεις ομάδες μειώθηκε ο πόνος και η αναπηρία και παρατηρήθηκε βελτίωση σε ορισμένες παραμέτρους του χρησιμοποιούμενου ερωτηματολογίου. Ωστόσο, δεν υπήρχαν διαφορές σε καμία από τις παραμέτρους που μετρήθηκαν μεταξύ των τριών θεραπευτικών ομάδων.

Συμπερασματικά, η διαθερμία μικροκυμάτων δεν παρέχει πρόσθετο όφελος σε μια θεραπευτική αγωγή του χρόνιου πόνου του αυχένα, που περιλαμβάνει ήδη και άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις.


πηγή:  http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24184641

Εμφυτεύσιμος διεγέρτης στο νωτιαίο μυελό επιτρέπει εθελούσια κίνηση σε άτομα με παράλυση των κάτω άκρων

από το περιοδικό JAMA (The Journal of American Medical Association)

Jill Jin, MD, MPH - JAMA. 2014;312(2):120. doi:10.1001/jama.2014.7508

  

Ένας "off-the-shelf" εμφυτεύσιμος διεγέρτης του νωτιαίου μυελού, σαν αυτούς που χρησιμοποιούνται σήμερα για τη θεραπεία του χρόνιου νευροπαθητικού πόνου, μπορεί να δημιουργήσει μια νέα στρατηγική για την εξέλιξη και την ανάκτηση της νευρολογικής λειτουργίας, σε ασθενείς με χρόνια πλήρη παράλυση, από κάκωση του νωτιαίου μυελού.

Μία πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη που αφορά 4 ασθενείς με πλήρη κινητική παράλυση των κάτω άκρων, έδειξε ότι η επισκληρίδια διέγερση του νωτιαίου μυελού, σε συνδυασμό με εντατική κινητική εκπαίδευση, για μία περίοδο έως 2 έτη, είχε ως αποτέλεσμα την ικανότητα να εκτελέσθούν εθελούσιες κινήσεις των κάτω άκρων, συμπεριλαμβανομένης της κάμψης και της έκτασης των δακτύλων του ποδιού, της ραχιαίας κάμψης της ποδοκνημικής, της κάμψης του γόνατος και της κάμψη του ισχίου (Angeli CA et al. Brain. 2014;137[5]: 1394-1409).  

Οι κινήσεις αυτές επιβεβαιώθηκαν κλινικά από ηλεκρομυογραφικές δοκιμασίες και τη χρήση δυναμομέτρων. 

Οι συσκευές διεγέρτη εμφυτεύθηκαν από 2 έως 4 χρόνια μετά τον τραυματισμό του νωτιαίου μυελού.

πηγή:  http://jama.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=1886176&utm_campaign=social_071514&utm_medium=twitter&utm_source=@jama_current

WCPT: Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας 2014

πηγή: http://www.wcpt.org/wptday-posters

Οσφυϊκός πόνος: αυτό το ξέρατε;

από τον ιστότοπο: San Francisco Sport and Spine Physical Therapy

• Ο χαμηλός οσφυϊκός πόνος (LBP) αντιπροσωπεύει το 2,5% έως 3% του συνόλου των επισκέψεων σε γιατρούς στις ΗΠΑ (1,3). Το ετήσιο άμεσο κόστος της υγειονομικής περίθαλψης αυτών των περιστατικών έχει υπολογιστεί σε περισσότερα από 85 δισεκατομμύρια δολάρια σε εθνικό επίπεδο για το 2005, αυξημένο κατά 65% από το 1997 (4). Η υποτροπή πολλών τετοιων περιστατικών σε χρόνια περιστατικά, αυξάνεται, παρά την αύξηση των δαπανών για την αντιμετώπισή τους (4,5).
  
