Παρασκευή 18 Αυγούστου 2017
Δευτέρα 14 Αυγούστου 2017
Μεταβλητότητα σε ποσοστά διαγνωστικών σφαλμάτων 10 κέντρων που εκτελούν εξετάσεις MRI ΟΜΣΣ, στον ίδιο ασθενή, εντός περιόδου 3 εβδομάδων.
των Herzog R, Elgort DR, Flanders AE, Moley PJ.
Spine J. 2017 Apr;17(4):554-561. doi: 10.1016/j.spinee.2016.11.009. Epub 2016 Nov 17
Στα σημερινά συστήματα υγείας, η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) θεωρείται συχνά ως μια υπηρεσία όπου δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην ποιότητα και στα αποτελέσματά της. Επομένως είναι ένας τομέας στον οποίο οι ασθενείς μπορούν να επιλέξουν έναν πάροχο με βάση την τιμή, την προσωπική σχέση ή την συμβουλή.
Εάν αυτή η επικρατούσα άποψη είναι σωστή, τότε ο ασθενής αναμένεται να λάβει την ίδια ακτινολογική διάγνωση, ανεξάρτητα από το κέντρο απεικόνισης που επισκέπτεται ή τον ακτινολόγο που γράφει το πόρισμα της εξέτασης.
Με βάση την εκτεταμένη κλινική τους εμπειρία, οι συγγραφείς της έρευνας πιστεύουν ότι αυτή η υπόθεση δεν είναι σωστή και ότι μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την παρεχόμενη περίθαλψη, τα αποτελέσματα της, αλλά και το κόστος της.
Η μελέτη αυτή σχεδιάστηκε με σκοπό να ελέγξει την υπόθεση των συγγραφέων, ότι οι αναφορές ακτινολόγων από διαφορετικά κέντρα απεικόνισης που εκτελούν MRI της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ), στον ίδιο ασθενή, σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχουν: 1ον σημαντικές μεταβλητές στα ερμηνευτικά τους ευρήματα και 2ον ευρύ φάσμα ερμηνευτικών σφαλμάτων.Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη παρατήρησης, που συγκρίνει τα αποτελέσματα ερμηνείας που αναφέρθηκαν για έναν ασθενή, που σαρώθηκε σε 10 διαφορετικά κέντρα MRI, για χρονικό διάστημα 3 εβδομάδων το ένα το άλλο και για τις αναφορές που πραγματοποιήθηκαν αμέσως, πριν και μετά τις 10 εξετάσεις MRI.
Το δείγμα ήταν μια γυναίκα ηλικίας 63 ετών, με ιστορικό οφυαλγικού πόνου και συμπτωμάτων δεξιάς ριζίτιδας Ο5.
Η μεταβλητότητα ποσοτικοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τα ποσοστά συμφωνίας και τα στατιστικά στοιχεία Fleiss kappa. Τα ερμηνευτικά σφάλματα ποσοτικοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας τις αληθινά θετικές μετρήσεις, τις ψευδώς θετικές μετρήσεις, τις ψευδώς αρνητικές μετρήσεις, τον αληθώς θετικό ρυθμό (ευαισθησία) και το ψευδώς αρνητικό ποσοστό (χαμένο ποσοστό).
Τα ερμηνευτικά ευρήματα από 10 μελέτες MRI μελετήθηκαν και συγκρίθηκαν για μεταβλητότητα και σφάλματα. Δύο από τους συγγραφείς, και οι δύο ειδικοί ακτινολόγοι σπονδυλικής στήλης από διαφορετικά ιδρύματα, εξέτασαν ανεξάρτητα τις εξετάσεις αναφοράς και στη συνέχεια κατέληξαν σε τελική διάγνωση με συναίνεση.
Τα σφάλματα ερμηνείας στις εξετάσεις μελέτης θεωρήθηκαν παρόντα, εάν δεν υπήρχε στην εξέταση αναφοράς η ύπαρξη ή μη παρουσίας στην έκθεση εξέτασης της μελέτης.
