.

Κρανιοϊερή (ή κρανιακή) οστεοπαθητική: Θεραπεία ή μασαζάκι;

από τον Γιώργο Γιώτη

στον ιστότοπο: Ελληνικά hoaxes

Επιστήμη ή παραμύθι η λεγόμενη «κρανιοϊερή θεραπεία» (CST);

ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΗ

Δεν υπάρχουν ενδείξεις για την αποτελεσματικότητά της Κρανιοϊερής Οστεοπαθητικής και τα επιστημονικά δεδομένα δεν βρίσκουν καμία ωφέλεια από τη χρήση της όπως θα δούμε παρακάτω.

Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα χαλαρωτικό μασαζάκι, που μαζί με το placebo effect είναι παροδικά αγχολυτικό.

  

Τι ακριβώς είναι;

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς αυτών που την ασκούν, είναι ο ήπιος χειρισμός τον κρανίου και του ιερού οστού για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κίνησης τον εγκεφαλονωτιαίου υγρού.

Πως ξεκίνησαν όλα

Τη δεκαετία του 1930, ένας Αμερικανός οστεοπαθητικός γιατρός, ο Γουίλιαμ Τζ. Σάδερλαντ (William G. Sutherland),  ξεκινώντας την έρευνά του, με την ερώτηση «γιατί το κρανίο μας έχει ραφές και δεν είναι μια συμπαγής μάζα;», ανακάλυψε ότι συμβαίνουν εγγενείς μετακινήσεις των οστών στο κεφάλι μας. Και να πως το ανακάλυψε:

Γέμισε ένα κρανίο με ξερά φασόλια και τους έριξε νερό. Τα φασόλια απορρόφησαν το νερό με αποτέλεσμα να διογκωθούν. Με έκπληξη διαπίστωσε ότι το κρανίο δεν καταστράφηκε, αλλά απλά ανάγκασε τα οστά του κρανίου να μετακινηθούν κατά μήκος των ραφών τους και τελικά να εξαρθρωθούν.

Έτσι, σκέφτηκε, ότι η υγεία μας καθορίζεται από τις μικροσκοπικές κινήσεις των οστών του κρανίου και του ιερού οστού. Αυτοί οι ανεπαίσθητοι ρυθμοί, πίστευε, είναι θεμελιώδεις για τις διαδικασίες αυτοΐασης του σώματος.

Συνεχίζοντας την έρευνά του, διαπίστωσε ότι αυτές οι μετακινήσεις μπορούν να μετρηθούν με λεπτά επιστημονικά όργανα, θεωρώντας ότι αποτελούν μια άμεση έκφραση της υγείας μας καθώς και ότι συνδέονται με τη διανοητική και συναισθηματική μας υγεία.

Η κρανιακή οστεοπαθητική έχει ως στόχο την αποκατάσταση των ρυθμικών κινήσεων, όταν αυτές περιορίζονται. Έτσι αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά διάφορες παθήσεις, ιδίως των παιδιών: τραύμα κατά τον τοκετό, εγκεφαλική παράλυση, χρόνιος πόνος, δυσλεξία, πονοκέφαλοι, μαθησιακές δυσκολίες, κολπίτιδα, νευραλγία τριδύμου και πολλές άλλες.

Σήμερα, αρκετοί εναλλακτικοί θεραπευτές, όπως οστεοπαθητικοί, χειροπράκτες, φυσιοπαθητικοί και μασαζοθεραπευτές, ασκούν αυτή την πρακτική.

Μία συνεδρία με κρανιακό οστεοπαθητικό περιλαμβάνει λεπτομερή «διά χειρών» διάγνωση, γι’ αυτό η πρώτη επίσκεψη μπορεί να διαρκέσει πάνω από μία ώρα. Οι επόμενες συνεδρίες, κατά τις οποίες ο θεραπευτής ασκεί ήπιους χειρισμούς στο κρανίο και στο ιερό οστό, διαρκούν λιγότερο. Μια τυπική θεραπεία περιλαμβάνει έξι ή παραπάνω συνεδρίες.

Το κόστος φυσικά δεν καλύπτεται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Επίσης πολλά σεμινάρια γίνονται κάθε χρόνο και στη χώρα μας με κόστος κάποιες εκατοντάδες ευρώ.

Τι δεδομένα υπάρχουν;

Σύμφωνα με την παραδεδεγμένη γνώση, κατά τα πρώτα στάδια της παιδικής ηλικίας, τα οστά του κρανίου και το ιερό οστό συντήκονται για να σχηματίσουν στέρεες δομές.

Βέβαια υπάρχει ένα λογικό πρόβλημα: τα κρανιακά οστά δεν κινούνται, οπότε πιθανότατα δεν πρόκειται να κινηθούν ούτε για τα δάχτυλα του θεραπευτή…

Ακόμη όμως κι αν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν μικροσκοπικές κινήσεις, πιθανότατα δεν θα είχαν καμιά σημαντική επίδραση στην υγεία του ανθρώπου. Με άλλα λόγια, η οστεοπαθητική του κρανίου και του ιερού οστού είναι βιολογικά αβάσιμη.

Οι έρευνες

Οι ελάχιστες διαθέσιμες έρευνες αποδεικνύουν ότι η κρανιακή οστεοπαθητική δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά κάποια πάθηση.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, αν και μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα του άγχους ή της έντασης, τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία δεν συνηγορούν ότι βοηθά στη θεραπεία του καρκίνου ή οποιασδήποτε άλλης νόσου» και την χαρακτηρίζει καθαρά ως ψευδοεπιστήμη. (Russell J, Rovere Α, eds. (2009). Πλήρης Οδηγός Συμπληρωματικών και Εναλλακτικών Θεραπειών Καρκίνου (2η έκδοση). Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου, σελ. 187- 189, ISBN  9780944235713.)

Το 2016, μια γαλλική ερευνητική ομάδα σε μια συστηματική ανασκόπηση κατέληξε ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για την αποτελεσματικότητα αυτής της τεχνικής και της θεραπευτικής της μεθόδου: «είναι σχεδόν ανύπαρκτη» (βλ. Guillard – Αξιοπιστία διάγνωσης και κλινικής αποτελεσματικότητας  -Μια συστηματική ανασκόπηση, Plos One, 9 Δεκεμβρίου 2016)

Τουλάχιστον είναι χαλαρωτικό!