• Οι περισσότεροι ασθενείς με οσφυαλγία έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες φυσικοθεραπείας της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ), μέσω παραπομπής (6,7). Αυτή η διαδικασία είναι πιθανό να έχει σημαντικές επιπτώσεις στα αποτελέσματα και στο κόστος της αντιμετώπισης του προβλήματος (8). Μόνο το 7% των ατόμων που ακολουθούν αυτή τη διαδρομή στην ΠΦΥ, παραπέμπονται για φυσικοθεραπεία μέσα στις πρώτες 90 ημέρες, όπως προβλέπουν οι ισχύουσες στις ΗΠΑ κατευθυντήριες γραμμές (9). Συνήθως καθυστερεί η παραπομπή τους για φυσικοθεραπεία για αρκετές εβδομάδες μετά την αρχική διάγνωση (10,11). Το σκεπτικό είναι ότι οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν γρήγορα και δεν χρειάζεται να σπαταλώνται πόροι του συστήματος σε "υπερβολικές" αγωγές (12,13).
• Σύμφωνα με τη γνωστή μελέτη του Dr Fritz για τον σπονδυλικό πόνο, η πρώιμη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση συσχετίστηκε με μειωμένη παραπομπή για προηγμένες απεικονιστικές εξετάσεις (αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες), λιγότερες συμπληρωματικές ιατρικές επισκέψεις και μικρότερου κόστους φαρμακευτική αγωγή, σε σύγκριση με την καθυστερημένη παραπομπή για φυσικοθεραπεία. Η πρώιμη παρέμβαση ορίστηκε στη μελέτη αυτή, ως η έναρξη της φυσικοθεραπευτικής αγωγής εντός 14 ημερών από την αρχική εμφάνιση των συμπτωμάτων. Κατά μέσο όρο, οι ιατρικές δαπάνες για τον χαμηλό οσφυϊκό πόνο ήταν 2.736,23 δολάρια χαμηλότερες για τους ασθενείς που ακολούθησαν πρώιμη φυσικοθεραπευτική παρέμβαση (9). Αυτή είναι μια σημαντική εξοικονόμηση κόστους για την ΠΦΥ. 
• Ο Dr Gellhorn παρουσίασε σε μια νέα έρευνα για τη σπονδυλική στήλη, ότι υπήρχε λιγότερη ανάγκη για μετέπειτα χρήση ιατρικών υπηρεσιών μεταξύ των ασθενών που έλαβαν πρώιμη φυσικοθεραπεία, μετά από ένα επεισόδιο οξείας οσφυαλγίας, σε σχέση με εκείνους που έλαβαν φυσικοθεραπευτική αγωγή σε μεταγενέστερους χρόνους. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ανάλογες με κάθε ιατρική ειδικότητα, για την έννοια της πρώιμης φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης στην ΠΦΥ (7). Έτσι όμως, ο ασθενής καταναλώνει λιγότερους πόρους υγειονομικής περίθαλψης, επειδή δεν τους χρειάζεται.

Μπορεί η χρήση υπερήχων να ανακούφισει από τον πόνο;

από τον ιστότοπο The Courant
άρθρο της Mara Lee

12 Μαΐου 2014

Η αποτελεσματικότητα του υπερηχογραφήματος στην εξέταση ύποπτων μαζών του σώματος και την ενδομητρική ανάπτυξη των εμβρύων είναι γνωστή. Αλλά αν, η θεραπευτική χρήση των υπερήχων μειώνει τον πόνο, αυξάνει την κινητικότητα σε μια άρθρωση, επιταχύνει την επούλωση των τενόντων ή των άλλων μαλακών μορίων, αμφισβητείται από πολλούς φυσικοθεραπευτές και άλλους ερευνητές.

Ωστόσο, κατά κόρον χρησιμοποιούνται συσκευές υπερήχων, οι οποίες στέλνουν ηχητικά κύματα στο σώμα, με σκοπό τη θέρμανση των εν τω βάθει ιστών και έχοντας σαν ένα ακόμη αποτέλεσμα την αυξήση της κυκλοφορίας.