Σε όλες τις εξετάσεις μελέτης (δηλαδή, και στις 10) υπήρχαν 49 διαφορετικά ευρήματα, που αναφέρθηκαν σχετικά με την παρουσία μιας ξεχωριστής παθολογίας, σε ένα συγκεκριμένο τμήμα. Τα μη ερμηνευτικά ευρήματα αναφέρθηκαν και στις 10 εξετάσεις μελέτης και μόνο ένα εύρημα αναφέρθηκε σε εννέα από τις 10 εξετάσεις μελέτης.
Από τα ερμηνευτικά συμπεράσματα, το 32,7% εμφανίστηκε μόνο μία φορά σε όλες τις 10 εκθέσεις των εξετάσεων μελέτης.
Η μέση τιμή ερμηνευτικού σφάλματος στις εξετάσεις μελέτης ήταν 12,5 ± 3,2 (τόσο ψευδώς θετικά όσο και ψευδώς αρνητικά). Ο μέσος αριθμός των ψευδώς αρνητικών μετρήσεων ανά εξέταση ήταν 10,9 ± 2,9 από τα 25 και ο μέσος όρος των ψευδώς θετικών αριθμών ήταν 1,6 ± 0,9, που αντιστοιχούσαν σε μέση αληθινή θετική συχνότητα (ευαισθησία) 56,4% ± 11,7 και ποσοστό χαμένης 43,6% ± 11,7.
Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη διαπίστωσε έντονη μεταβλητότητα στα αναφερόμενα ερμηνευτικά ευρήματα και υψηλό επιπολασμό ερμηνευτικών λαθών στις αναφορές των ακτινολόγων για μια εξέταση MRI της ΟΜΣΣ, που εκτελείται στον ίδιο ασθενή, σε 10 διαφορετικά κέντρα MRI, σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ως αποτέλεσμα, οι συγγραφείς καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το πρόρισμα της MRI από τον ακτινολόγο, που μπορεί να επηρεάσει την επακόλουθη επιλογή της θεραπείας και την κλινική έκβαση, δεν είναι πάντα όσο αξιόπιστο πιστεύουμε ότι ειναι.
πηγή: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/27867079/
Σάββατο 15 Ιουλίου 2017
Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017
Κυριακή 9 Ιουλίου 2017
Γιατί Φυσικοθεραπεία;
από τον ιστότοπο GetPT1st
Υπάρχουν πολλές επιλογές. Γιατί όμως να πρέπει να δείτε έναν Φυσικοθεραπευτή για πρώτη φορά;
Πονάτε; Τότε είναι που θα πρέπει να σκέφτείτε την Φυσικοθεραπεία. Μπορεί εσείς ή κάποιο μέλος της οικογένειας σας να αντιμετωπίζει πρόβλημα πόνου και ίσως να μην είναι απολύτως βέβαιος ποιόν θα πρέπει να επισκεφθεί.
Ο Φυσικοθεραπευτής μπορεί να μην είναι το πρώτο πρόσωπο που έρχεται στο μυαλό σας, αλλά ελπίζω ότι μετά την ανάγνωση του παρακάτω κειμμένου θα καταλάβετε πώς θα μπορούσε να σας βοηθήσει.
Τι μπορεί να κάνει ένας Φυσικοθεραπευτής και πώς μπορεί να βοηθήσει σε έναν τραυματισμό;
Ένας Φυσικοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει να σταθείτε όρθιος και να περπατήσετε καλύτερα. Είτε
έχετε πρόβλημα στο να σηκωθείτε από το κρεβάτι, να ασχοληθείτε με τα παιδιά σας,
να φτάσετε στα ντουλάπια σας, ή κάποιο άλλο πρόβλημα στις καθημερινές
ασχολίες σας, ένας Φυσικοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει.