Καμιά φορά οι γονείς που πάνε τα παιδιά τους σε έναν τέτοιον «θεραπευτή», εντυπωσιάζονται παρατηρώντας μια θετική αντίδραση. Η οποία όμως εξηγείται αφού δεν είναι τίποτα άλλο από μια χαλαρωτική απόκριση που προκαλείται από το ήπιο άγγιγμα και τους ήρεμους τρόπους του θεραπευτή (η επίδραση όμως δεν διαρκεί πολύ).

Κίνδυνοι

Θεωρητικά δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι κίνδυνοι. Βέβαια αν παιδιά με κάποια σοβαρή ασθένεια υποβληθούν σε κρανιακή οστεοπαθητική αντί για την ενδεδειγμένη αποτελεσματική θεραπεία, τότε η προσέγγιση μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή.

Κι έχουν αναφερθεί τουλάχιστον δύο θάνατοι που σχετίζονται με την εν λόγω θεραπεία:

• Το 2003, ένας χειροπρακτικός από την Πενσιλβανία (Joann A. Gallagher) καταδικάστηκε για  το θάνατο μιας 30χρονης επιληπτικής γυναίκας. Στην απόφαση του δικαστηρίου ανέφερε ότι ο ασθενής πέθανε από σοβαρές κρίσεις μετά από τη συμβουλή του χειροπράκτη να σταματήσει να παίρνει το αντισπασμωδικό φάρμακό του (βλ. θεραπεία  οδηγεί στον θάνατο του ασθενούς . Chirobase, 7 Ιουλίου 2003)
• Το 2012, ένας οδοντίατρος στο Μισσούρι (Joseph H. Kerwin) συνέβαλε στο θάνατο ενός βρέφους ηλικίας 2 ημερών. Τα αρχεία της υπόθεσης δείχνουν ότι αντί να παραπέμψει τους γονείς στους γιατρούς, του έκανε κρανιοιερή θεραπεία. Το αγόρι πέθανε μετά από 12 ώρες, και η αυτοψία έδειξε ότι πέθανε από επιπλοκές ενός υποτονικού αιμάτωματος (ένας θρόμβος αίματος που συμπιέζει τον εγκέφαλό του). Ο ιατρικός εξεταστής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το αιμάτωμα θα μπορούσε να ήταν παρόν στη γέννηση, αλλά πιθανότατα προκλήθηκε από την επέμβαση του γιατρού. (βλ. Πραγματικά, νομικά συμπεράσματα και πειθαρχική τάξη)

Σημειωτέο ότι η διάγνωση του ασθενή συχνά είναι διαφορετική από θεραπευτή σε θεραπευτή. Η εξήγηση σ’ αυτό οφείλεται στο ότι επιχειρούν να ανιχνεύσουν ένα ανύπαρκτο φαινόμενο…

Εν κατακλείδι:

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που ν’ αποδεικνύει ότι η κρανιακή οστεοπαθητική μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά κάποια νόσο. Μην ξεχνάτε όμως ότι οι παρατεταμένες θεραπευτικές αγωγές είναι δαπανηρές και περιττές.

Πηγές:

1. Ένα review που συμπεριλαμβάνει 6 μελέτες
2. Μια συστηματική ανασκόπηση για την αξιολόγηση των κλινικών οφελών της Κρανιοϊερής  θεραπείας» Jäkel, Anne; Von Hauenschild, Philip (2012).
3. Το βιβλίο των Simon Shigh – Edzard Ernst «Θεραπεία ή απάτη»

πηγή: http://ellinikahoaxes.gr/2018/03/30/craniosacral-therapy/

Τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι οι χειροπράκτες κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό

του Edzard Ernst (Emeritus Professor of Complementary Medicine at the University of Exeter)

από το περιοδικό Spectator Health

Σε αρκετές εκατοντάδες ασθενών έχουν δημιουργηθεί σοβαρές και συχνά μόνιμες βλάβες.

Ένας από τους καθηγητές μου στην Ιατρική έλεγε συνεχώς: "Μια θεραπεία που δεν έχει παρενέργειες, αποτελεί ήδη μια καλή θεραπεία". Αυτά φαίνεται ότι είναι σοφά λόγια που αξίζει να θυμόμαστε. Αλλά σήμερα πιστεύω ότι μπορεί να μην ήταν απόλυτα σωστό: δεν υπάρχει θεραπεία που να μην έχει πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις. Αυτό που μετράει πραγματικά στη ζωή, όπως και στην ιατρική, είναι μια λογική ισορροπία μεταξύ του κινδύνου και του οφέλους.

Η χειροπρακτική θεραπεία είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα της σημαντικότητας αυτής της ισορροπίας. Οι χειροπράκτες στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στο χειρισμό των σπονδύλων των ασθενών τους και τα οφέλη δεν είναι καθόλου σαφή. Συνήθως επιμένουν ότι οι χειρισμοί τους είναι αποτελεσματικοί για ένα αινιγματικά ευρύ φάσμα συνθηκών. Στο διαδίκτυο, για παράδειγμα, είναι δύσκολο να βρεθεί μια ασθένεια που οι χειροπράκτες δεν ισχυρίζονται ότι θεραπεύουν. Ωστόσο, τα ερευνητικά δεδομένα αποκαλύπτουν γενικά ότι οι ισχυρισμοί αυτοί είναι λίγο περισσότερο από επιθυμητός πόθος. Έτσι, ακόμη και οι σχετικά δευτερεύουσες παρενέργειες, μπορεί να οδηγήσουν σε αρνητική ισορροπία μεταξύ του κινδύνου και του οφέλους.

Υπάρχουν τώρα πολλές ερευνητικές αποδείξεις που δείχνουν ότι περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς πάσχουν από ήπιες έως μέτριες ανεπιθύμητες ενέργειες, μετά από την επίσκεψη τους σε χειροπράκτη. Πρόκειται κυρίως για αναφερόμενουςτοπικούς πόνους, που συνήθως διαρκούν για δύο έως τρεις ημέρες. Οι χειροπράκτες συχνά ισχυρίζονται ότι είναι απαραίτητα βήματα στο δρόμο για να βελτιωθεί το πρόβλημά τους. Με κάθε καλή διάθεση, ίσως να τους πιστέψουμε.

Αλλά δυστυχώς υπάρχουν πολλά περισσότερα. Έχουν τεκμηριωθεί αρκετές εκατοντάδες περιπτώσεις στις οποίες οι ασθενείς είχαν σοβαρούς και συχνά μόνιμους τραυματισμούς μετά από χειρισμούς χειροπράκτη. Το τελευταίο περιστατικό που έγινε τίτλος πρωτοσέλιδου ήταν μια 32 χρονη γυναίκα από την Τζακάρτα, που πέθανε μετά από θεραπεία από έναν Αμερικανό χειροπράκτη. Αυτό που συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις τραγικές περιπτώσεις είναι ότι, κατά τη εφαρμογή χειρισμών της ανώτερης σπονδυλικής στήλης, μια αρτηρία που τροφοδοτεί τον εγκέφαλο είναι υπερβολικά διατεταμένη και απλά σπάει, οδηγώντας σε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, που μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.

