Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2014

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ : λαμπάκια, μπουρμπουλήθρες, ιδρώτας…










του Κώστα Σακελλαρίου




Πόσο μας χρειάζονται κάποια απο τα μέσα της Φυσικοθεραπείας;

Ο μέσος πολίτης σε κάποια στιγμή της ζωής του θα έλθει σε επαφή με τη Φυσικοθεραπεία είτε λόγω ενός δικού του προβλήματος υγείας, είτε ενός προβλήματος υγείας κάποιου συγγενή ή φίλου του. Μπαίνοντας σε κάποιο Φυσικοθεραπευτήριο, πολλές φορές αντικρίζουμε διάφορα εντυπωσιακά μηχανήματα με ψηφιακές οθόνες, πολύχρωμα λαμπάκια, περίεργους ήχους. Επίσης βλέπουμε μπάλες, λάστιχα, συσκευές εκπαίδευσης ισορροπίας, όργανα για ενδυνάμωση κλπ. Ακούμε ιστορίες ασθενών που πέρασαν 1, 2 αλλά και περισσότερες ώρες σε κάθε ημέρα θεραπείας γυρνώντας από το ένα μηχάνημα στο άλλο. Το ερώτημα είναι, «πράγματι βοηθάει όλος αυτός ο εξοπλισμός; Με ποιόν τρόπο ακριβώς; Ισχύει το ουκ εν τω πολλώ το ευ;»
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, αναλύοντας τους διακριτούς ρόλους των μέσων που έχει ο Φυσικοθεραπευτής στη διάθεσή του. Οι συσκευές ηλεκτροθεραπείας ανήκουν στην υποκατηγορία των μέσων αυτών που βοηθούν το σύμπτωμα που συνήθως είναι ο πόνος. Είναι δηλαδή τα «φάρμακα» που έχει ο Φυσικοθεραπευτής στα χέρια του για να ανακουφίσει (τις περισσότερες φορές) τον πάσχοντα. Αυτό είναι κάτι πολύ χρήσιμο και στη συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει ούτε παρενέργειες, ούτε ανεπιθύμητες ενέργειες. Βέβαια, δε μπορεί η χρήση των μέσων ηλεκτροθεραπείας να υποκαταστήσει πάντα τα φάρμακα, ούτε είναι φρόνιμο να πει κανείς ότι δεν πρέπει να λαμβάνει κανείς φάρμακα όταν η κατάστασή του το απαιτεί, αλλά υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που είτε μπορεί να μειωθεί η χρήση τους, είτε ακόμη και να αποφευχθεί πλήρως.
Ίσως όμως υπάρχει μια παρανόηση του τι ακριβώς μπορεί πράγματι να περιμένει κανείς από κάποια μέσα που χρησιμοποιούνται στη Φυσικοθεραπεία και πάρα πολλές φορές δεχόμαστε ρωτήσεις από τους ασθενείς μας σχετικά με αυτά.

1. Θερμό – ψυχρό: σε κάποιους ανθρώπους αρέσει η ζέστη όταν έχουν κάποιο πρόβλημα, σε άλλους πάλι το πιο κρύο. Δεν υπάρχει μια και μοναδική επιλογή που πρέπει όλοι να ακολουθήσουν. Ο κάθε ασθενής πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτό που τον ανακουφίζει περισσότερο. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι τίποτε από ούτε ένα θερμό ούτε ένα ψυχρό επίθεμα θα επιταχύνει την επούλωση της όποιας βλάβης έχει ο ασθενής που κάνει Φυσικοθεραπεία. Ο πρόεδρος του Αμερικανικού συλλόγου Φυσικοθεραπευτών, είπε χαρακτηριστικά ότι μοιάζει με τον καφέ που μπορεί να έχουμε στο σαλόνι μας : «μπορεί να κάνει τον ασθενή μας να νοιώσει καλά, αλλά δε βοηθά ιδιαίτερα». Σε μια έρευνα που έγινε, έκαναν 2 ομάδες ασθενών. Στη μια ομάδα έκαναν υπέρηχο και ασκήσεις και στην άλλη ψεύτικο υπέρηχο και ασκήσεις. Ο χρόνος αποκατάστασης και στις 2 ομάδες ήταν ο ίδιος! Οπότε για ποιο λόγο να χάνεται πολύτιμος χρόνος θεραπείας για κάτι που επί της ουσίας απλά μας κάνει να νοιώθουμε λίγο καλύτερα; Ας το κάνει στο σπίτι του ο ασθενής αν θέλει.