Θα ασχοληθεί προσωπικά μαζί σας για να σας διασφαλίσει ότι θα βελτιώθείτε σε κάθε σας ανάγκη. Έχει επίσης ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για να σας βοηθήσει να ανακτήσετε τις ικανότητές σας στο να κάνετε τα πράγματα που θέλετε και βέβαια, αυτός είναι ο στόχος σας, σωστά;
Ένας Φυσικοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάστασή σας, δίνοντας σας τα απαραίτητα εργαλεία για να την πετύχετε. Θα σας δώσει τη δυνατότητα να είστε σε θέση να κάνετε ότι χρειάζεστε και να μείνετε υγιείς για όλη σας τη ζωή.
Ο Φυσικοθεραπευτής σας επικεντρώνει την προσπάθεια του, στο να πάρετε πίσω τα πράγματα που θέλετε να απολαύσετε.
Εάν επιλέξετε την Φυσικοθεραπεία πρώτα, θα αισθανθείτε καλύτερα και γρηγορότερα. Θα μπορέσετε ενδεχομένως να εξοικονομήσετε χρήματα από τη διαδικασία της αποκατάστασης του προβλήματός σας!
Ποιος δεν επιθυμεί να εξοικονομεί χρήματα; Στα περισσότερα κράτη, μπορείτε να επισκεφθείτε έναν Φυσικοθεραπευτή αρχικά, χωρίς να χρειάζεται να σας δει κανείς πριν.
Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν μια επιπλέον επιλογή, για να βελτιώσουν την κατάστασή τους ταχύτερα.
Μου αρέσει να συγκρίνω την φυσικοθεραπεία με κάποια βλάβη του αυτοκινήτου σας. Αν χρειαστεί να ξοδέψετε χρήματα για ανταλλακτικά ή εργασίες επισκευής του αυτοκίνητού σας, γιατί να μην κάνετε το ίδιο για να συντηρήσετε και να αποκαταστήσετε την υγεία σας;
Υπάρχουν πολλά μέρη που μπορείτε να επισκεφτείτε για να αντιμετωπίσετε έναν τραυματισμό, ελπίζω να ξέρετε τώρα, ότι μπορείτε να επιλέξετε την Φυσικοθεραπεία σαν αρχική λύση.
πηγή: http://getpt1st.com/why-physical-therapy/
Κυριακή 2 Ιουλίου 2017
N.I.C.E.: κατευθυντήριες οδηγίες για τον οσφυϊκό πόνο.
Ευκαιρίες και εμπόδια για αλλαγή πρακτικής
των Kieran O’Sullivan, Mary O’Keeffe, Peter O’Sullivan
(Department of Sports Spine Centre, Aspetar Qatar Orthopaedic and Sports Medicine Hospital, Doha, Qatar - Department of Clinical Therapies, University of Limerick, Limerick, Ireland - Department of Physiotherapy, Curtin University, Perth, Western Australia, Australia)
(BJSM Online First, published on June 29, 2017 as 10.1136/bjsports-2017-097810 )
Το National Institute for Health and Care (N.I.C.E.) ενημέρωσε πρόσφατα τις κατευθυντήριες οδηγίες για τον οσφυϊκό πόνο (LBP) (1), σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες που αναπτύχθηκαν, με σκοπό να βοηθήσουν στον καθορισμό και την ερμηνεία των συστάσεων. Αυτές οι κατευθυντήριες οδηγίες είναι πιο συνεπείς με τις συστηματικές αξιολογήσεις της Cochrane, από την προηγούμενη έκδοσή τους.
Έτσι περιέχουν αρκετές βασικές οδηγίες, οι οποίες εάν εφαρμοστούν ευρέως, θα μπορούσαν να επηρεάσουν σημαντικά την φροντίδα ατόμων με LBP.
Τα νεα δεδομένα, βασισμένα σε τεκμηριωμένα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για την πιο προσεκτική παραπομπή σε ορισμένες διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπείες, όπως η απεικόνιση, η εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή και η χειρουργική αντιμετώπιση, ενισχύονται, με σαφή έμφαση στην διευκόλυνση των στρατηγικών αυτοδιαχείρισης του προβλήματος.