Στους χειροπράκτες δεν αρέσει να δέχονται κριτική για τέτοια περιστατικά και είτε ισχυρίζονται ότι πρόκειται για εξαιρετικά σπάνια γεγονότα, είτε αρνούνται οποιαδήποτε σχέση με τους χειρισμούς τους. Δυστυχώς, οι αποδείξεις δεν είναι τόσο σταθερές όσο θα επιθυμούσαμε. Στην όποια συντηρητική αγωγή έχουμε αποτελεσματικά συστήματα για την παρακολούθηση των ανεπιθύμητων παρενεργειών όλων των παρεμβάσεων. Οχι όμως και στην εναλλακτική ιατρική. Επομένως, η πραγματική αναφορά και απόδειξη τέτοιων τραγωδιών είναι η εικασία κάποιου. Περίπου 30 θάνατοι μετά από χειροπρακτική αγωγή έχουν τεκμηριωθεί στην ιατρική βιβλιογραφία, αλλά είναι πιθανώς μόνο η κορυφή ενός πολύ μεγαλύτερου παγόβουνου. Έχουμε δει, για παράδειγμα, ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει ελλιπής αναφορά τέτοιων  περιπτώσεων, πολύ κοντά στο 100%.

Όλοι οι κλινικοί, εναλλακτικοί ή συμβατικοί, πρέπει να λαμβάνουν υπογεγραμμένη φόρμα συγκατάθεσης από τους ασθενείς τους πριν ξεκινήσουν τη θεραπεία. Αυτή η ηθική επιταγή σημαίνει ότι οι χειροπράκτες πρέπει πρώτα να ενημερώσουν τους ασθενείς τους σχετικά με τις πολύ περιορισμένες ενδείξεις για το ότι οι χειρισμοί της σπονδυλικής στήλης είναι αποτελεσματικοί. Δεύτερον, θα πρέπει να ενημερώνουν σχετικά με τη δυνατότητα πρόκλησης σοβαρής βλάβης. Και τρίτον, θα πρέπει επίσης να ενημερώνουν για άλλες θεραπείες που μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές. 
Αλλά ποιος θα δώσει τη συγκατάθεσή του, γνωρίζοντας όλα αυτά; Ο τρόπος με τον οποίο πολλοί χειροπρακτικοί επιλύουν αυτό το δίλημμα είναι απλός: αγνοούν την ηθική επιταγή με τη εφαρμογή θεραπείας στους ασθενείς χωρίς την συνειδητή συναίνεση τους. Υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι "μόνο το 23% των χειροπρακτών του Ηνωμένου Βασιλείου αναφέρουν πάντα τον σοβαρό κίνδυνο".

Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό; Η χειροπρακτική είναι ένα σεβαστό και καθιερωμένο επάγγελμα, ίσως να σκεφτεστε. Είναι αλήθεια ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι χειροπράκτες έχουν κατοχειρωθεί εδώ και πολλά χρόνια με νόμο και έχουν το δικό τους Royal College και το General Chiropractic Council (G.C.C.). Ωστόσο, τον Ιούλιο του 2014, η Αρχή Επαγγελματικών Προτύπων (Professional Standards Authority - P.S.A. ) διενήργησε έλεγχο στο G.C.C. και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρόλο που η λειτουργία των διαδικασιών του G.C.C. δεν δημιουργούσε κινδύνους για τη δημόσια ασφάλεια, "η έκταση των ελλείψεων που διαπιστώσαμε ... αύξησε την ανησυχία για το βαθμό στον οποίο το κοινό μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στη λειτουργία του G.C.C. ... ".

Λέω συχνά ότι ακόμη και η καλύτερη ρύθμιση της ανοησίας έχει σαν αποτέλεσμα ανοησία. Η ετυμηγορία του P.S.A. φαίνεται να υποστηρίζει την άποψή μου. Όσο υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για την αξία και την ακεραιότητα του χειροπράκτη, θα πρέπει να θυμόμαστε ένα σημαντικό θεμέλιο της υγειονομικής περίθαλψης: την αρχή της προφύλαξης. Αυτή μας υποχρεώνει να χρησιμοποιούμε, όποτε είναι δυνατόν, μόνο εκείνες τις θεραπείες που αποδεδειγμένα παράγουν περισσότερο καλό από το κακό.  
Μια κριτική ανάλυση των στοιχείων δείχνει ότι η χειροπρακτική δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία.



πηγή: https://health.spectator.co.uk/the-evidence-shows-that-chiropractors-do-more-harm-than-good/

4 φράσεις που πρέπει να σταματήσουν στη Φυσικοθεραπεία

του Mark Shepherd
από τον ιστότοπο: Evidence in Motion


Όταν βρεθείς μέσα σε ένα φυσικοθεραπευτήριο τι φράσεις είναι πιθανό να ακούσεις;
Μέσα από τους διάφορους ήχους που αναπηδούν από τους τοίχους, είμαι βέβαιος ότι κάποιες φράσεις θα σας έχουν μείνει.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές που έχω ακούσει στην καριέρα μου, σαν κλινικός και που πιστεύω πως πρέπει να σταματήσουν να χρησιμοποιούνται από τους συναδέλφους:

Σφίξτε τους γλουτούς σας
Αυτό χρησιμοποιείται συχνά σαν προφορική υπόδειξη. Παρόλο που ο φυσικοθεραπευτής μπορεί να στοχεύει τους γλουτιαίους μυς για καλό σκοπό, συχνά βλέπω έναν ασθενή να ανεβοκατεβαίνει σκάλες και να ακούει αυτή τη φράση από τον θεραπευτή του. Παρόλο που οι γλουτιαίοι πρέπει να ενεργοποιηθούν, η υπόδειξη "σφίξε" δεν φαίνεται να ταιριάζει στην πραγματική λειτουργία. Πότε ήταν η τελευταία φορά που πραγματικά και συνεχόμενα "σφίξατε" τους γλουτιαίους σας όταν ανεβαίνατε ή κατεβαίνατε τις σκάλες;  Συμφωνώ να ασχολούμαστε με τους γλουτιαίους όταν είναι απαραίτητο, αλλά πρέπει να επιλέξουμε μία καλύτερη φράση (ή κάποια άλλη άσκηση) από το "σφίξτε τους γλουτούς σας".