2. Συσκευές παθητικής κινητοποίησης αρθρώσεων μετά από επεμβάσεις όπως η ολική αρθροπλαστική γόνατος. Το γνωστό CPM (continuous passive movement). Η βασική ιδέα πάνω στην οποία προτείνεται η χρήση τέτοιων συσκευών είναι ότι μέσω της συνεχούς κίνησης της άρθρωσης παθητικά, θα επιταχυνθεί η ανάρρωση και η πλήρης κινητικότητα του γόνατος. Εδώ υπάρχουν οι εξής ενστάσεις:
a. Εάν δεν τοποθετηθεί σωστά η συσκευή τότε τόσο οι γωνίες που ορίζει ο χρήστης όσο και οι δυνάμεις που ασκούνται στο γόνατο αλλάζουν με συνέπεια να πιέζεται είτε λιγότερο είτε περισσότερο από το κανονικό η άρθρωση.
b. Ειδικά τις πρώτες μέρες μετά την επέμβαση που υπάρχει πόνος και ευαισθησία,   μια και η συσκευή δεν νοιώθει την αντίσταση της άρθρωσης και το φυσιολογικό   σφίξιμο που μπορεί να έχει ο ασθενής λόγω του πόνου ή/και του φόβου, μπορεί   να προκληθεί μη επιθυμητή πίεση στην άρθρωση με αποτέλεσμα φλεγμονώδη     αντίδραση, πόνο και πρήξιμο.
c. Μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για κάποιους ασθενείς για να αποφύγουν την ενεργητική συμμετοχή τους στην αποκατάσταση.
d. Και πάλι δεν υπάρχουν ενδείξεις ερευνητικές που να δείχνουν ότι με τη χρήση των συσκευών παθητικής κινητοποίησης επιταχύνεται η αποκατάσταση.

Τι μπορεί να γίνει λοιπόν αντί να χρησιμοποιεί κανείς αυτές τις συσκευές; Κατ' αρχήν θα πρέπει μόλις δοθεί η σχετική οδηγία από το θεράποντα ιατρό (πράγμα που συνήθως γίνεται κάπου στην πρώτη εβδομάδα μετά την επέμβαση) να ξεκινήσει άμεσα ένα πρόγραμμα ενεργητικής αποκατάστασης με τη συμμετοχή του ίδιου του ασθενή. Σύμφωνα πάντα με τα δεδομένα της έρευνας που έχει καταθέσει ο Αμερικανικός Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, όταν η κατάσταση του ασθενή το επιτρέπει, η έναρξη ενεργητικού προγράμματος αποκατάστασης ακόμη και τη δεύτερη μετεγχειρητική ημέρα εμποδίζει τη δημιουργία θρόμβωσης (μην ξεχνάμε ότι η φλεβική κυκλοφορία διευκολύνεται από τη σωστή μυική λειτουργία των ποδιών), αποκαθιστά τη σωστή αντίληψη της κίνησης, προλαμβάνει τη δυσκαμψία και μειώνει την παραμονή στο νοσοκομείο. Επιπλέον ο ασθενής αντιλαμβάνεται τα όρια του πόνου και μαθαίνει να τα βελτιώνει ο ίδιος με λειτουργικές ασκήσεις προσαρμοσμένες στις ικανότητές του κάθε στιγμή.

