Τετάρτη 25 Μαρτίου 2015

Ένα ταξίδι στο μυστήριο του πόνου


 Από την πρώτη διεπιστημονική πολυθεματική ημερίδα με τίτλο
«Διαχωρίζοντας την επιστημονική πληροφόρηση απο την παραπληροφόρηση»
Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015


Η ομιλία του Κωνσταντίνου Σακελλαρίου, Φυσικοθεραπευτή: «Ένα ταξίδι στο μυστήριο του πόνου»





πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=qnd4ajX8pqA&feature=youtu.be

Κυριακή 15 Μαρτίου 2015

Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει τα γόνατα περισσότερο από την γλυκοζαμίνη και την χονδροϊτίνη

της Patti Neighmond
από τον ιστότοπο: npr


Αν είστε ανάμεσα στα 27 εκατομμύρια Αμερικανών που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα του γόνατος ή του ισχίου, τότε ίσως έχετε δοκιμάσει τα διατροφικά συμπληρώματα με γλυκοζαμίνη και χονδροϊτίνη. Διατίθενται στο εμπόριο για περίπου 20 χρόνια και οι πωλήσεις τους εξακολουθούν να βρίσκονται πολύ ψηλά. Αλλά βοηθούν πραγματικά;

Μερικά άλογα μπορεί να συμφωνούν. Τα συμπληρώματα αυτά για πρώτη φορά χορηγήθηκαν σε άλογα και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι βελτιώσαν τη λειτουργία των αρθρώσεων σ' αυτά.
Η γλυκοζαμίνη και η χονδροϊτίνη βρίσκεται επίσης στην αγορά για τους ιδιοκτήτες σκυλιών.
Αλλά τι γίνεται με εμάς τους ανθρώπους; Δυστυχώς, οι ερευνητές λένε ότι για εμας τα αποτελέσματα απλά δεν ταιριάζουν με τη φανταχερή διαφημηση.

Φαίνεται να έχει νόημα ότι η γλυκοζαμίνη και η χονδροϊτίνη θα μπορούσαν να βοηθήσουν.
Η γλυκοζαμίνη είναι ένα αμινοσάκχαρο που μπορεί να βοηθήσει την ανανέωση του χόνδρου, και η θειική χονδροϊτίνη είναι ένα σύμπλοκο υδατάνθρακα που πιστεύεται ότι βοηθά στην συγκράτηση νερού από τον χόνδρου.
Η αρθρίτιδα προκαλεί πόνο, πρήξιμο και δυσκαμψία στις αρθρώσεις και φθορές στον χόνδρο, με την πάροδο του χρόνου. Έτσι, η αρχική σκέψη ήταν οτι ίσως η χορήγηση γλυκοζαμίνης και χονδροϊτίνης μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση και ακόμη και στην αποκατάσταση της φθοράς.

Ήταν εύλογο το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας να χρηματοδοτήσει τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές ύψους $12.500.000 για να ελέγξει την αποτελεσματικότητα αυτών των συμπληρωμάτων. Θα χορηγηθούν σε 1.583 άτομα σε όλη τη χώρα γλυκοζαμίνη ή χονδροϊτίνη ή ένας συνδυασμός και των δύο, ένα αντιφλεγμονώδες φάρμακο (σελεκοξίμπη) ή ένα εικονικό φάρμακο.
Ούτε οι συμμετέχοντες ούτε οι ερευνητές θα ξέρουν τι χορηγείται σε κάθε συμμετέχοντα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών δεν ανέφερε κάποια σημαντική διαφορά στην ανακούφιση του πόνου από την λήψη γλυκοζαμίνης, χονδροϊτίνης, του συνδυασμό και των δύο ή από το εικονικό φαρμάκου.
Συνολικά, το 60% των ασθενών που έλαβαν το εικονικό φάρμακο, δήλωσε οτι ο πόνος τους μειώθηκε κατά περίπου 20%, ενώ το 66% των ατόμων που έλαβαν τα συμπληρώματα ανέφεραν παρόμοια μείωση του πόνου. Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν το 2006 στο περιοδικό New England Journal of Medicine.
Αλλά και για ένα μικρό υποσύνολο των ασθενών, τα άτομα με μέτριο έως σοβαρό πόνο αρθρίτιδας στο ένα γόνατο, υπήρχε κάποιο όφελος.