Αν νιώθετε πόνο, σταματήστε
Σκέφτομαι ότι στην αρχή της καριέρας μου, χρησιμοποίησα αυτή τη φράση πολύ συχνά. Το σοβαρότερο πρόβλημα από αυτή τη φράση είναι ότι αυτό συμβάλλει μόνο στο να επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενή. Εάν χρησιμοποιούμε τις καλύτερες τεχνικές, θα έπρεπε πρέπει να ενθαρρύνουμε τους ασθενείς να μην φοβούνται τον πόνο. Αυτή η φράση χάνει το νόημα της. Αν ένας ασθενής αισθάνεται πόνο, πρέπει να τον διερευνήσουμε περαιτέρω (χειροτερεύει; πόσο έντονος είναι; κτλ). Δεν πρέπει να σταματήσουμε αμέσως την προσπάθεια. Εάν κάποιος αισθάνεται πόνο σε μια δραστηριότητα, διερευνήστε και αντιμετωπίστε το πρόβλημα.

Χαλαρώστε, χαλαρώστε….ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ
Αυτό είναι κάτι που εγώ απεχθάνομαι, αν και το ακούω συχνά όταν οι φυσικοθεραπευτές εκτελούν τεχνικές με τα χέρια ή παθητική κινητοποίηση, συνήθως σε μια προσπάθεια να κάνουν τον ασθενή να χαλαρώσει, ώστε να μπορούν να εκτελέσουν την τεχνική που θέλουν. Αυτή η φράση συνήθως ακολουθείται από πιεστικές κινήσεις των χεριών του θεραπευτή, σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που κουνάμε το καλώδιο μιας ηλεκτρικής σκούπας όταν αυτό πιαστεί καπου. Δεν ξερω για σας, αλλά αυτή η χαρακτηριστικη κίνηση του θεραπευτή (μαζι με τη λεκτική υπόδειξη "ΧΑΛΑΡΩΣΤΕ") έχει αποτέλεσμα και επιτρέπει στον ασθενή να χαλαρώσει. Εάν ο ασθενής δεν σας επιτρέπει να τον/την μετακινήσετε ελεύθερα, είναι περισσότερο πιθανό αυτό να σχετίζεται με εσας, παρά με τον ασθενή. Βεβαιωθείτε ότι οι πρακτικές σας δείχνουν ότι έχετε τον έλεγχο και αφήστε την ομιλία.

Οι πόνοι σας είναι φανταστικοί
Όλοι οι πόνοι είναι πραγματικοί. Αυτοί η φράση έρχεται συνήθως μετά από την ενασχόληση με έναν απαιτητικό ασθενή. Από έναν ασθενή που υποφέρει από επίμονο πόνο και έχει περάσει από όλες τις ιατρικές ειδικότητες, για κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτοί οι ασθενείς, συχνά στερούνται εμπιστοσύνης σε όλους τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης και αισθάνονται ότι κανείς δεν τους πιστεύει. Αν η νοοτροπία σας είναι ότι ο ασθενής ψεύδεται για τους πόνους του, δεν θα ψάξετε βαθύτερα για να δείτε ποιοι άλλοι παράγοντες επηρεάζουν τη ζωή του ασθενούς. Ως πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης, θα πρέπει να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να τον αντιμετωπίσουμε με κατανόηση και σεβασμό και αυτή η φράση δεν υποστηρίζει αυτή την ιδέα.

Φυσικά υπάρχουν περισσότερα εκεί έξω που ακούτε σε καθημερινή βάση, αλλα οι φράσεις που ανέφερα είναι αυτές που έχω ακούσει περισσότερο. Σκεφτείτε κι εσείς, με τη σειρά σας, ποιες φράσεις θα έπρεπε να σταματήσετε στην πρακτική σας. Ας κάνουμε μια συνολική προσπάθεια...


πηγή: http://www.evidenceinmotion.com/blog/2018/03/19/4-phrases-pt-need-stop/

.

Acupuncture and Physiotherapy can aid recovery from Sports Injury

από τη σελίδα του The Acupuncture Association of Chartered Physiotherapists (AACP)

πηγή:  https://www.facebook.com/TheAACP/videos/1445332175575381/

Όλα όσα θέλατε να μάθετε για την οσφυαλγία

Τι να κάνετε - και τι να μην κάνετε - για να αντιμετωπίσετε την οσφυαλγία

Είναι τόσο παρεξηγημένη όσο και κακή η διαχείριση του οσφυϊκού πόνου (που τον ακούμε συχνά σαν οσφυαλγία), που είναι μια τεράστια πηγή προβλημάτων για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Θα προσπαθήσουμε να σας ενημερώσουμε σχετικά με τα νέα δεδομένα γι αυτή την κατάσταση και σας δώσουμε κάποιες συμβουλές σχετικά με τα βήματα που μπορούν να ακολουθήσουν οι πάσχοντες για να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Να έχετε υπόψη σας ότι ο οσφυϊκός πόνος μπορεί να είναι συχνός και επαναλαμβανόμενος, αλλά σπάνια σοβαρός.

Από τους Dr Mary O'Keeffe, University of Limerick & University of Sydney, and Dr Kieran O'Sullivan, University of Limerick & Aspetar Orthopaedic and Sports Spine Centre, Doha, Qatar.


Μην πανικοβληθείτε αν πονάτε πάλι

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουν τον οσφυϊκό πόνο σε κάποια στιγμή της ζωής τους, καθώς αποτελεί μέρος της καθημερινότητας, όπως μετά από στιγμές που κουράζονται, αισθάνονται λυπημένοι ή κρυώνουν.

Παρ' ότι ορισμένα επεισόδια οσφυϊκού πόνου μπορεί να είναι σοβαρά και τρομακτικά, οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν από το επεισόδιο αρκετά γρήγορα (μέσα σε 6 έως 8 εβδομάδες) και συχνά χωρίς την ανάγκη να δουν έναν επαγγελματία υγείας για θεραπεία. Όπως σε παρόμοια προβλήματα υγείας, όπως η ημικρανία, το άσθμα και η κατάθλιψη, ο οσφυϊκός πόνος μπορεί να έχει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όπου έρχεται και αποχωρεί.  
Με απλά λόγια, εάν ένα άτομο βίωσε ένα επεισόδιο οσφυϊκού πόνου στο παρελθόν, πιθανότατα να το αντιμετωπίσει και πάλι στο μέλλον.