3. Ασκήσεις και όχι «Ασκήσεις» : Πολλές φορές συναντούμε ασθενείς οι οποίοι έρχονται για Φυσικοθεραπεία αρκετές μέρες μέχρι και εβδομάδες μετά από ένα τραυματισμό ή επέμβαση δείχνοντάς μας κάποιες ασκήσεις που τους έδειξαν κάποιοι πριν από εμάς σαν τις παρακάτω:


Πάρα πολύ συχνά λοιπόν, οι ασκήσεις που δίνονται δεν είναι προσαρμοσμένες στην πραγματική ικανότητα που έχει ο κάθε ασθενής, αλλά αποτελούν ένα γενικό τυφλοσούρτη κοινό για όλους, ανεξάρτητα από το στάδιο ανάρρωσης του καθενός. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να τελειώνουν οι μέρες θεραπείας του ασθενή, να έχει περάσει ο πόνος αλλά μόλις ο ασθενής βρεθεί στα συνηθισμένα επίπεδα καθημερινών δραστηριοτήτων, επαγγελματικών, οικογενειακών και κοινωνικών υποχρεώσεών του, να κινδυνεύει να ξανατραυματιστεί και να υποτροπιάσει ο πόνος.

Τι χρειάζεται να γίνει; Το πρόγραμμα αποκατάστασης πρέπει να είναι περιεκτικό και να μη σπαταλιέται πολύτιμος χρόνος σε παθητικές θεραπείες (ηλεκτροθεραπεία κλπ), παρά μόνο ο απολύτως απαραίτητος. Ο ασθενής πρέπει να αντιληφθεί ότι αποτελεί ο ίδιος μέρος της θεραπείας, και ότι όταν μιλάμε για Φυσικοθεραπεία, μιλάμε για ένα πρόγραμμα ασκήσεων προσαρμοσμένο στην παθολογία και τις ικανότητές του. Άρα οι ασκήσεις πρέπει να έχουν έναν προσαρμοζόμενο βαθμό δυσκολίας ο οποίος θα αυξάνει όσο προχωρά η ανάρρωση – επούλωση.

4. «Πονάω, πόσο να μείνω στο κρεβάτι;» Η «μαγική» απάντηση είναι: «όσο λιγότερο γίνεται και όσο περισσότερο χρειάζεται». Εκτός από τις περιπτώσεις που ο πόνος είναι τόσο έντονος που δεν επιτρέπει καμία απολύτως κίνηση, τις περισσότερες φορές ακόμη και να πονάει κάποιος μπορεί να κάνει κάποια βήματα μόνος του, ή υποστηριζόμενος σε κάποιο άτομο ή σε κάποιο βοήθημα (μπαστούνι ή κάτι παρόμοιο).

Πρέπει να ξέρουμε ότι κάθε κίνηση που κάνουμε εκτός από τα οφέλη που μας προσφέρει στους μύες και τις αρθρώσεις οι οποίες κινούνται, έχει και μια επίδραση στον εγκέφαλο, στον οποίο υπάρχει «αντιπροσώπευση» της κάθε κίνησης, με παρόμοιο τρόπο που εγκαθίσταται κάποιο πρόγραμμα στο σκληρό δίσκο του ηλεκτρονικού μας υπολογιστή. Όταν έχουμε κάποιον τραυματισμό, πόνο και άλλες δυσλειτουργίες, η όποια δυσκολία ή ακόμη και απώλεια κίνησης κάποιου μέρους του σώματος οδηγεί σε βλάβη, διαταραχή ή ακόμη και πλήρη «διαταραχή» αυτού του «προγράμματος» στον εγκέφαλο που αφορά τη διαταραγμένη λειτουργία-κίνηση. Η πρώιμη ενεργητική συμμετοχή λοιπόν του ασθενή στο πρόγραμμα αποκατάστασης, εκτός από τα οφέλη που έχει για τις αρθρώσεις , τους μύες, τους τένοντες κλπ, παίζει τον πιο καθοριστικό ρόλο στον «επαναπρογραμματισμό» του εγκεφάλου και στην εγκατάσταση του σωστού «κινητικού προτύπου-προγράμματος». 