"Περίπου το 79% είχαν 20% ή μεγαλύτερη μείωση του πόνου, σε σύγκριση με περίπου 54% για το εικονικό φάρμακο, που παρουσίασε την αντίστοιχη βελτίωση" λέει ο Dr Allen Sawitzke, ρευματολόγος από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα και επικεφαλής της μελέτης. "Έτσι φαίνεται ότι, μερικοί ασθενείς οι οποίοι έχουν εντονότερο πόνο μπορεί να έχουν περισσότερο όφελος από κάποιον που έχει ηπιοτερα συμπτώματα."
Επειδή ο αριθμός των ασθενών σε αυτή την ομάδα ήταν μικρός, ο Dr Sawitzke προειδοποιεί ότι το εύρημα είναι μόνο προκαταρκτικό και θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με περαιτέρω μελέτη.

Δύο μεγάλες μελέτες που βρίσκονται σε εξέλιξη, μία στην Ευρώπη και μία στην Αυστραλία, μπορεί να βοηθήσουν στο να απαντήθει αυτό το ερώτημα. Αναμένεται να ολοκληρωθούν εντός ενός έτους και ο Dr Sawitzke λέει "είτε θα ανοίξει εκ νέου η συζήτηση ή θα τεθεί ένα τέλος σε αυτή, ανάλογα με τα αποτελέσματα."

"Αλλά τα ευρήματα από στην υπάρχουσα μελέτη ήταν πεντακάθαρα", λέει ο Dr David Felson, ρευματολόγος από την Ιατρική Σχολή της Βοστώνης. "Δεν υπήρχε απολύτως κανένα όφελος για τους περισσότερους ασθενείς που έλαβαν τα συμπληρώματα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, που σημαίνει ότι στην ανακούφιση του πόνου τα συμπληρώματα δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από ότι αυτό. Τα συμπληρώματα διατροφής δεν επηρέασαν τη δομή της άρθρωσης (όπως βρέθηκε μετά από ακτινογραφίες) και δεν προκάλεσαν καμία καθυστέρηση στην εξέλιξη της νόσου, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Ουσιαστικά δεν είχαν καμία επίδραση."

Από την άλλη πλευρά, ο Dr Felson λέει ότι δεν θα αποτρέψουμε τους ασθενείς από την χρήση αυτών των συμπληρωμάτων, αν οι ασθενείς πιστεύουν την αξία τους, ακόμα κι αν η μηνιαία χρήση τους κοστίζει $ 30-50. "Μπορεί να είναι είτε το φαινόμενο placebo ή μια ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση που θα μπορούσε να κάνει επωφελή την λήψη τους", συμπληρώνει.

Οι άνθρωποι που λαμβάνουν συμπληρώματα (ή ένα χάπι placebo) είναι πιο πιθανό να είναι ενεργοί και να χάνουν βάρος και αυτό είναι σημαντικό, σύμφωνα με τον Dr. Patience White, ρευματολόγο και εκπρόσωπο του Ιδρύματος για την Αρθρίτιδα. "Ο στόχος μου ως θεράποντος ιατρού είναι να μειώσω τον πόνο, έτσι ώστε οι ασθενείς να κάνουν τα πράγματα που κάνουν πραγματικά τη διαφορά, όσον αφορά την αλλαγή της εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας, που είναι η μείωση του βάρους και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας," σημειώνει.

"Υπάρχουν πάρα πολλές αποδείξεις ότι η απώλεια βάρους και η τακτική άσκηση είναι οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες για τον πόνο της οστεοαρθρίτιδας", προσθέτει ο Dr. Patience White. "Είναι αρκετά εντυπωσιακό", λέει. "αν χάσετε μόνο πέντε pounds, μιλάτε για το ισοδύναμο φορτίο των 20 pounds στα γόνατα, οπότε μπορείτε να φανταστείτε ότι θα κάνει μεγαλύτερη διαφορά."