Επίσης, συνίσταται η εξέταση σχετικών ψυχοκοινωνικών παραγόντων, αντί να περιμένουμε να αποτύχει η συνήθης φροντίδα και μετά να ασχοληθούμε με την εξέτασή τους.
Τομείς συζήτησης:
1. Ποια επιλογή θεραπείας και για ποιον;
Πολλές θεραπείες προτείνονται ως αποτελεσματικές, συμπεριλαμβανομένης της θεραπευτικής άσκησης ως βασικής συνιστώσας, με την δια των χειρών θεραπεία (manual therapy) και την ψυχολογική θεραπεία ως δυνητικά πρόσθετα στην θεραπευτική άσκηση, αλλά όχι μεμονωμένα. Προτείνεται επίσης μια προσεκτική στην προσέγγιση φαρμακευτική αγωγή.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες υποδεικνύουν ότι οι ανάγκες των ασθενών, η προτίμηση και η ικανότητα, πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και η λογική αυτή επιτρέπει την κλινική ευελιξία, εκτιμώντας ότι δεν χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη χρήση αναποτελεσματικών θεραπειών.
Παραμένει όμως, λιγότερο σαφές πώς θα πρέπει να προσαρμοστούν αυτές οι επιλογές σε κάθε ασθενή ξεχωριστά.
2. Θα βοηθήσει η εξέταση της βασικής γραμμής;
Η αντιστοίχιση των ασθενών σύμφωνα με την πρόβλεψη, μπορεί να βελτιστοποιήσει τα αποτελέσματα και να μειώσει την τάση για "υπερβολική" θεραπεία (2). Ωστόσο, τέτοια εργαλεία διαλογής των ασθενών, προβλέπουν καλύτερα την αναπηρία παρά τον πόνο (3) και μπορεί να είναι λιγότερο χρήσιμα στις δύο πρώτες εβδομάδες της αντιμετώπισης ενός οξέως επεισοδίου πόνου ή σε περιπτώσεις επίμονου πόνου (4), με βαθμολογίες ασθενών που κυμαίνονται σημαντικά (5).
Σημαντικά συμπεράσματα θα μπορούσαν να αντληθούν παρακολουθώντας αντίστοιχα προβλήματα αθλητών (6).
3. Ποιο είναι το κενό βασικής γνώσης;
Και οι πέντε βασικές ερευνητικές συστάσεις αφορούν την περαιτέρω αξιολόγηση της φαρμακευτικής αγωγής ή των ιατρικών διαδικασιών αντιμετώπισης (συμπεριλαμβανομένων των εγχύσεων, της απονεύρωσης και της χειρουργικής σύντηξης). Η αποσαφήνιση του κατά πόσο αυτές οι θεραπείες είναι αποτελεσματικές,είναι ιδιαίτερα σημαντικό, ενδεχομένως λόγω του υψηλού κόστους, αλλά και ορισμένων σημαντικών κινδύνων.
Ωστόσο, μια πιο ριζική αλλαγή στην αντιμετώπιση, είναι να εξεταστεί η διαχείριση του επίμονου LBP σαν χρόνια πάθηση, χρησιμοποιώντας μακροπρόθεσμες στρατηγικές συμπεριφοράς. Αυτή η αντιμετώπιση θα είναι σύμφωνη με παθήσεις όπως ο διαβήτης ή το άσθμα, καθώς οι ασθενείς σπάνια "θεραπεύονται", αλλά αντ 'αυτού υποστηρίζονται για να ζουν υγιείς στην καθημερινότητά τους, με εξατομικευμένα σχέδια αυτοδιαχείρισης, περιοδική παρακολούθηση και υποστήριξη ανάλογα με τις κατά καιρούς ανάγκες τους.