5. Δινόλουτρα και άλλα λουτρά  Και εδώ οι ερευνητικές ενδείξεις μας λένε ότι δεν επιταχύνεται η ανάρρωση / επούλωση. Μάλιστα υπάρχουν έρευνες που λένε ότι το νερό που πέφτει με πίεση μπορεί υπο προϋποθέσεις να κάνει ζημιά σε κάποιους ιστούς. Επίσης υπάρχουν πάντα οι κίνδυνοι μολύνσεων όταν δεν αλλάζεται το νερό μετά από κάθε χρήση (πράγμα συχνά αν όχι ανέφικτο, τουλάχιστον δύσκολο. 
 Τι μπορεί να γίνει;  Μπορεί ο ασθενής να κάνει ένα ζεστό μπάνιο στη θερμοκρασία που θέλει στο σπίτι του, μια και υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι και τεχνικές με τις οποίες μπορεί ο Φυσικοθεραπευτής να βελτιώσει την κίνηση μιας δύσκαμπτης άρθρωσης μετά από ένα κάταγμα, ή επέμβαση.


Συνοπτικά θα λέγαμε ότι η μοντέρνα Φυσικοθεραπεία χαρακτηρίζεται από την ενεργή συμμετοχή του ασθενή στο πρόγραμμα της αποκατάστασης που περιλαμβάνει τις κατάλληλες παθητικές τεχνικές από το Φυσικοθεραπευτή όπως η «κινητοποίηση» δύσκαμπτων ή περιορισμένων κινητικά αρθρώσεων (mobilization ή manipulation) και ειδικά σχεδιασμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στην παθολογία, την κατάσταση της υγείας και την ικανότητα του ασθενή.



Επειδή λοιπόν η γνώση, ο τρόπος σκέψης, η εμπειρία του Φυσικοθεραπευτή δε μπορεί να αξιολογηθεί από το μέσο ασθενή διότι δεν είναι μετρήσιμα μεγέθη , ο πιο ασφαλής τρόπος για να ξέρει κανείς εάν έχει πέσει σε «καλά χέρια», είναι το αν ο Φυσικοθεραπευτής του πήρε λεπτομερές ιστορικό και έκανε κλινική εξέταση, δηλαδή κάποιες κινήσεις που είναι ειδικά τεστ αξιολόγησης της παθολογίας. Να θυμάστε πάντα, ότι όσο λιγότερο μένετε ξαπλωμένοι και ακίνητοι στο Φυσικοθεραπευτήριο καθώς επίσης και όσο πιο «ιδρωμένοι» φεύγετε, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχετε να αντιμετωπίσετε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το αίτιο του προβλήματός σας και όχι μόνο το σύμπτωμα και μάλιστα πρόσκαιρα!



πηγή: http://manualphysiotherapy.gr/%CE%BD%CE%AD%CE%B1/item/%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B1%CF%82%E2%80%A6#.VCRtEdD2ujg.facebook


Κατευθυντήριες Οδηγιες Γενικής Ιατρικής για τη διαχείριση της Οσφυαλγίας στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, κωδικός MIS: 464637







Κυριακή 31 Αυγούστου 2014

Τρικλοποδιά σε ηλικιωμένους με σκοπό την μείωση μελλοντικών πτώσεων

της Lindsey Tanner
28 Αυγούστου 2014

 
Οι ερευνητές βάζουν τρικλοποδιές σε ηλικιωμένους με σκοπό (όχι κακό βέβαια..) και αυτό δεν είναι κάποιο είδος κακόβουλης φάρσας.

Είναι ένα πείραμα με σκοπό την μελέτη και αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων τεχνικών για την πρόληψη των πτώσεων, που είναι η κύρια αιτία κακώσεων σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας. Οι πτώσεις των ηλικιωμένων κοστίζουν 30 δισεκατομύρια δολάρια ετησίως για την αποκατάστασή τους και τους οδηγούν σε άλλα προβλήματα υγείας και αναπηρία.

 


Οι συμβατικές προσπάθειες για την πρόληψη των πτώσεων, περιλαμβάνουν ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και ισορροπίας, αλλά οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο
του Illinois στο Chicago, προσπάθησαν μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Αυτή είναι βασισμένη σε ελπιδοφόρα, προκαταρκτικά αποτελέσματα, από ένα εργαστήριο δικής τους κατασκευής, όπου ένας διάδρομος προκαλεί στους ανθρώπους μια αποσδόκητη πτώση, σαν να πάτησαν μπανανόφλουδα.