"Αν πραγματοποιούσαμε μια δημοσκόπηση σε κλινικούς γιατρούς, με ερώτημα άν το παραπάνω είναι σωστό ή όχι, το αποτέλεσμα θα ήταν 50/50", δήλωσε ο Paul Higgins , επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αποκατάστασης του Πανεπιστημίου του Hartford και φυσικοθεραπευτής από το 1999. 
Αρκετές μελέτες σε ιατρικά περιοδικά έδειξαν ότι η χρήση των υπερήχων βελτιώνει την κινητικότητα, ακόμη και τον πόνο μετά από ορισμένους τραυματισμούς. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες ωστόσο, δεν έχουν αυστηρή μεθοδολογία ή δεν αποδεικνύουν ότι η χρήση των υπερήχων ήταν καλύτερη από την χρήση ψευδο-υπερήχων, που χρησιμοποιήθηκαν ως placebo. 

"Από τότε που αποφοίτησα, έχουν υπάρξει πολλές μελέτες για την αποτελεσματικότητα των υπερήχων, αλλά δυστυχώς, τα στοιχεία δεν είναι ικανά για να υποστηρίξουν τη χρήση των υπερήχων", δήλωσε η Karen Litzy, φυσικοθεραπευτρια στο Μανχάταν και μέλος της διοίκησης της ΑΡΤΑ. "Θα προτιμούσα να χρησιμοποιήσω αυτόν τον χρόνο κατά τη θεραπεία, για να κάνω κάτι που υποστηρίζεται με αποδείξεις." 
Η Litzy, η οποία ασκεί το επάγγελμα από το 1997, λέει ότι χρησιμοποιεί τους υπερήχους στους ασθενείς της εδώ και χρόνια.

Το κόστος της Φυσικοθεραπείας στα εξωτερικά τμήματα των Νοσοκομείων στις Η.Π.Α. έχει κόστος 40-60% υψηλότερο από ότι στα ιδιωτικά Φυσικοθεραπευτήρια

από τον ιστότοπο: PT in motion 

27 Ιουνίου 2014 

Σε μια πρόσφατη έρευνα για τη σύγκριση του κόστους κάποιων κοινών εξετάσεων και θεραπειών, διαπιστώθηκε ότι τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων (HOPDs) έχουν υψηλότερες χρεώσεις, στο ασφαλιστικό σύστημα, για τις ίδιες υπηρεσίες. Για τη φυσικοθεραπεία, τα HOPDs επιβαρύνουν το ασφαλιστικό σύστημα, κατά μέσο όρο 50% περισσότερο, από τα ιδιωτικά φυσικοθεραπευτήρια. 

Στην έρευνα, που διενεργήθηκε από το πρώην Κέντρο Μελέτης για την αλλαγή του Συστήματος Υγείας (Center for Studying Health System Change) και δημοσιεύθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Μεταρρύθμισης για την Υγεία (National Institute for Health Care Reform), χρησιμοποιήθηκαν ιδιωτικά δεδομένα για ασφαλιστικές αξιώσεις από το 2011, για περίπου 590.000 ενεργούς και συνταξιούχους ασφαλισμένους, καθώς και των οικογενειών τους, για την παρακολούθηση του κόστους των μαγνητικών τομογραφιών (MRI) του γόνατος, των κολονοσκοπήσεων, διαφόρων κοινών εργαστηριακών εξετάσεων και φυσικοθεραπείας. Αυτό που διαπίστωσαν αρχικά οι ερευνητές ήταν ότι η υπηρεσία που παρέχεται σε νοσοκομείο είχε υψηλότερη χρέωση.

'Yφασμα που εντοπίζει τραυματισμούς

από τον ιστότοπο: www.mototriti.gr

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/6/2014

Στη Μ.Βρετανία σχεδιάστηκε μια στολή που φοριέται κάτω από την δερμάτινη φόρμα και σημαδεύεται με κόκκινη μπογιά σε περίπτωση πτώσης. Σκοπός της να βοηθά τους παράλυτους αναβάτες και τις ιατρικές ομάδες.

Η φόρμα "BRUISE” (μελανιά) θα φορεθεί από αναβάτες με ειδικές ανάγκες που δεν έχουν καμία αίσθηση των νεύρων στα χέρια και τα πόδια τους. Σε περίπτωση πτώσης, η λευκή φορεσιά βάφεται με κόκκινα σημάδια στο αντίστοιχο σημείο.