Αυτή η επαναλαμβανόμενη φύση του πόνου στην οσφυαλγία δεν πρέπει να αποτελεί αιτία για απόγνωση και καθώς από καιρό σε καιρό θα υπάρχουν καποια συμπτώματα, αυτό δεν σημαίνει ότι ένα άτομο έχει κάποια σοβαρή αναπηρία. Δεδομένου ότι, όπως είπαμε, ο κάθε άνθρωπος θα έχει συμπτώματα οσφυαλγίας σε κάποιο σημείο της ζωής του, αυτό δεν θα πρέπει να θεωρείται κάτι σπάνιο, ή σοβαρό. Η αποτύπωση και η κατανόηση των αιτιών για τον πόνο και το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει κάποιος, είναι πιο χρήσιμη από την προσπάθεια να αποφευχθεί στο μέλλον ο οσφυϊκός πόνος.

Μην βιαστείτε για θεραπεία

Ο οσφυϊκός πόνος μπορεί συχνά να είναι σοβαρός και να κάνει τους ανθρώπους να ανησυχούν για την πρόκληση περαιτέρω βλάβης. Έτσι, εκείνοι που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση αναζητούν συχνά βοήθεια από επαγγελματίες της υγείας. Ωστόσο, είναι ολοένα και πιο σαφές, από επιστημονικές μελέτες, ότι οι περισσότερες από τις θεραπείες που προσφέρονται από όλους τους επαγγελματίες υγείας δεν είναι τόσο αποτελεσματικές όσο κάποτε πίστευαμε. Επιπλέον, η απόφαση να ακολουθηθεί κάποια θεραπεία μπορεί - όταν ο πόνος δεν απομακρυνθεί γρήγορα - να οδηγήσει τα άτομα με οσφυϊκό πόνο στο να αποτανθούν σε ένα ευρύ φάσμα δαπανηρών, αναποτελεσματικών και μερικές φορές επιβλαβών εξετάσεων και θεραπειών.

Για παράδειγμα, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι μια ακτινογραφία ή μαγνητική τομογραφία θα εντοπίσει την αιτία του οσφυϊκού πόνου και θα τους οδηγήσει σε ένα αποτελεσματικότερο θεραπευτικό πλάνο. Ωστόσο, ισχυρά ερευνητικά στοιχεία δείχνουν ότι σπάνιες και σοβαρές ασθένειες εμφανίζονται μόνο σε περίπου το 1% των ατόμων με οσφυϊκό πόνο και γι αυτό οι δαπανηρές διαγνωστικές εξετάσεις είναι απαραίτητες μόνο εάν υπάρχει σοβαρή υποψία ότι το άτομο βρίσκεται σε αυτή τη μικρή ομάδα. Επιπλέον, ένας κλινικός γιατρός θα πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει τα σημεία και συμπτώματα αυτά, που υποδηλώνουν κάποια σοβαρή ασθένεια. Από την άλλη πλευρά, η χρήση των απεικονιστικών εξετάσεων μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα και όχι σε καλύτερα αποτελέσματα, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται πολύ συχνά.

Κατά παρόμοιο τρόπο, τα φάρμακα που ονομάζουμε "παυσίπονα" δεν είναι πολύ αποτελεσματικά για τη θεραπεία του οσφυϊκού πόνου και συχνά  προκαλούν σημαντικές παρενέργειες. Η παρακεταμόλη, τα αντιφλεγμονώδη και ακόμη και τα οπιούχα φάρμακα δεν έχουν καλύτερα αποτελέσματα, από ένα εικονικό χάπι (placebo) στις μελέτες για τον οσφυϊκό πόνο. Δεν επιταχύνουν την ανάρρωσή και έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες βλάβης, απ' ότι ωφέλειας. Αν κάποιος αισθάνεται ότι χρειάζεται άμεση φαρμακευτική υποστήριξη για να αντιμετωπίσει τον πόνο, θα πρέπει πρώτα να επιλέξει ένα "μη συνταγογραφούμενο" παυσίπονο, καθώς αυτά, συχνά έχουν το ίδιο αποτέλεσμα με τα ισχυρότερα "συνταγογραφούμενα". Το πιο σημαντικό είναι ότι τα φάρμακα για τον πόνο δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως αυτόνομη και μοναδική θεραπεία, ούτε βέβαια ως μακροπρόθεσμη λύση.

Η επεμβατική θεραπεία, όπως η χειρουργική επέμβαση, είναι μια σπάνια επιλογή για τον οσφυϊκό πόνο. Σχεδόν όλες οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν να αποφεύγεται για μεγάλο χρονικό διάστημα από την έναρξη των συμπτωμάτων και να δίνεται επαρκής χρόνος για φυσική ανάκτηση, χρησιμοποιώντας μη χειρουργικές προσεγγίσεις. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι ακολουθούν την χειρουργική επέμβαση πολύ γρήγορα. Αυτό συνεπάγεται, εκτός από μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερο κίνδυνο και κυρίως, δεν φαίνεται να βελτιώνει το πρόβλημα.

Όσο είναι δυνατόν, τα άτομα με οσφυϊκό πόνο δεν θα πρέπει να βιαστούν να ξεκινησουν έναν κύκλο εντατικής θεραπείας, όταν δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτά τα συμπτώματα δεν προκαλούνται από κάποια σοβαρή ασθένεια. Σε περίπτωση που ένα άτομο παραπέμπεται για ειδικές θεραπείες ή εξετάσεις, θα πρέπει να το συζητήσουν με τον γιατρό του, για να διαπιστώσουν εάν οι εξετάσεις αυτές είναι απαραίτητες ή επείγουσες, καθώς η απόφαση για την έναρξη της θεραπείας μπορεί να επανεξεταστεί, εάν τα συμπτώματα δεν αποκατασταθούν.


Μην αποθαρρύνεστε από ιατρικές ορολογίες και απόψεις

Η έρευνα έχει δείξει σαφώς ότι οι δίσκοι, τα οστά, οι αρθρώσεις στην πλάτη σας δεν "πάνε εκτός τόπου" ή "δεν ολίσθαίνουν". Ο όρος "ένας δίσκος που έχει ολισθήσει" δεν είναι μόνο ανακριβής, αλλά πιθανώς επιβλαβής, καθώς υποδηλώνει ότι η σπονδυλική στήλη είναι τόσο ευάλωτη, ώστε τα στοιχεία της να μπορούν να μετακινηθούν εύκολα. Οι δίσκοι είναι σταθερά συνδεδεμένοι μεταξύ των σπονδύλων και δεν μπορούν να "γλιστρήσουν" από τη θέση τους. Μερικοί επαγγελματίες υγείας λένε στους ανθρώπους ότι "βάζουν" τα οστά και τους δίσκους τους στη θέση τους, με ειδικούς χειρισμούς.