Τώρα, οι ίδιοι επιστήμονες δοκιμάζουν μια παρόμοια προσέγγιση με  διαδρόμους, που ελέγχονται από ηλεκτρονικούς υπολογιστες. Εάν τελικά υπάρξουν σημαντικά αποτελέσματα, προβλέπεται η χρήση των ειδικά σχεδιασμένων διαδρόμων σε ιατρεία, κλινικές και κέντρα φυσικοθεραπείας, με σκοπό την εκπαίδευση των ηλικιωμένων στην αποφυγή των πτώσεων.

 


Ο Dr. Clive Pai, ο καθηγητής Φυσικοθεραπείας που καθοδηγεί την έρευνα, αποκαλεί την μέθοδο "εμβόλιο κατά των πτώσεων".

Οι τεχνικές πρόληψης των πτώσεων έχουν σαν στόχο την βελτιώση της φυσικής κατάστασης, με την ενίσχυση ορισμένων μυών και τη βελτίωση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων. Μπορεί να απαιτούν δεκάδες συνεδρίες για να είναι αποτελεσματικές, σύμφωνα με τον
Dr. Pai. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην οικοδόμηση υποσυνείδητης μάθησης των τρόπων αποφυγής της πτώσης και μέχρι στιγμής τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να συμβεί εκπληκτικά γρήγορα. 
"Αυτό είναι έμμεση μάθηση. Εμείς δεν δίνουμε καμία εντολή. Δεν πρέπει να δοθούν κίνητρα από εμάς. Το φυσικό και σημαντικό κίνητρο είναι ότι δεν θέλουν να βρεθούν στο πάτωμα." είπε.

Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

Taping: η μεγάλη συζήτηση


Αυτές οι ταινίες λειτουργούν ή είναι απλά ένα μοντέρνο αξεσουάρ; 

του Chris Mahony



Η χρήση από τους αθλητές μιας σχετικά νέας ιαπωνικής μεθόδου περίδεσης ήταν ένα καυτό θέμα για τα μέσα ενημέρωσης, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, με συζητήσεις που αφορούσαν το χρώμα, τη θέση και την αποτελεσματικότητα αυτής της νέας μεθόδου περίδεσης.
Η μέθοδος περίδεσης Kinesio Tape είναι μια νεα πολλά υποσχόμενη μέθοδος, που χρησιμοποιεί τις ομόνυμες ελαστικές ταινίες για τη θεραπεία των μυοσκελετικών τραυματισμών. Xρησιμοποιέιται επίσης και ως μια αποτελεσματική θεραπεία του λεμφοιδήματος.

 

Έχει όμως αποδειχθεί και επιστημονικά, η χρησιμότητά της;

Η Αρχή Διαφημιστικών Προτύπων (A.S.A.) του Ηνωμένου Βασιλείου, υποχρέωσε την εταιρεία διανομής του KinesioTape, LimbVolume, να αφαιρέσει τους αβάσιμους ισχυρισμούς της, σχετικά με τα θεραπευτικά οφέλη της ταινίας από την ιστοσελίδα της.
Η εταιρεία είχε δώσει 47 περιπτωσιολογικές μελέτες, άρθρα και κλινικές δοκιμές για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της, ότι δηλαδή, η ταινία είχε θεραπευτικά οφέλη για το λεμφικό και το μυϊκό σύστημα. Η A.S.A. αποφάνθηκε ότι καμμία από τις παραπάνω αναφορες δεν αποδεικνυε τους ισχυρισμούς της εταιρειας.



Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014

Μήνυμα της W.C.P.T. για την Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας (8 Σεπτεμβρίου)


Οι Φυσικοθεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν όλους τους ανθρώπους να φτάσουν στα όρια των δυνατοτήτων τους και να συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνία, ανεξάρτητα από την αναπηρία ή την γενικότερη κατάσταση της υγείας τους.  

Αυτό είναι το μήνυμα από την παγκόσμια οργάνωση του επαγγέλματος, την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Φυσικοθεραπευτών (W.C.P.T.), που πρέπει να κάνουμε γνωστό στο κοινό, ως Φυσικοθεραπευτές, με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Φυσικοθεραπείας στις 8 Σεπτεμβρίου.
 