Λίγο πολύ οποιοδήποτε είδος άσκησης φαίνεται να μειώνει τον πόνο και να αυξάνει την κινητικότητα, σύμφωνα με τον Dr. David Felson. "Υπήρξε μια ποικιλία διαφορετικών μελετών για τα ωφέλη της άσκησης στην οστεοαρθρίτιδα, που έχουν δοκιμάστει τα πάντα, από αεροβική άσκηση, άσκηση στο νερό, μέχρι το περπάτημα για την ενδυνάμωση των μυών και όλα φαίνεται να λειτουργούν αποτελεσματικά."



πηγή: http://www.npr.org/blogs/health/2013/10/14/231451187/exercise-may-help-knees-more-than-glucosamine-and-chondroitin

Παθολογικά ευρήματα στη Μαγνητική Τομογραφία (MRI) ΑΜΣΣ σε ασυμπτωματικά άτομα.


των Nakashima H, Yukawa Y, Suda K, Yamagata M, Ueta T, Kato F.
από το  Spine (Phila Pa 1976). 2015 Jan 12. PMID:25584950


Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να προσδιορίσει την ύπαρξη και τη συχνότητα παθολογικών ευρημάτων, σε μαγνητικές τομογραφίες (MRI) της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΑΜΣΣ), σε ασυμπτωματικά άτομα.

Τα νευρολογικά συμπτώματα, αλλά και τα παθολογικά ευρήματα σε μαγνητικές τομογραφίες είναι τα κλειδιά για τη διάγνωση προβλημάτων της σπονδυλικής στήλης. Για να προσδιοριστεί η σημασία των ευρημάτων των  μαγνητικών τομογραφίων, πρέπει να λάβουμε υπόψη την συχνότητα και το φάσμα των δομικών ανωμαλιών, οι οποίες μπορεί να υπάρχουν. Ωστόσο, καμία μεγάλης κλίμακας μελέτη δεν έχει τεκμηριώσει την ύπαρξη ή όχι παθολογικών ευρημάτων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης σε μαγνητικές τομογραφίες σε ασυμπτωματικά άτομα.

Σε μαγνητικές τομογραφίες αναλύθηκαν η διάμετρος του νωτιαίου μυελού, η μεταβολή στην διάμετρο των δίσκων, η αλλαγή του σχήματός τους και η σχέση των αξόνων στην διατομή του νωτιαίου μυελού σε 1.211 υγιείς εθελοντές. 

Η ηλικία των υγιών εθελοντών που συμμετείχαν σε αυτή τη μελέτη κυμάνθηκε από τα 20 έως τα 70 έτη, με περίπου 100 άτομα ανά δεκαετία, και ανά φύλο. 
Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ύπαρξη και το μέγεθος της κήλης του μεσοσπονδυλίου δίσκου, η συμπίεση του νωτιαίου μυελού (SCC) και η αυξημένη ένταση σήματος (ISI) στον νωτιαίο σωλήνα.  
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες παρουσίαζαν κήλες του μεσοσπονδύλιου δίσκου (87,6%), οι οποίες ήταν σημαντικά αυξημένες με την ηλικία, όσον αφορά τη συχνότητα, τη σοβαρότητα και τον αριθμό των επιπέδων. Ακόμη περισσότερο, άτομα ηλικίας 20-30 ετών είχαν κήλες δίσκων, με αντιστοιχία 73,3% και 78,0% σε άνδρες και γυναίκες.  
Αντιθέτως, λίγα ασυμπτωματικά άτομα διαγνώστηκαν με συμπίεση του νωτιαίου μυελού (5,3%) ή αυξημένη ένταση σήματος στον νωτιαίο σωλήνα (2,3%). Αυτοί οι αριθμοί αυξάνονται με την ηλικία, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 50.  Η συμπίεση του νωτιαίου μυελού, αφορούσε κυρίως 1 επίπεδο (58%) ή 2 επίπεδα (38%), και κατά κύριο λόγο βρισκότανε στους Α5-6 (41%) και Θ6-7 (27%).

Συμπεράσματικα, η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου παρατηρείται συχνά σε μαγνητικές τομογραφίες ασυμπτωματικών ατόμων, ακόμη και εκείνων που βρίσκονται στην ηλικία των 20-30 ετών. 
Ο αριθμός των ασθενών με μικρές κήλες μεσοσπονδυλίου δίσκου αυξήθηκε από την ηλικία των 20 έως των 50 ετών. 
Σε αντίθεση, η συχνότητα της ύπαρξης συμπίεσης του νωτιαίου μυελού και της αυξημένης έντασης σήματος στον νωτιαίο σωλήνα, αυξήθηκε μετά την ηλικία των 50 ετών και αυτό συνοδεύτηκε από αυξημένη πιθανότητα ύπαρξης κήλης του μεσοσπονδυλίου δίσκου.