Ενώ το "κρακ" που αισθάνεστε μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ωραία, ακόμη και να μειώσει τον πόνο σας, οποιοδήποτε όφελος είναι βραχυπρόθεσμο. Αυτό το "κρακ" οφείλεται σε αλλαγές στο νευρικό σύστημα και στη χαλάρωση των μυών και όχι στη ρύθμιση των θέσεων των δίσκων και των γύρω αρθρώσεων. Θυμηθείτε ότι η πλάτη σας είναι μια ισχυρή σταθερή δομή ικανή για μεγάλη κινητικότητα. Αν ένα άτομο βιώνει ένα σοβαρό επεισόδιο οσφυαλγίας, τίποτα δεν έχει φύγει από την θέση του, αν και ο πάσχων μπορεί να νιώθει κάτι τέτοιο!

Μην ανησυχείτε για αυτό που διαβάζετε ή βλέπετε στις γνωματεύσεις των MRI

Όταν οι άνθρωποι έχουν υποβληθεί σε διαγνωστικές σαρώσεις (αξονική ή μαγνητική τομογραφία) μετά από ένα επεισόδιο οσφυαλγίας, η γνωμάτευση θα περιγράφει πάντα "διάφορα πράγματα" και μεγάλο μέρος αυτών μπορεί να συνδέεται με  τον πόνο. 
Έρευνες έχουν δείξει ότι και τα άτομα που δεν έχουν συμπτώματα οσφυαλγίας, έχουν κήλες μεσοσπονδυλίων δίσκων, εκφυλισμό δίσκων, προβολές δίσκων, ακόμη και εκφυλισμό των γύρω αρθρώσεων. Αυτά τα πράγματα είναι φυσιολογικά αποτελέσματα της διαδικασίας τρης γήρανσης, όπως οι γκρίζες τρίχες στα μαλλιά ή οι ρυτίδες στο δέρμα μας.

Το πρόβλημα δεν είναι η λήψη της σάρωσης, αλλά μάλλον τι λένε οι άνθρωποι γι 'αυτήν και τι συμβαίνει στη συνέχεια. Δυστυχώς, οι άνθρωποι με οσφυαλγία συχνά πιστεύουν ότι αυτά τα μη σοβαρά πράγματα που "αποκαλύφθηκαν" με τις εξετάσεις χρειάζονται ακόμη περισσότερες εξετάσεις, σημαντική φαρμακευτική αγωγή ή και χειρουργική επέμβαση. 
Εκτός από το να είναι περιττή και ακριβή, αυτή η διαδικασία μπορεί να δημιουργήσει σημαντική αναστάτωση, που μπορεί να αποσπά την προσοχή των πασχόντων από χρήσιμες δραστηριότητες , όπως η άσκηση. Έτσι ψαχνοντας συνεχώς το ένα "πρόβλημα" μετά το άλλο, οι πάρα πολλές εξετάσεις μπορούν να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική τελικά και υπερβολική θεραπεία για το πρόβλημα. 

Μην ξεγελιέστε από γρήγορες θεραπείες

Οι γρήγορες θεραπείες που συχνά προβάλονται και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, φαντάζουν ένα χρήσιμο βήμα για την αντιμετώπιση του οσφυϊκού πόνου. Υπάρχει πάντα ένα νέο χάπι, μια προηγμένη συσκευή, ένα νέο gadget, μια θαυματουργή κρέμα ή λοσιόν, που υποσχόσχονται ότι είναι η επόμενη δραστική θεραπεία. Τα "θαύματα" αυτά, υπόσχονται στο άτομο με οσφυϊκό πόνο ότι δεν χρειάζεται να προσπαθήσει για να βοηθήσει τον εαυτό του και ότι χρειάζεται κάποιον ή κάτι άλλο για να διορθώσει τον πόνο του γι αυτόν. 

Όταν ο πόνος έχει γίνει πιά έντονος, ο πάσχων προσπαθεί με αυτές τις προσεγγίσεις και είναι πιθανό να αισθάνεται αρχικά καλύτερα, καθώς ο πόνος είναι περιοδικός. Μην ξεγελιέστε όμως από αυτό. Ακριβώς όπως δεν υπάρχουν γρήγορες διορθώσεις για παθήσεις όπως η παχυσαρκία και η κατάθλιψη, η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχουν γρήγορες διορθώσεις ή μαγικές θεραπείες για τον οσφυϊκό πόνο. Πολλά από αυτά τα "θεραπευτικά θαύματα" δεν έχουν καν δοκιμαστεί σε πειράματα και όταν κάποια στιγμή θα δοκιμαστούν, δεν έχουν ικανοποιητικά αποτελέσματα. 
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με αυτές τις "γρήγορες θεραπείες" είναι ότι αποσπούν τους πάσχοντες από την εμπλοκή τους με προσεγγίσεις που θα ήταν πιο χρήσιμες, όπως η προσκόλλησή τους σε ένα σχέδιο άσκησης.  

Ο οσφυϊκός πόνος είναι μια τεράστια κατάσταση. Εκατομμύρια δαπανώνται για την προσπάθεια κατανόησής του κι έτσι αν βρεθεί και δοκιμαστεί μια πολύ αποτελεσματική θεραπεία, με καλές επιστημονικές δοκιμές, σίγουρα θα το μάθουμε! 
Μέχρι τότε, αν μια θεραπεία ακούγεται πολύ καλή για να είναι αληθινή, πιθανότατα είναι! 