Η έρευνα δείχνει ότι τα άτομα με αναπηρία έχουν λιγότερες πιθανότητες να απασχολούνται ή να παίζουν ενεργό ρόλο στην κοινωνία. Αυτή η σπατάλη δυναμικού έχει προσωπικό και κοινωνικό κόστος. Η έλλειψη της συμμετοχής των ατόμων με αναπηρία, κοστίζει σε ορισμένες οικονομίες μέχρι και το 7% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους.

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί, λέει η W.C.P.T.. "Οι Φυσικοθεραπευτές έχουν βασικό ρόλο στην υποστήριξη των ανθρώπων με ασθένεια και αναπηρία, έτσι ώστε αυτοί να συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνία," λέει η Marilyn Moffat, πρόεδρος της W.C.P.T.. "Οι Φυσικοθεραπευτές ειδικεύονται στην ανθρώπινη κίνηση, στον προσδιορισμό των παραγόντων που εμποδίζουν τους ανθρώπους στο να είναι ενεργοί και ανεξάρτητοι, στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους και στη συνέχεια, μπορούν να βρουν τρόπους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, μέσω της αποκατάστασης, με βάση την επιστημονική χρησιμοποίηση της άσκησης και την προώθηση της σωματικής δραστηριότητας."

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Παγκόσμια Τράπεζα, αναφέρουν σε μια κοινή έκθεση: "Η Αποκατάσταση είναι μια καλή επένδυση, γιατί χτίζει την ανθρώπινη ικανότητα. Θα πρέπει να ενσωματωθεί στη γενική νομοθεσία για την υγεία, την απασχόληση, την εκπαίδευση και τις κοινωνικές υπηρεσίες και στην ειδική νομοθεσία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες."
 
Για την Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας, η W.C.P.T. πιστεύει ότι το μήνυμα αυτό, πρέπει να περάσει στους πολιτικούς και τους φορείς χάραξης πολιτικής. Δηλαδή, ότι η επένδυση σε υπηρεσίες Φυσικοθεραπείας, μεταμορφώνει όχι μόνο τις ζωές των ανθρώπων, αλλά έχει και σημαντικό όφελος για την κοινωνία.



Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε με τον εθνικό οργανισμό φυσικοθεραπείας στη χώρα σας (για την Ελλάδα, είναι ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, www.psf.org.gr) ή επισκεφθείτε την διεύθυνση ww.wcpt.org/wptday-toolkit της W.C.P.T..

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2014

Απλές συμβουλές για να προστατεύσετε τις αρθρώσεις σας

21 Αυγούστου 2014

Οι επαγγελματίες υγείας είναι υπέυθυνοι για ένα σημαντικό μέρος της διαχείρισης των προβλημάτων που παρουσιάζονται στις αρθρίτιδες. Για παράδειγμα, ο γιατρός σας μπορεί να σας συμβουλεύσει για την σωστή φαρμακευτική αγωγή και ο φυσικοθεραπευτής ή ο εργοθεραπευτής σας μπορούν να σας βοηθήσουν να βρείτε ασφαλείς και αποτελεσματικούς τρόπους για να ασκηθείτε ή να τροποποιήσετε τις καθημερινές δραστηριότητές σας. Αλλά τελικά, η "καθημερινή δουλειά" στην αντιμετώπιση της αρθρίτιδας σας πέφτει σε σας.

Ένας τρόπος που μπορεί να σας κάνει ενεργούς στη διαχείριση της αρθρίτιδά σας είναι να προσαρμόσετε τις καθημερινές ασχολίες σας και έτσι να μειώσετε την φότιση των αρθρώσεών σας. Οι τεχνικές που ακολουθούν μπορούν να σας βοηθήσουν να αποφύγετε την δυσκαμψία και να μειώσετε το φορτίο των αρθρώσεών σας.

Κινηθείτε. Αποφύγετε να κρατάτε μία θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν εργάζεστε σε ένα γραφείο, για παράδειγμα, να σηκωθεί και τεντώθείτε κάθε 15 λεπτά. Κάντε το ίδιο, ενώ κάθεστε στο σπίτι και διαβάζετε ή βλέπετε τηλεόραση.