πηγή: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25584950
         http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=4&ved=0CDQQFjAD&url=http%3A%2F%2Fwww.csrs.org%2Fwp-content%2Fplugins%2Fgoogle-document-embedder%2Fload.php%3Fd%3Dhttp%253A%252F%252Fwww.csrs.org%252Fwp-content%252Fuploads%252F2015%252F01%252F2014_Paper_2.pdf&ei=MKUEVZ_lE4b4UL3yg-gH&usg=AFQjCNELSh5912oV0LPuLoauX2nREvQb6w&sig2=l15ZdsT9pCXU3_R5d430Pg&bvm=bv.88198703,d.d24&cad=rja

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2015

Με λουκέτο απειλούνται 2.140 συμβεβλημένα με τον ΕΟΠΥΥ φυσικοθεραπευτήρια

από Το Βήμα
 

Εχουν καταστεί όμηροι γραφειοκρατικών εμποδίων


Σε αναβρασμό βρίσκονται οι 2.140 συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ φυσικοθεραπευτές, οι οποίοι έχουν καταστεί «όμηροι» των γραφειοκρατικών εμποδίων που θέτει ο ΕΟΠΥΥ για την εξόφληση των οφειλών τους, όπως υποστηρίζει σε ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών.

Το Κ.Δ.Σ. του Πανελληνίου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών έχει ζητήσει συνάντηση με τον υπουργό Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή, προκειμένου να ενημερωθεί ακριβώς για την εκρηκτική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και η οποία θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία των φυσικοθεραπευτηρίων και την απώλεια 5.000 θέσεων εργασίας. Το Κ.Δ.Σ. του Π.Σ.Φ. περιμένει ακόμα απάντηση από το γραφείο του υπουργού Υγείας.

Τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί προκύπτουν από τα εξής:

1) Ο ΕΟΠΥΥ παρακρατά, λόγω της εφαρμογής του μνημονιακού νόμου του rebate και claw back, δηλαδή της μη καταβολής δεδουλευμένων με το «έτσι θέλω», 4 μήνες του 2014 (Μάιο-Ιούνιο και Νοέμβριο-Δεκέμβριο) και το 10% του 2014, σε σύνολο δηλαδή 35.000.000 ευρώ, για υπέρβαση 16.000.000 ευρώ για τον κωδικό της Φυσικοθεραπείας.

2) Οι φυσικοθεραπευτές από τις 27-11-2014 ( 3 1/2 μήνες ) και μέχρι σήμερα έχουν πληρωθεί μόνο για ένα μήνα.

3) Τα οφειλόμενα 10% του 2012 και του 2013, που θα συμψηφιστούν με το rebate & claw back του 2013, για να δοθεί το υπολειπόμενο ποσό, καθυστερούν παρόλο που οι Ιδιωτικές Ελεγκτικές Εταιρείες (Ι.Ε.Ε.) έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τους ελέγχους, καθώς η άποψη που επικρατεί στον ΕΟΠΥΥ είναι ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί ο έλεγχος από τις Ι.Ε.Ε και για τον τελευταίο πάροχο για να δοθούν τα οφειλόμενα ποσά, παρόλο που οι συμβάσεις των παρόχων φυσικοθεραπευτών με τις ΙΕΕ είναι ατομικές. Κάτι τέτοιο βέβαια είναι αδύνατον να γίνει καθώς αρκετοί συμβεβλημένοι πάροχοι δεν έχουν συμβληθεί με τις Ι.Ε.Ε, παρόλο που υποχρεώνονταν από το Νόμο.
4) Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές και η εξόφλησή τους φαντάζει μετά από 5 χρόνια ένα άπιαστο όνειρο, καθώς Ταμεία όπως ο Οίκος Ναύτου, το ΤΥΔΚΥ και το ΙΚΑ βρίσκονται μπερδεμένα με τους κωδικούς των δαπανών, όπως και το ΕΤΑΑ και το ΤΑΥΤΕΚΩ.