Παραμείνετε ενεργοί και αποφύγετε την ανάπαυση στο κρεβάτι 

Η ανάπαυση στο κρεβάτι και η παρατεταμένη αποφυγή έργου ήταν παλαιότερα πολύ δημοφιλής αντιμετώπιση για τον οσφυϊκό πόνο. Ωστόσο, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα άτομα με οσφυϊκό πόνο που παραμένουν ενεργά (ακόμα και όταν υποφέρουν) βελτιώνονται μακροπρόθεσμα. Στην πραγματικότητα φαίνεται ότι όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ένα άτομο μένει στο κρεβάτι, τόσο χειρότερος γίνεται ο πόνος, η αναπηρία και η ικανότητα για εργασία. 
Για τον πρόσφατο πόνο, η προσπάθεια να βρεθεί η ισορροπία ανάμεσα στην απομόνωση και στην κινητικότητα είναι σημαντική. Είναι παρόμοιο με έναν ποδοσφαιριστή που έχει ένα διάστρεμα ποδοκνημικής: αποφεύγοντας τις επιβαρυντικές κινήσεις και μειώνοντας την προπόνηση για λίγες μέρες βοηθάει, αλλά διασφαλίζεται ότι ο αστράγαλος δεν αναπαύεται υπερβολικά, καθώς έτσι θα γινόταν πιο δύσκαμπτος και ασθενέστερος. Η συνήθης αθλητική δραστηριότητα θα επαναληφθεί σταδιακά σε λίγες ημέρες ή και εβδομάδες.

Μια παρόμοια προσέγγιση θα πρέπει να ακολουθείται και στον οσφυϊκο πόνο. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών, είναι συνηθισμένο ότι η κίνηση της σπονδυλικής στήλης ή και η στάση του σώματος να μεταβληθούν σημαντικά. Αυτό είναι το φυσιολογικό αποτέλεσμα του πόνου. Όπως και ο ποδοσφαιριστής, είναι χρήσιμο να κάνετε λιγότερες συγκεκριμένες κινήσεις για λίγο, αλλά το πιο σημαντικό είναι να παραμείνετε σε κίνηση (όσο είναι δυνατόν) και να ακολουθείτε τις δραστηριότητές σας με κάποιον τροποποιημένο τρόπο κίνησης.  
Καθώς ο πόνος υποχωρεί, η κίνηση θα βελτιώνεται. Ωστόσο, είναι σημαντικό, οι πάσχοντες να μην περιμένουν να φύγουν οι πόνοι πριν αποφασίσουν να κινηθούν.

Επιστροφή στις συνήθεις δραστηριότητες 

Είναι συνηθισμένο τα άτομα με οσφυϊκό πόνο, να είναι προσεκτικά στην επιστροφή τους στις συνήθεις δραστηριότητες που είχαν, όπως το γκολφ, η κηπουρική και η σεξουαλική δραστηριότητα. Ωστόσο, υπάρχουν πολύ ισχυρές ενδείξεις ότι η ενεργός συμμετοχή και η επιστροφή σε όλες τις συνήθεις δραστηριότητες και τα χόμπι είναι σημαντική για την ανάκαμψη.
Οι άνθρωποι γενικά ανησυχούν για τις δραστηριότητες και τα χόμπι που αφορούν την κρούση, την κάμψη, την ανύψωση και τη στροφή της σπονδυλικής στήλης. Οι άνθρωποι με πόνο συχνά αποφεύγουν αυτά τις κινήσεις, επειδή φοβούνται ότι θα κάνουν ζημιά στο σώμα τους. Εντούτοις, αυτές οι κινήσεις είναι ασφαλείς (ακόμα και στο αρχικό στάδιο) και θα πρέπει να αισθάνονται σίγουροι για να επιστρέψουν σε αυτές τις κινήσεις.

Είναι αλήθεια ότι η εκτέλεση χειρωνακτικών εργασιών σε μια αμήχανη στάση, με βαριά φορτία και αντικείμενα, που δεν βρίσκονται κοντά στο σώμα του ατόμου, αυξάνει τον κίνδυνο ενός νέου επεισοδίου οσφυϊκού πόνου. Είναι ενδιαφέρον ότι ο κίνδυνος αυξάνεται εάν το άτομο αποσταθεροποιηθεί ή κουραστεί, στις χειροκίνητες εργασίες. Αυτό όμως, εξακολουθεί να μην σημαίνει ότι αυτές οι δραστηριότητες είναι επικίνδυνες ή κάνουν ζημιά ή ότι αυτές οι δραστηριότητες θα πρέπει να αποφεύγονται.

Πάρτε το παράδειγμα ενός νέου δρομέα. Οι άνθρωποι που πρωτοσχολούνται με τους αγώνες δρόμου, έχουν αυξημένο κίνδυνο πόνου ή τραυματισμού εάν αρχίσουν αρχικά να προπονούνται περισσότερες από 3 φορές την εβδομάδα. Αυτός ο αυξημένος κίνδυνος δεν σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να εγκαταλείψουν την άσκησή τους ή ότι η δραστηριότητα αυτή είναι κακή γι αυτούς. Ίσως χρειαστεί να αλλάξουν κάποια πράγματα, για παράδειγμα την ένταση της προπόνησης και να δώσουν στο σώμα τους περισσότερο χρόνο για να εξοικειωθούν με αυτή τη νέα δραστηριότητα. 

Είναι χρήσιμο να σκεφτείτε τον πόνο και την ανύψωση βάρους με παρόμοιο τρόπο. Γενικά, οι άνθρωποι θα πρέπει να προσπαθούν να χρησιμοποιούν την σπονδυλική τους στήλη με λογικό τρόπο και να αυξάνουν την ανοχή σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η κάμψη και η ανύψωση με διαφορετικά φορτία και βάρη. 
Σίγουρα δεν πρέπει να τυλίξουν την πλάτη τους στο βαμβάκι και να αποφύγουν τις δραστηριότητες. Η σπονδυλική στήλη μας, όπως όλα τα μέρη του σώματος μας, είναι σχεδιασμένη για κίνηση και προσαρμόζεται σε διάφορες δραστηριότητες και φορτία με την άσκηση.

Η άσκηση βοηθά στη μείωση του πόνου και στην πρόληψη μελλοντικών επεισοδίων 

Η άσκηση είναι αποτελεσματική για τον οσφυϊκό πόνο και το καλύτερο που να κάνει ο πάσχων είναι να "κολλήσει" σ' αυτήν, με την πάροδο του χρόνου. Για παράδειγμα, το περπάτημα, το τρέξιμο, το ποδήλατο, το κολύμπι, η γιόγκα και το πιλάτες, έχουν όλα παρόμοια αποτελέσματα στον πόνο και είναι εξίσου ασφαλή, έτσι ώστε οι άνθρωποι να έχουν επιλογές για την άσκηση που προτιμούν. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι λαμβάνουν τρομακτικές πληροφορίες σχετικά με ορισμένες ασκήσεις. Μπορεί να τους λεχθεί ότι πρέπει να κάνουν μια συγκεκριμένη άσκηση για να βοηθήσουν τους εαυτούς τους, αλλά αυτή η συγκεκριμένη άσκηση να είναι υπερβολικά περίπλοκη και δύσκολη. Δραστηριότητες που θεωρούνται κακές, όπως το τρέξιμο στο δρόμο και η κολύμβηση σε στυλ "πεταλούδα", δεν έχουν συνδεθεί με τον οσφυϊκό πόνο.  