Ελαχιστοποιήστε την πίεση στις αρθρώσεις σας. Αποφύγετε θέσεις ή κινήσεις που δίνουν επιπλέον φορτίο στις αρθρώσεις. Για παράδειγμα, ανοίγοντας ένα σφιχτό καπάκι μπορεί να είναι δύσκολο, αν έχετε αρθρίτιδα στα δάκτυλα. Μια λύση είναι να τυλίξετε το βάζο σε ένα πανί, να σκύψετε πάνω στο βάζο και γυρίστε το καπάκι χρησιμοποιώντας την κίνηση των ώμων. Ακόμα καλύτερα, να αγοράσει ένα επιτοίχιο ανοιχτήρι για βάζα, που πιάνει το καπάκι και να περιστρέψετε το σώμα του βάζου με τα χέρια, έχοντας έτσι καλύτερη λαβή.

Ανακαλύψτε τη δύναμή σας. Χρησιμοποιήστε τις ισχυρότερες αρθρώσεις και τους μυς σας, για να κάνετε ευκολότερη μια κίνηση. Για να προστατεύσετε τις αθρώσεις των δακτύλων και του καρπού, πιέστε για να ανοίξετε μια βαριά πόρτα με το πλάι του βραχίονα ή τον ώμο. Για να μειώσετε το φορτίο του πάσχοντος ισχίου ή του γόνατος στις σκάλες, ανεβείτε χρησιμοποιώντας το υγιές πόδι και κατεβείτε χρησιμοποιώντας το πάσχον.

Σχεδιάστε την καθημερινότητά σας. Απλοποιήστε τη ζωή σας όσο το δυνατόν περισσότερο. Εξαλείψτε τις περιττές δραστηριότητες (για παράδειγμα, αγοράστε ρούχα που δεν χρειάζονται σιδέρωμα). Οργανώστε την εργασία σας και τους αποθηκευτικούς σας χώρους. Αποθηκεύστε τα αντικείμενα που χρησιμοποιείτε συχνά, σε κοντινή απόσταση. Έχετε ίδια είδη καθαριότητας σε διάφορα σημεία που τα χρειάζεστε: για παράδειγμα, εφοδιάστε την κουζίνα το μπάνιο σας με είδη καθαρισμού.

Χρησιμοποιήστε βοηθήματα στην εργασία και στην αποθήκευση. Στην κουζίνα, χρησιμοποιείστε ηλεκτρικές συσκευές ανοίγματος κονσερβών και μίξερ. Στο μπάνιο, αποφύγετε το τρίψιμο με χρήση αυτόματων καθαριστικών της λεκάνης της τουαλέτας και στο ντους ή στην  μπανιέρα χρησιμοποιείστε σπρέι για την αφαίρεση των αλάτων. Υπάρχουν πολλές συσκευές στην αγορά, που μπορεί να σας βοηθήσουν να αποφύγετε το άσκοπο σκύψιμο ή άλλες δύσκολες για εσάς κινήσεις.

Κάντε τροποποιήσεις στο σπίτι σας. Χρησιμοποιώντας ρόδες στα έπιπλά σας μπορείτε να κάνετε το νοικοκύρεμα ευκολότερο. Βεβαιωθείτε ότι το κρεβάτι σας είναι στο σωστό ύψος, ώστε να ανεβαίνετε και να κατεβαίνετε εύκολα από αυτό. Η χρήση ενός καθίσματος στην μπανιέρα ή το ντους είναι μια καλή ιδέα, για τους ανθρώπους που έχουν αρθρίτιδα στα κάτω άκρα.

Ζητήστε βοήθεια. Για να έχετε υποστήριξη στο πρόβλημά σας, χρειάζεται κάποια εκπαίδευση των μελών της οικογένειας και των φίλων σας, σχετικά με την αρθρίτιδα σας και τους περιορισμούς που επιβάλλει στην καθημερινή σας κίνηση. Ζητήστε βοήθεια από κάποιον ειδικό.




πηγή: http://www.health.harvard.edu/healthbeat/simple-tips-to-protect-your-joints?utm_source=twitter&utm_medium=socialmedia&utm_campaign=082114kr1&utm_content=healthbeat