Την ίδια στιγμή ο ΟΠΑΔ οφείλει ακόμα το 10% από τους μήνες του 2010, λόγω του νόμου περί πρόχειρου λογιστικού ελέγχου, που δεν πρόκειται να εκκαθαριστούν και να δοθούν ποτέ, γιατί απλά κανείς δεν δίνει εντολή στις τοπικές ΠΕ.ΔΙ του ΕΟΠΥΥ (πρώην ΥΠΑΔ) να τα εκκαθαρίσουν. Το πιο παράλογο όμως από όλα τα προβλήματα είναι η μη καταβολή του Δεκεμβρίου του 2011, γιατί θεωρήθηκε ότι δεν είναι ληξιπρόθεσμος επειδή κατατέθηκε στις τοπικές ΥΠΑΔ αρχές του 2012.

Η Πολιτεία θα πρέπει όχι μόνο να απαιτεί και να εφαρμόζει επιλεκτικά σε βάρος των παρόχων τους νόμους, αλλά να είναι υπόδειγμα στην εφαρμογή τους - κάτι που θα βοηθήσει αναμφισβήτητα στην οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης Κράτους –Πολίτη.

Οι Φυσικοθεραπευτές - λόγω των καθυστερήσεων - δεν μπορούν να πληρώνουν εφορία, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες και προμηθευτές και κινδυνεύουν με λουκέτο 2100 εργαστήρια, που σημαίνει απώλεια τουλάχιστον 5.000 θέσεων εργασίας.



πηγή:  http://www.tovima.gr/society/article/?aid=684779&h1=true#commentForm

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Η αρθροσκοπική αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο οστεοαρθρίτιδας

από τον ιστότοπο Rehab Managment


Η αρθροσκοπική αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου μπορεί τελικά να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας του γόνατος και να οδηγήσει σε φθορές του χόνδρου της άρθρωσης, ακόμη και ένα χρόνο μετά την επέμβαση, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε πρόσφατα στην ετήσια συνάντηση της Ακτινολογικής Εταιρείας Βορείου Αμερικής (R.S.N.A.). Οι συγγραφείς της μελέτης δείχνουν την "συντηρητική αγωγή" ως εναλλακτική λύση, η οποία περιλαμβάνει φυσικοθεραπεία, καθώς και χρήση πάγου και κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής για να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα.



Οι συγγραφείς της έρευνας, με επικεφαλής τον Dr Frank W. Roemer, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, προτείνουν ότι οι εμπλεκόμενοι στη διαδικασία της αντιμετώπισης του προβλήματος φορείς, πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά την χειρουργική επιλογή, πριν την προτείνουν, δεδομένου ότι τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματά της μπορεί να μην είναι τα επιθυμητά. 

"Η αρθροσκοπική αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου είναι μία από τις πιο κοινές ορθοπαιδικές επεμβάσεις, που εκτελούνται για την ανακούφιση του πόνου και τη βελτίωση της λειτουργίας της άρθρωσης," λέει ο Dr Roemer. "Ωστόσο, όλο και περισσότερες αποδείξεις, δείχνουν ότι αυτή η επέμβαση μπορεί να είναι επιζήμια για την άρθρωση του γόνατος."

Οι ερευνητές μελέτησαν μαγνητικές τομογραφίες (MRI) των γονάτων 355 ασθενών που ανέπτυξαν οστεοαρθρίτιδα, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 5 ετών.  
Από αυτούς τους ασθενείς, οι 31 υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση, κατά τη διάρκεια ενός έτους από την διάγνωση της αρθρίτιδας, και 280 ασθενείς που είχαν ακτινολογικά ευρήματα μηνισκικών φθορών, δεν υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση. 

"Βρήκαμε ότι σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση, υπήρξε πολύ αυξημένος κίνδυνος για ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας και αλλοιώσεων του αρθρικού χόνδρου στο επόμενο έτος, σε σύγκριση με εκείνους που δεν ακολούθησαν τη χειρουργική επέμβαση, ανεξάρτητα από την παρουσία ή όχι της ρήξης μηνίσκου κατά το προηγούμενο έτος," συμπληρώνεο ο Dr Roemer.