Όλες οι δραστηριότητες μπορεί να είναι επώδυνες αρχικά, αλλά κάνουν την σπονδυλική σας στήλη πιο υγιή και ισχυρή. 
Η άσκηση είναι η μόνη σύγχρονη προσέγγιση που μπορεί να αποτρέψει την επανεμφάνιση του πόνου. Μειώνει σχεδόν κατά το ήμισυ τον κίνδυνο επανάληψης. Όσο περισσότερο μπορεί κάποιος να ασκηθεί, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα έχει. 

Μείνετε στη δουλειά ή επιστρέψτε στη δουλειά σας όσο πιο γρήγορα μπορείτε 

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η εργασία είναι το τελευταίο πράγμα που πρέπει να κάνουν και αισθάνονται ότι πρέπει να μείνουν μακριά από την εργασία για να ξεκουραστούν. Ωστόσο, είναι γενικά μια κακή επιλογή να αφαιρεθεί ο χρόνος της εργασίας σε ένα επεισόδιο οσφυϊκού πόνου. Συνήθως καθυστερεί την αποκατάσταση.
Σκεφτείτε πάλι τον ποδοσφαιριστή με το διάστρεμμα. Ο ποδοσφαιριστής θα τροποποιήσει ή θα μειώσει την προπόνησή του για λίγες μέρες και θα αυξήσει σταδιακά την ένταση, αλλά δεν θα σταματήσει την δραστηριότητά του. 
Στην πλευρά της εργασίας, αυτό θα σήμαινει ότι ο πάσχων θα αλλάξει ή θα τροποποιήσει τη δουλειά του ή τον τρόπο που την κάνει και στη συνέχεια σταδιακά θα συνεχίσει τα καθήκοντά του για 1 ή 2 εβδομάδες, καθοδηγούμενος από τον φυσικοθεραπευτή ή τον γιατρό του.

Ορισμένες πτυχές της εργασίας ανησυχούν τα άτομα με οσφυϊκό πόνο. Για παράδειγμα, καθισμένοι στην θέση εργασίας ή σε ορισμένες στάσεις, συνήθως παραπονιούνται για αυξημένο πόνο. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, το κάθισμα δεν προκαλεί πόνο και καμία στάση δεν έχει βρεθεί να προκαλεί ή να αυξάνει τον πόνο, οπότε δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για αποχή από την εργασία! 

Εάν κάθεστε στην εργασία σας, 8 ώρες την ημέρα, εστιάστε στο να είστε ενεργός εκτός εργασίας. Το να ασκείστε για μια ώρα κάθε μέρα, μπορεί να αντιστρέψει τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της καθιστικής εργασίας. Οι άνθρωποι μπορούν να αναφέρουν πόνο αν παραμείνουν σε παρατεταμένη θέση. Στη σπονδυλική μας στήλη αρέσει να μετακινείται, οπότε σπάστε την αδράνεια μετακινώντας την!  
Θα είναι καλό ακόμη και για την γενική σας υγεία.

Τέλος, αν θεωρείτε ότι το κάθισμα και η ανύψωση, στο ωράριο της εργασίας σας είναι αιτίες του πόνου σας, παρατηρήστε και άλλους μη φυσικούς παράγοντες στην εργασία, που είναι επίσης σημαντικοί. Η σχέση σας με το αφεντικό και τους συναδέλφους σας, η ικανοποίηση από την εργασία σας, η αίσθηση της υποστήριξης στην εργασία και η επιστροφή στην εργασία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντικοί παράγοντες.

Θυμηθείτε ότι είναι το άτομο που χρειάζεται θεραπεία, όχι μόνο η σπονδυλική του στήλη 

Η κοινή άποψη είναι ότι ο πόνος είναι πάντα ένα σημάδι τραυματισμού ή βλάβης. Ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις είναι (για παράδειγμα, σε ένα κάταγμα ή σε ένα τραύμα), γνωρίζουμε τώρα ότι ο πόνος μπορεί να ενεργοποιηθεί ή να αυξηθεί από μη φυσικούς παράγοντες που είναι συνηθισμένοι στη ζωή μας. Αυτές οι παράγοντες μπορεί να είναι ψυχολογικοί (σκέψεις για μη βελτίωση, κατάθλιψη, άγχος, φόβος μετακίνησης), σχετιζόμενοι με την υγεία (κούραση και εξάντληση, χαμηλή ενέργεια), με τον τρόπο ζωής (προβλήματα ύπνου, χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, το κάπνισμα) ή κοινωνικοί (οικονομικά προβλήματα, κακές σχέσεις ή υποστήριξη στην εργασία ή στο σπίτι, χαμηλή ικανοποίηση από την εργασία, αγχωτικά γεγονότα, όπως ένας θάνατο ή μια ασθένεια).
Αυτοί οι παράγοντες συνδέονται επίσης με πολλές άλλες καταστάσεις υγείας.  
Η ιστορία του οσφυϊκού πόνου του κάθε ατόμου είναι διαφορετική και περιλαμβάνει διαφορετικά μείγματα προδιαθεσικών παραγόντων. Προσπαθώντας να λύσουμε αυτό το παζλ, θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε τον πάσχοντα άνθρωπο να καταλάβει καλύτερα το πρόβλημά του. Έτσι θα τον βοηθήσουμε να κατανοήσει το πρόβλημά του, όπως κατανοεί έναν επίμονο πονοκέφαλο ή ένα ευέθιστο έντερο. 

Ο οσφυϊκός πόνος δεν είναι ποτέ ψυχοσωματικός ή φανταστικός: είναι πάντα 100% πραγματικός, αλλά οι παράγοντες που τον προκαλούν διαφέρουν.

Η λήψη μέτρων για τη βελτίωση της συνολικής σας υγείας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο. Το να κοιμάσαι καλά, να είσαι πιο δραστήριος, να είσαι υγιής, να σταματήσεις το κάπνισμα, να ξοδεύεις χρόνο με ανθρώπους που σε κάνουν ευτυχισμένο, να μειώνεις την εργασία και το άγχος της ζωής, είναι λογικοί και φθηνοί τρόποι για να θεραπεύσεις πόνο και να μειώσεις τον κίνδυνο επανάληψης.

πηγή: https://www.rte.ie/eile/brainstorm/2018/0130/937071-all-you-ever-wanted-to-know-about-back-pain/