Σκέψεις για μελλοντική εφαρμογή:
1. Μπορούν οι κλινικοί γιατροί να το κάνουν αυτό;
Δεδομένου ότι η τήρηση των κατευθυντήριων οδηγιών είναι συχνά ανεπαρκής, οι μεμονωμένοι κλινικοί γιατροί, μέσω της κατάρτισης και της πρακτικής τους, μπορεί να μην είναι επαρκώς πεπεισμένοι, αλλά και εξειδικευμένοι για την εφαρμογή τους. Θα πρέπει να προσαρμοστούν τα εκπαιδευτικά συστήματα και τα επαγγελματικά όργανα στην ενημέρωση και στην πιστοποίηση αναλόγων προγραμμάτων, ώστε να αντανακλούν τα εξελισσόμενα στοιχεία. Σημαντικό είναι, οι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη προγραμμάτων να κατευθυνθούν στην διαχείρηση της ψυχολογίας που σχετίζεται με την υγεία (π.χ. μείωση του φόβου για τον οσφυϊκό πόνο) και την θεραπεία της ψυχοπαθολογίας του πάσχοντος.
2. Θα διευκολύνουν τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης;
Θα βελτιώσουν τους κλινικούς γιατρούς και θα περιορίσουν τις αδικαιολόγητες απεικονιστικές εξετάσεις και τις επεμβατικές θεραπείες, ενώ θα αποθαρρύνουν την εξάρτηση από παθητικές θεραπείες που επικεντρώνονται στη βελτίωση των συμπτωμάτων;
Θα υποχρεώσουν στον πολυδιάστατο έλεγχο, θα διευκολύνουν τα αποτελεσματικά δίκτυα παραπομπής και τα μονοπάτια περίθαλψης ή θα παράσχουν στους κλινικούς ιατρούς τον χρόνο που απαιτείται για την παροχή αποτελεσματικών προσεγγίσεων αυτοδιαχείρισης;
Θα ελέγχονται τα κλινικά αρχεία ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση των οδηγιών;
Οι κατευθυντήριες οδηγίες θα αντισταθμίσουν την υγειονομική περίθαλψη "κερδοσκοπικού χαρακτήρα";
3. Είναι οι ασθενείς έτοιμοι για αυτό;
Ενώ οι προσδοκίες των ασθενών για απεικονιστικές εξετάσεις, ταχεία βελτίωση των συμπτωμάτων και επεμβατικές θεραπείες είναι κατανοητές, παρουσιάζονται προκλήσεις για την εφαρμογή προγραμμάτων αυτοδιαχείρισης.
Η αποτελεσματική δημόσια εμπλοκή, συμπεριλαμβανομένων των εκστρατειών μέσω των μαζικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και της εκπαίδευσης, μπορεί να χρειαστεί για την προετοιμασία του κοινού στην αποδοχή τεκμηριωμένων κατευθυντηρίων οδηγιών. όπως αυτές.
Εν κατακλείδι, παρόλο που αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις.
Αναφορές:
1. NICE. Low back pain and Sciatica in Over 16s: assessment and Management. National Institute for Health and Care Excellence: Clinical Guidelines. 2016. London: National Institute for Health and Care Excellence (UK), 2016.
2. Hill JC, Whitehurst DG, Lewis M, et al. Comparison of stratified primary care management for low back pain with current best practice (STarT back): a randomised controlled trial. Lancet 2011;378:1560–71.
3. Karran EL, McAuley JH, Traeger AC, et al. Can screening instruments accurately determine poor outcome risk in adults with recent onset low back pain? A systematic review and meta-analysis. BMC
Med 2017;15:13.
4. Kendell M, Beales D, Smith A, et al. The predictive ability of the start back screening tool was limited in a cohort with chronic low back pain. Man Ther 2016;25:e37–8.
5. Bergbom S, Boersma K, Linton SJ. When matching fails: understanding the process of matching Pain-Disability treatment to risk Profile. J Occup Rehabil 2015;25:518–26.
6. Bahr R. Why screening tests to predict injury do not work—and probably never will…: a critical review. Br J Sports Med 2016;50:776–80.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)