Σε όλα τα γόνατα (και στα 31) που υποβλήθηκαν σε αρθροσκοπική αντιμετώπιση της ρήξης μηνίσκου κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους αναπτύχθηκε οστεοαρθρίτιδα, σε σύγκριση με τα 165 των γονάτων (59%) που, αν και είχαν μηνισκικές φθορές, δεν υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση.  
Τα άτομα της μελέτης είχαν μέσο όρο ηλικίας 60,2 ετών και οι περισσότεροι ήταν υπέρβαροι, με ΔΣΜ 28,3. Η πλειονότητα των ασθενών ήταν γυναίκες.



πηγή: http://www.rehabpub.com/2015/01/meniscal-repair-may-actually-raise-risk-osteoarthritis/?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_term=RM+Rehab+Today+1%2F12&spMailingID=10363910&spUserID=NjY3OTAyOTMwMjES1&spJobID=460983464&spReportId=NDYwOTgzNDY0S0

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015

Σύγκριση φυσικοθεραπευτικής και χειρουργικής αντιμετώπισης στην αυχενική ριζοπάθεια

από το περιοδικό  (2013 Feb 15;38(4):300-7. doi: 10.1097/BRS.0b013e31826d2cbb)
των Peolsson A, Söderlund A, Engquist M, Lind B, Löfgren H, Vavruch L, Holtz A, Winström-Christersson A, Isaksson I, Öberg B


Στην συγκεκριμένη μελέτη έγινε προσπάθεια να διερευνηθούν οι διαφορές στην φυσιολογική λειτουργικότητα σε ασθενείς με αυχενική ριζοπάθεια, μετά από δομημένο φυσιοθεραπευτικό πρόγραμμα (αποτελούμενο από ειδικές ασκήσεις του αυχένα, με μια προσέγγιση γνωστική-συμπεριφορική), σε σύγκριση με την χειρουργική αυχενική αποσυμπίεση (πρόσθιας προσπέλασης), που ακολουθείται από το ίδιο δομημένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.

Δεν υπάρχουν προγενέστερες μελέτες που να έχουν αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα ενός δομημένου προγράμματος φυσικοθεραπείας ή της μετεγχειρητικής φυσικοθεραπευτικής αποκατάστασης μετά από χειρουργική αυχενική αποσυμπίεση, σε ασθενείς με επαληθευμένη (με μαγνητική τομογραφία) συμπίεση αυχενικών ριζών.

Στην τρέχουσα μελέτη συμπεριλήφθησαν 63 ασθενείς με αυχενική ριζοπάθεια, οι οποίοι τυχαία χωρίστηκαν σε δυο ομάδες.
Η πρώτη ακολούθησε την χειρουργική αντιμετώπιση σε συνδυασμό με φυσικοθεραπεία και η δεύτερη μόνο φυσικοθεραπευτική αγωγή. Στους 49 από αυτούς τους ασθενείς, ένας ανεξάρτητος εξεταστής αξιολόγησε τα λειτουργικά αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων του εύρους της ενεργητικής κίνησης του αυχένα, την ισχύ των μυών του αυχένα και την λειτουργικότητα στο άνω άκρο που σχετίζεται με την βλάβη.
Η αξιολόγηση έγινε πριν την έναρξη της θεραπείας και σε χρονικά διαστήματα 3, 6, 12 και 24 μηνών μετά.

Στα αποτελέσματα δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δυο ομάδων, σε οποιαδήποτε από τις μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν (Ρ = 0,17 έως 0,91). Και οι δύο ομάδες έδειξαν βελτίωση με την πάροδο του χρόνου στη δύναμη των μυών του αυχένα (P ≤ 0,01), στην συνολική κινητικότητα και την επιδεξιότητα άνω άκρου (P ≤ 0,03) και στην δύναμη της δεξιάς χειρολαβής (P = 0,01).

Συμπερασματικά, σε σύγκριση με ένα δομημένο πρόγραμμα φυσιοθεραπείας και μόνο, η χειρουργικη αυχενική αποσυμπίεση, ακολουθούμενη από φυσικοθεραπεία, δεν οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα, στο εύρος της κίνησης του αυχένα, στην δύναμη των αυχενικών μυών ή στην λειτουργικότητα των άνω άκρων, σε ασθενείς με ριζοπάθεια.
Προτείνεται ότι ένα δομημένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας πρέπει να προηγείται της απόφασης για χειρουργική παρέμβαση, σε αυτούς τους ασθενείς, με σκοπό να μειωθεί η ανάγκη να υποβληθούν στην χειρουργική επέμβαση.



πηγή: http://www.researchgate.net/profile/Anneli_Peolsson/publication/235620495_Physical_Function_Outcome_in_Cervical_Radiculopathy_Patients_After_Physiotherapy_Alone_Compared_With_Anterior_Surgery_Followed_by_Physiotherapy_A_Prospective_Randomized_Study_With_a_2-Year_Follow-up/links/0fcfd5124156ccdb07000000.pdf

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2015

Η Φυσικοθεραπεία θα μπορούσε να αποτρέψει 187.000 σοβαρές πτώσεις στην Αγγλία κάθε χρόνο

από την ιστοσελίδα του C.S.P.

O Βρετανικός Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών (C.S.P.) έχει αναπτύξει μια ομάδα διαδυκτιακών εργαλείων, που σας επιτρέπει να υπολογίσετε πόσα χρήματα μπορεί να εξοικονομήσει η Φυσικοθεραπεία από το κόστος των πτώσεων, στον κρατικό προϋπολογισμό.






Στην ιστοσελίδα διερεύνησης του κόστους των πτώσεων, ανά περιοχή, μπορείτε να δείτε την εξοικονόμηση στην αντιπετώπιση του κόστους των πτώσεων, αλλά και να διαβάσετε για το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων.

Το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων  
Το οικονομικό μοντέλο της πρόληψης των πτώσεων δείχνει λεπτομερώς πόσα χρήματα θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν από πτώσεις υπερηλίκων, αν οι ηλικίας άνω των 65, που διατρέχουν κίνδυνο πτώσης παραπεμφθούν για φυσικοθεραπεία.
Τα συγκεντρωμένα στοιχεία προέρχονται από αξιόπιστες πηγές, συμπεριλαμβανομένης της Cochrane Collaboration και το Office for National Statistics.
Όλες οι πτώσεις που υπολογίζονται στο μοντέλο είναι σοβαρές, όπως προκύπτει από τους ασθενείς που εισάγονται σε νοσοκομεία. Αυτές στη συνέχεια ταξινομούνται ως ήσσονος, μέτριας ή μεγάλης σημασίας:

  •      Οι μικρής σημασίας πτώσεις στο μοντέλο, είναι εκείνες που δεν απαιτούν καμία συμπληρωματική θεραπεία μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο
  •      Οι μέτριας σημασίας πτώσεις απαιτούν κάποια αγωγή στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας
  •      Οι σημαντικές πτώσεις είναι πτώσεις που καταλήγουν σε εισαγωγή σε νοσοκομείο. Αυτές κοστίζουν κατά μέσο όρο £ 5,000 η κάθε μια
Το σημαντικό αποτέλεσμα είναι ότι η φυσικοθεραπεία θα μπορούσε να "μετατρέψει" κάποιες σημαντικές πτώσεις σε ήσσονος σημασίας.
Τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο πτώσης μπορεί να προσδιοριστούν μέσα από μια σειρά από συμβατικές δοκιμές, όπως το χρονομετρημένο «Up and Go" τεστ.
Αυτό το μοντέλο δείχνει τα αποτελέσματα, αν αυτή η χρονομετρημένη δοκιμή χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό εκείνων που κινδυνεύουν.
Οι ειδικοί για τον σχεδιασμό των συστημάτων υγείας, χρησιμοποιώντας το μοντέλο, μπορεί να είναι βέβαιοι ότι τα συμπεράσματα είναι πιθανόν να είναι αντιπροσωπευτικά σε εθνικό επίπεδο.
Αλλά επειδή η κάθε περιοχή είναι διαφορετική, το μοντέλο είναι σχεδιασμένο για να εισάγετε τα δικά σας δεδομένα και να λάβετε υπόψη την τοπική κατάσταση.



πηγή:  http://www.csp.org.uk/news/2015/01/20/physiotherapy-could-prevent-187000-serious-falls-england-every-year?networkid=434